|

آدم‌ها به روایت لیلی گلستان

از این قصه‌ها همه‌مان داریم. از بس زیاد‌ند، یادمان نمی‌ماند. یک روز تصمیم گرفتم آنها را یادداشت کنم. کردم. این يكي از همان‌هاست. بدون هیچ غلو و گزافه‌ای. ‌‌‌‌ تلفن گالری زنگ زد. گوشی را برداشتم وگفتم بله. صدایی گفت سلام، من شاعرم. گفتم چه خوب. گفت شعرهایم حرف ندارند، 10تا شاملو را می‌گذارم توی جیبم. گفتم به‌به! آفرین به شما. گفت تلفن کردم تا یک کاری برایم بکنید. - پیش خود گفتم شاید کمک می‌خواهد تا ناشری برای شعرهایش پیدا کنم... - گفتم چه کاری؟ گفت کسی را پیدا کنید تا به من یک آتلیه بزرگ با نور کافی بدهد و مقدار فراوانی بوم و رنگ و قلم‌مو و... خلاصه هرآنچه که برای نقاشی‌کردن لازم است. تا با خیال راحت بنشینم و نقاشی کنم. تابه‌حال نقاشی نکرده‌ام و می‌خواهم نقاش شوم. می‌دانم و شما هم مطمئن باشید در این هنر هم 10 تا پیکاسو را می‌گذارم توی جیبم! ...

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.