|

آینه

رسالت پروژه نفوذ سیدعبدالله متولیان: 1. باید سطح، عمق، حیطه، ابعاد، جهت‌گیری و بالاخره اولویت‌های نفوذ به‌درستی شناسایی شود. 2. اگر موارد مذکور در بند 1 به‌خوبی تبیین و شناسایی نشود ممکن است توسط عوامل نفوذی دشمن بحث نفوذ و برخورد با نفوذ دشمن: یا به ضد خود تبدیل شود و به نفوذ بیشتر عوامل دشمن در عرصه‌های تصمیم‌گیری و تصمیم‌سازی نظام بینجامد. یا توسط افراد کم‌درک و کم‌بصیرت یا بی‌بصیرت (به‌اصطلاح طبقه روشنفکر) و مطبوعات وابسته، به انحراف کشیده شود. یا حساسیت خود را از دست داده و به‌تدریج فرهنگ مبارزه با نفوذ به فراموشی سپرده شده و مردم تحت‌تأثیر برنامه‌های نفوذ، تغییر رفتار و اندیشه را کاملا پذیرفته باشند. یا به مسئله‌ای جناحی، حزبی و سیاسی تقلیل جایگاه پیدا کند. یا به ابزاری برای متهم‌سازی یکدیگر تبدیل شود. یا به حربه‌ای جهت تفرقه بین مردم و تحقق پروژه دوقطبی‌سازی مبدل شود. یا... . 3. امروز توطئه جنگ نرم دشمن به «پروژه نفوذ» تبدیل شده است. 4. برخی از دولتمردان، تحت‌تأثیر تمایلات حزبی و جناحی با استهزا و استخفاف نهادهای امنیتی که با عوامل نفوذی برخورد می‌کنند قصد دارند ضمن عادی‌سازی نفوذ، مردم را با خود همراه کرده و موانع نفوذ فرهنگی شیطان بزرگ را از پیش پای پروژه بردارند.

اطلاعات اخلاق سیاسی در انتخابات! مقدمــه آزادی در انتخابات فراهم‌بودن میدان معرفی نظرها و افکار متفاوت اســت که از طریق نشست‌های انتخاباتی باید انجام پذیرد. به‌هم‌ریختن فضای رقابتی انتخابات و به‌هم‌زدن نشست‌های سیاسی از طریق «خشونت‌ورزی» نه‌تنها چهره انتخابات در کشور را مخدوش می‌سازد، بلکه به اصل انتخابات در قانون‌ اساسی ضربه مستقیم می‌زند. به نظر می‌رسد این تجربه هزینه‌ساز، آشفته‌سازی فضای انتخاباتی از طریق اعمال خشــونت، بار دیگر تکرار می‌گردد و از هم‌اکنون گروهی که خود را فراتر از قانون میشمارند با تهاجم به افراد و به‌هم‌ریختن نشست‌های سیاسی انتخاباتی، خوراک مناسب تبلیغاتی به رسانه‌های بیگانه می‌دهند تا فضای انتخاباتی در ایران را مخدوش جلوه کنند. دولت وظیفه اجرائی انتخابات را به‌عهده دارد. دو قوه‌ مجریه و قضائیه باید ضامن امنیت برگزاری انتخاباتی سالم، مردمی و عاری از خشونت‌ورزی باشند باید از این کارها به هر بهانه‌ای از سوی هر جریان یا افرادی که می‌خواهند با خشونت‌ورزی، چهره انتخابات را مخدوش سازند، ممانعت قانونی به‌عمل‌ آید. چشم‌ها در داخل و خارج به انتخابات اسفندماه در ایران دوخته شده است. حراست از سلامت انتخابات و حفظ اخلاق سیاسی در آن، وظیفه و مسئولیت همه گروه‌ها و شخصیت‌های سیاسی و مهم‌تر از آن مسئولان قوای مجریه و قضائیه است.

اعتماد آیا پوتین قابل‌اعتماد است؟ برای ایجاد رابطه با سایر کشورها؛ نخستین نکته‌ای که نباید فراموش کنیم این است که این رابطه براساس اعتماد نیست. به همین دلیل اگر بخواهیم نسبت به کشور مقابل اعتماد داشته باشیم، قطعا مرتکب خطا شده‌ایم. روابط میان کشورها از نوع روابط میان اعضای خانواده نیست که براساس محبت و اعتماد و صمیمیت باشد. این روابط براساس قدرت و حفظ منافع ملی است. بنابراین وقتی رابطه‌ای را با یک کشور دیگر تنظیم می‌کنیم، باید متوجه باشیم که آیا قدرت لازم را برای حفظ آن رابطه داریم یا نه؟ درواقع بیش از اینکه به طرف مقابل اعتماد داشته باشیم، باید به خودمان اعتماد داشته باشیم... حال چگونه است که در روابط با سایر کشورها دوست داریم که آنان با ما براساس مسائل اخلاقی و عاطفی رفتار کنند؟ با این مقدمه می‌توان گفت که در وضعیت کنونی جهان، شرایط برای ایجاد یک رابطه دوسویه و مثبت با روسیه برای ایران فراهم است. ولی این رابطه نباید به‌گونه‌ای باشد که بخواهیم با اتکای به روس‌ها در مقابل غربی‌ها بایستیم. اگر رابطه ما با غرب از وضعیت پرتنش گذشته خارج نشود، ممکن نیست که بتوانیم از روابط با روسیه نیز بهره‌مند شویم. اتفاقا یکی از دلایلی که هم‌اکنون روس‌ها می‌خواهند با ایران روابط بهتری را تنظیم کنند همین بهبودی‌یافتن نسبی روابط ایران با غرب از تنش‌های قبلی است. الان با زمان جنگ سرد و نظام دوقطبی فرق می‌کند. روس‌ها مثل هر کشور دیگری تعلق‌خاطری بنیادی به ایران ندارند. همچنان که ما هم به آنان نداریم، هردو در پی منافع ملی خود هستند، بنابراین می‌توانیم و حتی باید گفت ‌باید روابط متوازنی را با روسیه و غرب تعریف کنیم، که از خلال این روابط بتوانیم با هردو بلوک بهترین روابط و در نتیجه منافع را داشته باشیم. ولی هیچ‌گاه رفتاری را مرتکب نشویم که یکی از آن دو طرف بخواهد ما را وجه‌المصالحه میان روابط خودشان قرار دهد، کاری که در ١٠ سال گذشته بارها انجام دادیم و گمان کردیم گناه از روس‌هاست.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.