|

بازاری قرمزرنگ ثمره مديريت پالایشی‌ها

مهران کاویانی جوپاری . تحلیلگر بازارهای مالی

بازاری قرمزرنگ ثمره مديريت پالایشی‌ها

شاخص بورس در اولین روز هفته با کاهش شدید همراه شد و 413.28 واحد افت را تجربه کرد. ارزش معاملات بورس برابر 122‌ میلیارد تومان بود، گرچه این مقدار در مقایسه با آمار معاملاتی هفته قبل رشد داشته است، دلیل آن وجود صف‌های فروش در شرکت‌های بورسی و ریزش شدید قیمتی سهام است. با بررسی شاخص می‌توان شاهد رهبری بازار توسط شرکت‌های پالایشی بود. این کاهش در راستای ارتباط مستقیم قیمت سهام شرکت‌های این گروه و قیمت محصولات آن با قیمت فروش نفت در بازارهای جهانی رخ داده است. در بازار جهانی شاهد افت شدید قیمت نفت و محصولات مشتق‌شده آن هستیم، به‌تبع این امر انتظار بازار از این صنعت با بار منفی روبه‌رو شده است و دلیل این ریزش را می‌توان رابطه علی-معلولی ذکرشده دانست. با توجه به ارزشی که شرکت‌های نفتی، پالایشی و پتروشیمی در بازار دارند، مجددا کاهش شدید آنها توان جهت‎دهی به نوسانات بازار را نمایان ساخت. در این بین ادامه کاهش قیمت محصولات فولاد و فلزات اساسی، منجر به ادامه سیر کاهش قیمت‌ها شده است. گروه خودرو، صنعت حمل‌ونقل نیز با موج شکل‌گرفته کاهش شاخص و منفی‌شدن قیمتی سهام همراه شدند و کاهش قیمتی تجربه کردند. شرکت‌های ایران‌خودرو و کشتی‌رانی جمهوری اسلامی ایران به‌عنوان شرکت‌های بزرگ صنایع ذکرشده، به مراتب کاهش بیشتری داشتند. در نهایت گروه بانکی هم شاهد کاهش در ارزش بود و دو بانک تجارت و ملت که ارزش قابل توجهی در این صنعت دارند، بیشترین اثر منفی بر شاخص را گذاشتند. بحث پیرامون کاهش مجدد نرخ بانکی و رسیدن به نرخ 18 درصد همچنان مطرح است اما اجرائی‌شدن آن با شرایط استراتژیک بازار پول برای هدایت نقدینگی و اینکه اقتصاد ایران، یک اقتصاد بانک‌محور است، دور از ذهن است. همان‌طور که ملاحظه می‌شود، تمام صنایع تولیدی و شبکه واسطه‌گری مالی در شرکت‌های بزرگ خود شاهد کاهش ارزش بودند که نشان از آماده‎باش بازار سرمایه برای کاهش با توجه به اخبار سیستماتیک اقتصاد کلان است. در معاملات دیروز این شاخص را می‌توان قیمت نفت دانست. با توجه به نزدیک‌شدن زمان ارائه بودجه توسط دولت، پیش‌بینی می‌شود که دولت بودجه سال بعد را انبساطی، اما نه در بخش بودجه جاری، ارائه دهد. با توجه به اینکه منابع درآمدی دولت از سه منبع واگذاری دارایی تحت مالکیت دولت، مالیات و درآمدهای نفتی است، بعید است که بتوان بودجه انبساطی و تزریق نقدینگی را برای سال بعد متصور شد. در شرایط موجود، درآمدهای نفتی کاهش شدید پیدا کرده است، مالیات را بسیاری از بنگاه‌های اقتصادی زیاد می‌دانند و کشش شدیدی درباره افزایش آن وجود دارد و در نهایت دولت برنامه‌ای برای واگذاری دارایی‌ها ندارد، در نتیجه تزریق نقدینگی در صنایع و بخش تولید را نمی‌توان محتمل دانست.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.