|

آینده روشن محیط زیست در دستان محیط‌بانان

احمد بحری . محیط‌بان

هفته گذشته برای بازدید از مناطق حفاظت‌شده و پناهگاه‌های حیات وحش به استان یزد سفر کرده بودم. برای اولین‌بار بود که به یزد سفر می‌کردم و تصورم از محیط ‌زیست آنجا چیز دیگری بود. فکر می‌کردم با زیستگاه‌هایی تخریب‌شده در اثر توسعه انسانی و طبیعی مواجه خواهم شد که باعث شده حیات‌ وحش آن استان نیز به دلیل ‌تأثیرپذیری شدید از آن نابود شود. مطالعات مختصری در این‌باره هم قبل از سفر انجام دادم تا با پیش‌زمینه ذهنی وارد مناطق شوم. در بدو ورود با محیط‌باناني که در پاسگاه‌های محیط‌بانی دورافتاده‌ای که از کمترین امکاناتی برخوردار بود، خدمت می‌کردند هم‌صحبت شدم و از حقوق و مزایای آنها جویا شدم؛ باخبر شدم محیط‌بانان قراردادی آنجا با 17 سال سابقه، کمتر از 900 هزارتومان دریافتی دارند و این حقوق ناچیز سبب نشده بود از کار و خدمت صادقانه‌شان چیزی کم شود. در این سفر سه‌روزه، محیط‌بانان کم‌توقع و پرتلاش یزد را دیدم که چگونه توانسته بودند با قدرت عشق از حیات‌وحش مناطقشان به بهترین نحو محافظت کنند. در این میان یکی از محیط‌بانان قدیمی که حالا به درجات بالاتری نیز راه یافته بود بیش از همه خودنمایی می‌کرد. محیط‌بان سیدجلال موسوی که در وصفش می‌شود این‌گونه نوشت: صخره‌ها، تاغ‌ها، بیراهه‌ها و دره‌های یزد او را به خوبی می‌شناسند. کمتر آبراهه‌ای است که رد قدم‌های او را در خود نداشته باشد. پلنگ‌ها و یوزپلنگ‌های بافق و اردکان و دره انجیر بوی او را حس می‌کنند و برای گرفتن عکس یادگاری جلوی دوربینش می‌ایستند. جلال، محیط‌بان پرکاری که سال‌هاست ردِ آفتاب سوزان یزد روی گونه‌هایش جا خوش کرده، حالا هم که چهار سال از ریاستش بر اداره محیط زیست شهرستان بافق می‌گذرد، خودش را همچنان محیط‌بان می‌داند و میز و صندلی ریاستش را رها می‌کند و به کوه و دشت می‌رود. وقتی منطقه را تحویل گرفت، آمار حیات ‌وحش به زور به صد رأس می‌رسید، ولی حالا به گواهی چشمان هر بیننده‌ای، پا به هر دره‌ای که می‌گذاری بزهای کوهی باامنیت تمام جلویت دلربایی می‌کنند. لباس رنگ‌پریده و صورت آفتاب‌سوخته جلال گواهی می‌دهد که عشق به حیات ‌وحش در رگ‌هایش جاری‌ست و خود را به هر دری می‌زند تا نجات‌بخش باشد. او یک پرنده‌شناس خوب، جانورشناس ماهر و یک عکاس حیات‌ وحش موفق هم هست. اعتماد مدیران به جلال باعث شده با دست خالی از محلی‌ها کمک بگیرد و فقط با دو محیط‌بان رسمی بیش از 200 هزار هکتار از مناطق شهرستان بافق را به پناهگاه حیات‌وحش تبدیل کند. از این دست انسان‌ها در محیط زیست کم داریم و اعتماد به این افراد معجزه می‌کند. تنها راه نجات محیط‌زیست‌مان سپردن امور به محیط‌بانانی است که با علم و عمل در سخت‌ترین شرایط خود را ثابت کرده‌اند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.