120هزارتومان هزینه کشتن 64 پرنده آبزی
مژگان جمشیدی
آشوراده، میانکاله و گمیشان و بسیاری از تالابهای شمالی کشورمان در واپسین روزهای هفته گذشته درحالی به صحنه جنگ و کشتار پرندگان مهاجر تبدیل شد که این روزها رسانههای آمریکایی از ورود خیل عظیم پرندهنگرهای آماتور آمریکایی (Bird watcher) به تالابهای این کشور خبر میدهند؛ طبیعتگردان عاشق پرنده که این روزها تعدادشان از مرز 45 میلیوننفر در ایالات متحده گذشته و هرساله درآمدی معادل 85 میلیارددلار عاید اقتصاد این کشور میکنند. اما در نقطه مقابل در ایران آنچه روزبهروز کمرونقتر میشود، تورهای پرندهنگری است و درعوض هرساله فقط به شمار مهاجمان و شکارچیان حیاتوحش و فروشندگان سلاح و مهمات افزوده میشود و سازمان محیطزیست که باید متولی حفظ تنوع زیستی کشور باشد عملا به بازار پروانه شکار پرنده تبدیل شده است.
فاجعه هفته گذشته و محاصره آشوراده با بیش از 160 فروند قایق حامل شکارچی، پرسشهای زیادی را در بین دوستداران طبیعت به وجود آورده است. اینکه چرا چنین یورشی سهمگین به تالابهای شمالی کشورمان درست همزمان میشود با آغاز صدور پروانههای شکار پرنده توسط سازمان محیطزیست؟ اگر سازمان متولی، خود حرمت امامزاده را نگاه میداشت و چنین حاتمبخشیای با صدور پروانه شکار پرنده نمیکرد، آیا شکارچیان چنین گستاختر میشدند؟ اگرچه سازمان مدعی است پروانههای شکار صادره در 21 استان صرفا برای مناطق آزاد است، اما پرسش این است که وقتی سازمان محیطزیست با این بودجه و توان و منابع انسانی اندکش با وجود همه رشادتهای محیطبانان، قادر به حفظ مناطق تحتالحفظش از چنگ شکارچیان هم نیست پس به پشتوانه کدام نیرو و مأمور و ناظری، اقدام به فروش دههاهزار پروانه شکار پرنده در خارج از مناطق تحت حفاظتش میکند؟ اگر به یاد بیاوریم که تنها در استان گلستان در سال 92 برای بیش از هفتهزار شکارچی، پروانه شکار پرنده صادر شد یا یک حساب سرانگشتی میتوان گفت که احتمالا امسال نیز برای سه استان شمالی حداقل جمعا 16هزار مجوز شکار پرنده صادر شده است. هر شکارچی به ازای پرداخت 120هزارتومان به سازمان محیطزیست، مجاز است برای دو ماه و به تعداد دو روز در هفته 64 پرنده آبزی را از پا دربیاورد- تازه با فرض اینکه شکارچی تخلف نکند! - این به این معناست که سازمان محیطزیست مجوز شکار حداقل یکمیلیونو 25هزار پرنده مهاجر آبزی را فقط در سه استان شمالی برای سال جاری صادر کرده است (آنهم پیش از زمان سرشماری پرندگان مهاجر!!). حالا به اینهمه اضافه کنید شمار شکارچیان متخلفی را که نه مجوز میشناسند و نه محیطبان و سازمان و باز هم به اینهمه اضافه کنید صیادان مازندرانی را که نه با تیر و تفنگ، بلکه با تورهای هوایی و دام هرساله بیش از 700هزار پرنده مهاجر را در فریدونکنار، سرخرود، محمودآباد و نور سلاخی کرده و به فروش میرسانند بیآنکه ممانعتی از سوی سازمان محیطزیست در برابر آنها صورت گرفته باشد!
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.