آینه
بهار بررسی صلاحیتها در میزان فقه اسلامی و مسئولیت خطیر شورای نگهبان رحمتاله بیگدلی: مرحوم نراقی با این بیان ظریف و لطیف، پرده از ماهیت نادرست بسیاری از ادعاها که از سوی افراد عادلی که عدالت آنها از سوی فقیه نامدار و روشنضمیر و زبردستی چون او احراز شده است، برمیدارد و مشخص میکند چگونه حتی افراد عادل موردوثوق نیز در ادعاهای خویش به خطا میروند تا چه رسد به کسانی که ممکن است از عدالت فرسنگها فاصله داشته باشند و جز به قدرت و حذف رقیب نیندیشند! حال با توجه به اینکه فقیهی چون «ملااحمد نراقی» برای رسیدگی به دعاوی جزئی، اینگونه ظرافتها را در فقه اسلامی پیشبینی و در مقام عمل، به پیادهکردن آنها میپردازد، قطعا در مسائل حکومتی و سیاسی که دعاوی و انگیزههای قویتری برای غلبه بر خصم با ارسال گزارشهای کذب بهمنظور پروندهسازی و درنهایت حذف رقبا وجود دارد، از نهادهای نظارتی انتظار میرود که نهایت دقت و احتیاط خویش را برای احقاق حقوق کسانی که بر اساس برخی از اینگونه گزارشها و پروندهسازیها مغضوب واقع شدهاند به کار برند. موازین فقه اسلامی اقتضا میکند در ردصلاحیتها بر اساس احتیاط کامل عمل شود؛ زیرا حذف نیروهای کاردان و توانمند از عرصه خدمتگزاری به مردم و نظام، علاوه بر بازکردن میدان برای حضور متملقان، چاپلوسان و... نوعی حمایت از ناصالحان و نیروهای ناتوان و ضعیفی است که حضور آنان در عرصه اداره کشور میتواند کیان جمهوریاسلامی را در درازمدت با خطر مواجه و ردصلاحیتکنندگان را مشغول ذمه حقالناسی 80میلیونی کند. پس باید مستندات تمامی ادعاهای مطرحشده برای ردصلاحیت افراد از سوی هر نهاد و ارگان و شخصی بهطور کاملا واضح، مشخص و آشکار در اختیار آنان قرار گیرد و فرصت دفاع از خویش به آنان داده شود تا از یک سو حقی از افراد و گروهها پایمال و نظام از نیروهای شایسته محروم نشود و از سوی دیگر راه پروندهسازی بهمنظور ورود ناصالحان و نیروهای ضعیف و ناتوان به مدیریت کشور مسدود شود.
کیهان لطفا هدر نشوید! محمد ایمانی: «افرادی از جمهوری اسلامی»- خوشبین که باشیم- دقت ندارند به اینکه آمریکا دشمن قسمخورده است نه شریک و طرف ائتلاف، و در برابر دشمن نباید اظهار عجز و ضعف کرد و خزانه و آب خوردن و هوا و تمام تقدیرات ارضی و سماوی را به اراده دشمن ربط داد یا گفت که بدون مذاکره و رابطه با ابرقدرت آمریکا نمیشود سرکرد و نباید ماجراجویی کنیم یا باید نرمال شویم و نرمالیزاسیون را در دستور کار قرار دهیم و بشویم شهروند مطیع جامعه جهانی (یا به تعبیر درستتر، رعیت مملوک و صدقهخور کدخدا)... اکنون فراتر از ماجرای کاهش قیمت نفت یا نقض موردی برجام، پرسش مهمتری در میان است و آن اینکه اذعان به «پیشبینی نمیکردیم» در 6 ماه یا یک سال آینده- یا حتی پس از انجام تعهدات یکطرفه ایران در چند هفته پیشرو و همچنین پس از پایان انتخابات و تشدید احتمالی فشارها - چه ابعاد وسیع و مهیبی از جمله درباره اصل توافق و رهاشدگی دیمی اقتصاد به امید نظر عنایت غرب پیدا خواهد کرد؟ اگر چند ماه دیگر دولتمردان ما گفتند تصور نمیکردیم غرب تا اینحد خباثت و بدعهدی و کلاهبرداری و کینهتوزی داشته باشد، آن هنگام تکلیف چیست؟ آیا جبران امروز به واسطه اصلاح مسیر، بهتر از به ملامت گزیدن لب و انگشت در سال آینده نیست؟ چرا باید مثلا اعتبار دولت خرج توجیه بدعهدیها و خیانت آمریکا شود؟
اعتماد احمدينژاد به دنبال شكست اصولگرايان داوود حشمتي: احمدينژاد براي بازگشت به سياست نياز دارد در نقش «ناجي اصولگرايان» قرار بگيرد، اين چيزي است كه به آن فكر ميكند. احمــدينــژاد خودش را فراتر از هر دو جناح ميداند اما چارهاي جز اين ندارد كه براي بازگشت از كانال اصولگرايان وارد شود. بهخوبي ميداند كه اگر در شرايط عادي در انتخابات رياستجمهوري دوازدهم شركت كند، رد صلاحيت ميشود. فراموش نكنيم زماني كه او دست مشايي را بالا برد، گفت: «مشايي يعني احمدينژاد، احمدينژاد يعني مشايي» و شوراي نگهبان بيتوجه به اين شعار، مشايي را كه درواقع احمدينژاد بود، ردصلاحيت كرد. بنابراین براي بازگشتش نيازمند اين است كه در نقش «ناجي» اصولگرايان حاضر شود. خودش هم چنين تصوري دارد، همچنان كه مثلثآنلاين اظهارات اخيرش را اينگونه منتشر كرده است: «همين آقايان لاريجاني، باهنر، توكلي و غيره وقتي من سال ۸۴ رئيسجمهور شدم آمدند و من چارهاي نداشتم و چون افراد ديگري در جبهه انقلاب نبودند، بخشي از امورات را برعهده آنها سپردم. من به اينها خدمت كرده و دوباره آنها را به مسئوليت برگرداندم و انقلاب را از دست خاتمي و سكولارها نجات دادم». (٢٥ آذر ٩٤) با اين مقدمه بايد گفت احمدينژاد از باخت اصولگرايان در انتخابات ٩٢ بههيچوجه ناراحت نيست. حتي روي باخت آنها در انتخابات ٧ اسفند هم سرمايهگذاري كرده است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.