جامعهشناسی سیبزمینی
پوریا عالمی
سیبزمینی را اگر برویم روی مخش و اعصابش را رنده کنیم و سپس آن را با اضافهکردن خامه خام کنیم میشود پوره. پوره همان سیبزمینی است که فکر میکند واسه خودش کسی شده. ما هم میخواهیم یکی کارمان را راه بیندازد، بهش میگوییم دکتر، مهندس یا استاد، طرف هم سهسوت کار ما را راه میاندازد.
سیبزمینی را اگر در شرایط سخت قرار دهیم از خودش پایداری نشان نمیدهد بلکه فیالفور راه میآید. فقط کافی است به سیبزمینی بگوییم «داداش الان سیبزمینیتنوری بورسه. بهتره فازت رو عوض کنی و تنوری شی». سیبزمینی حاضر است برای اینکه از قافله عقب نماند خودش را به آتش بزند. چندسال پیش سیبزمینی بازی سیاسی خورد و وارد تبلیغات انتخاباتی شد. بعد از این موضوع سیبزمینی از سیاست کناره گرفت و تا امروز نه عضو حزبی شده است نه حزب جدیدی راه انداخته است. چندروز پیش که یکی از نمایندگان گفت به دلیل سیبزمینی استعفا میدهد، سیبزمینیها خودشان را خلالخلال کردند و گفتند باید از تهدیگ ما رد شوی. مگر ما میگذاریم تو بروی؟ ما سیبزمینی نیستیم اگر این اتفاق بیفتد. اصولا ائتلاف جواب نمیدهد. مثلا هربار سیبزمینی با تخممرغ ائتلاف کرد تبدیل به کوکو شد. ائتلاف شاخه جوانان سیبزمینی با شاخه دانشآموختگان تخممرغ اعلام رسمیت کرد و با نام تشکیلاتی کتلت آغاز به کار کرد. سیبزمینیای که صورتش را با سیلی سرخ نگه دارد بهش میگویند سیبزمینی سرخکرده. سیبزمینیای که زیرآبی برود احساس پختگی میکند و مردم بهش میگویند سیبزمینی آبپز یا همان سیاستمدار. سیبزمینی موقعی که واقعا در زندگی تجربه کسب کند و پخته شود، بهش میگویند سیبزمینیپخته و فوری نمک میزنند بهش و میخورندش. برای یک سیبزمینی بهتر است که خودش را بزند به آن راه و خام بماند. بهترین راه برای اینکه یک سیبزمینی احساس سیبزمینیبودن نداشته باشد این است که سعی کند شبیه پیاز برخورد کند و خودش را خیلی لایهلایه و عمیق نشان بدهد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.