چرا هنرمندان کاندیدای انتخابات نمیشوند؟
حسین عبدالهاشمپور
هیزم آماده! تعارف که نداریم این نقشی است که هنرمندان در هنگامه هر انتخابات ایفا میکنند؛ حضورشان گرمابخش تنور ستادهاست اما از فردای انتخابات مطالباتشان تلمبار شدهتر از همیشه است. ١- مطالبات جامعه هنری در حقیقت مطالبات مردم است: فرهنگمحورشدن فضای زندگی، پراکندن نشاط و آرامش در متن جامعه از رهگذر توجه به هنر... واقعا عجیب است، چنین خواستههای بدیهی و البته مقدسی، سالیان متمادی است بنا به دلیل عجیبتر و هزار بار گفته شده کمبود بودجه، بر زمین میماند! ٢- آموزههای جهانی میگوید کشورهای توسعهیافته ابتدا فرهنگ و هنر خود را القا میکنند سپس صنایع خود را به کشور میزبان عرضه میکنند؛ اینگونه همذاتپنداری فرهنگ میزبان را برانگیخته و خود را بومینمایی میکنند؛ این مدل بازاریابی بارها تکرار شده و امتحان پس داده است؛ میگویند حتی «چین» که ابتدا با شعار ارزانی در پی جهانیسازی صنعتش بود اکنون برای القای کیفیت در صنعتش و بازسازی نگاه دنیا در حال سرمایهگذاری باورنکردنی در فرهنگ و هنر خود است؛ حضور نقاشان چین در فهرستگان گرانترین نقاشان معاصر دنیا گواه این ادعاست؛این در حالی است که همه ورود نمایندگان مجلس در کشورمان به موضوع هنر: تحدید فضای اکران فلان فیلم و کنسرت و کارت زرد به وزیر فرهنگ است؛ در این برهه تاریخی که به واسطه حذف تحریمها و موقعیت نوین ایران در منطقه، فرصت طلایی پیش روی ماست، شاید حضور چند هنرمند آگاه به قابلیتهای مجلس، بتواند در بازگرداندن آب رفته به جوی کمک کند. ٣- اگر ورزشکاران برای اقبال مردمی در شوراهای شهری صاحب کرسی میشوند، چرا هنرمندان در مجلس شورای اسلامی چنین امکانی را نیازمایند؟ اگر هنرمندانی داریم که در اعتراض به دولت، چهار سال کارشان را تعطیل میکنند، چرا هنرمندانی نداریم که به سبب نارساییهای عجیب قانونی و بازسازی ادراک مراکز تصمیمسازی، چهار سال وقت خود را در صحن مجلس ایثار کنند؟ ٤- شنبه ٢٨ آذر، آغاز زمان ثبتنام کاندیداها برای حضور در ماراتن انتخابات مجلس دهم است؛ کاش مجامع صنفی هنری از جمله خانه سینما، خانه موسیقی... این موضوع را با اعضایشان در میان گذارند؛ شاید تصاحب چند کرسی سبزرنگ مجلس شورای اسلامی بتواند رنگ رخسار هنر را زندهتر کند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.