نگاهی به نمایشگاه رها رئیسنیا
چیدمانهای بازگشتی
بهروز فائقیان: گالری آبانبار این روزها در حالی میزبان مجموعه چیدمان رها رئیسنیا، هنرمند ایرانی ساکن آمریکا است که این هنرمند بهتازگی و در ماه گذشته میلادی پنجمین نمایشگاه انفرادی خود را در گالری «میگوئل آبرو» نیویورک به تماشا گذاشت. حالا اولین نمایش انفرادی رئیسنیا در تهران فرصتی را برای آشناشدن با فعالیتهای هنری این هنرمند فراهم کرده است. رئیسنیا عناصر ساختاری سینما ازجمله، فضا، زمان، نورپردازی و پرده را در اجراهای زنده و چیدمانهای بازگشتی، طوری به کار میگیرد که فیلمهای او میتواند در سینمای امروز با دیگر آثار سینمایی برابری کند. او فرایندی لایهلایه و قابل جایگزینی را در کارش دنبال میکند. این ویژگی امکان استفاده از تمامی فناوریهای قدیم و جدید را به گونهای برای او فراهم کرده است که تمام آثارش وابسته به توانایی دستان هنرمند او و آنچه میتوانند خلق کنند، باشد. هر سه حیطه نقاشی، طراحی و فیلمسازی در تعامل و ارتباط با یکدیگر هستند. هر کدام به شیوه خود متأثر از دیگری بوده و او در زمان خلق طراحیها این تأثیرات را مد نظر قرار میدهد. صدا و موسیقی نقش مهمی در الهامبخشی و فرمدهی نهایی آثارش ایفا میکنند. هنرمندان مختلف آثار او را «مشتاق شرایط زمانی و تجربی موسیقی» توصیف میکنند، توصیفی که میتوان آن را در دو کلمه خلاصه کرد: وسوسهانگیز و مبهم. رها رئیسنیا میگوید: «چیزی که در تمامی آثار من خود را آشکار میکند، آسیبپذیری بشر است. با آنکه به نظر میرسد آثار من اشارهای به مفاهیم ملالآور و غمانگیز زندگی بشر داشته باشند، اما همزمان فلسفهای مثبتاندیشانه دارند و روی کرامت انسانی تأکید میکنند». رئیسنیا طرح تراژدی را در آثارش رد میکند: «تأکید میکنم که من هیچ اشارهای به تراژدی را در آثارم دنبال نکردهام، درواقع کاملا برعکس، فلسفه حقیقی من از زندگی، کاملا مثبتگرایانه است. آنچه من قصد دارم از همه بیشتر درباره موضوعات دلتنگکننده و آزاردهنده بیان کنم، میزان آسیبپذیری و در نهایت، تمامیت وجودی انسان است. آنچه من دنبال بهدستآوردن آن در اکثر موضوعات مطرحشده هستم، استقامت، زیبایی و معصومیت انسانهاست. من در این آثار هیچ موضوع و سوژه تراژیکی را بیان نکردهام، بالعکس سعی کردهام حس قهرماندوستی انسانها را به تصویر بکشم. این آثار، با وجود مشکلات و فقر مردمی که به تصویر کشیدهام، سرشار از حس زندگی و زیستن همراه با حس زیبای شوخطبعی و بدون هیچگونه تنشی هستند. آنها در شیوه زندگی ارگانیک (طبیعی)شان، نوعی از آرامش و قدرت را که در نظر من بسیار بکر و در نوع خود منحصربهفرد هستند، نشان میدهند». این هنرمند در مجموعههای چندرسانهایاش تا چه اندازه به دنبال تأثیرات حسی بر مخاطب است؟ خودش اعتقاد دارد؛ «اگر کارهای من تأثیر احساسی داشتهاند، باید بگویم که هیچگاه بهصورت عمدی نبوده است. درواقع من هیچگاه قبل از خلق آثارم به این موضوع فکر نمیکنم.»
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.