آینه
ایران مخالفان و مزاحمان رقابت آزاد انتخاباتی ناصر پیران: جوامع مدرن و توسعهیافته سالها است با پدیدهای به نام انحصارطلبی و عوارض این تفکر که همانا استفاده از ابزار زور برای خانهنشینکردن حریف یا ناامیدسازی شهروندان است خداحافظی کرده است به همین دلیل در سیستمهای انتخاباتی دولتهای مدرن باوجود بروز برخی نقیصهها هیچگاه شنیده نشده که یک جناح، قوای سیاسی خود را برای برهمزدن نشستها و همایشهای انتخاباتی رقیب بسیج کند. بهطورمثال محافظهکاران و کارگریها در انگلیس یا گلیست و سوسیالیستها در فرانسه یا جمهوریخواهان و دموکراتها در امریکا با وجود تضاد شدیدی که با یکدیگر دارند اما دیده نشده صندلی زیر پای حریف را بکشند. یا آنکه سیستم صوتی و روشنایی محل سخنرانی را قطع کنند یا فضا را برای حضور سخنرانان جناح مقابل ناامن سازند... نکته مهمی که در طرح برهمزدن اجتماعات قانونی و نشستهای انتخاباتی نادیده گرفته میشود این است که این قبیل رفتارها بیش از آنکه یک حزب را سرخورده کنند اقتدار حکومت در نگاه مردم و نسل جوان را به چالش میکشانند.
رسالت پارادایم اجتماعی در دکترین انتخاباتی اصولگرایان حامد حاجیحیدری: فکر اصلی در پس خط «اجتماعی» دکترین انتخاباتی اصولگرایان، دایر بر تشخیص بحران مشارکت و کمبود امید است. هرچند پیش از این، در آستانه سالهای 1376 و 1384، واگرایی دولت- ملت، وجه بحرانی و دگرگون یافت، ولی هیچگاه در تاریخ پس از انقلاب، تضاد دولت- ملت، تا این حد عمیق نبوده است. سالهای 1376 و 1384، صحنه رویگردانی گسترده مردم از سیاستمدارانی بود که هشت یا در کسوتی دیگر در شانزدهسال بر قوهمجریه حاکم بودند، ولی این دولت که استمرار آن شانزدهسال است، نیامده، با عدم اقبال مردم مواجه است. از همان ابتدا، این دولت، صراحتا همچون یک دولت تازهبهقدرترسیده محبوب نبود و کسر محبوبیت دولت را میشد از همان ماههای نخست، با جدیگرفتن علائم متعددی فهمید؛ علائمی که خود را در واکنش سرد مردم به مقدمات توافق هستهای در ژنو، سپستر، در استقبالهای سرد مردم از رئیسجمهور در جریان سفرهای استانی، بعدتر، در عدم انصراف گسترده مردم از یارانهها بهرغم تمنای دولت و توصیه سایر نخبگان، استمرار برخورد سرد مردم استانهای مختلف با دولتیها تاکنون، و، حتی، در سفر به مازندران که بیشترین رأی را به دکتر حسن روحانی داده بودند، از همه مهمتر، در استقبال سرد مردم از توافق نهایی هستهای، که خود را در بورس (بهابازار) و کوچه و خیابان و بازار به طرز منفی نشان داد... در فقدان همدردی و تشویق اجتماعی، وقتی ایدههای نو مورد انتقادات فارغ از همدلی (از جنس «به جهنم») قرار میگیرند، یا از باب مطایبه ریشخند میشوند، مسیری به آینده باز نمیشود... این جامعه، رفتهرفته دیگر قهرمانی نخواهد داشت. بلندقدران بر ذیل مینشینند و سفلگان بر صدر. در مقابل، گسترش آنچه ملهم از اکسل هونت، میتوان به آن «سیاست قدرشناسی» اطلاق کرد، منجر به شکلگیری «سیاست زنده» میشود که رکن سوم و پایانی پارادایم انتخاباتی اصولگرایان خواهد بود.
بهار
وقتی افراط مرزهای قانون و اخلاق را درمینوردد آذر منصوری: بنای اصلاحطلبان بر این است که همراه و هماهنگ با اعتدالیون با یک فهرست واحد در صحنه انتخابات و رقابت اسفندماه ۹۴ حضور پیدا کنند اما تلاشها برای ایجاد تفرقه و شکاف بین این جریان از سوی تندروها تاکنون ناکام مانده است. علیالقاعده ایجاد فضای پرتنش و بهدور از آرامش و فضای ناامنی برای فعالیت اصلاحطلبان و از صحنه بهدرکردن آنان دستور کار جدیدی است که بهنظر میرسد طیف تندرو آن را به کار گرفته است... طیف تندرو به این نتیجه رسیده که در صورت حضور در یک انتخابات رقابتی، عادلانه و پرشور و با مشارکت حداکثری مردم شانسی برای پیروزی در این رقابت نخواهد داشت. بهنظر میرسد هدف آنها با این تحلیلی که از فضای سیاسی کشور وجود دارد تنگکردن عرصه برای حضور اصلاحطلبان باشد و نکتهای که باید به آن توجه شود این است که اصلاحطلبان، جریان سیاسی در کشور هستند که به تعبیر مقام معظم رهبری یک بال نظام محسوب میشوند... رفتارهای غیرقانونی و غیراخلاقی که در ۲۸ آبانماه در مقابل محل برگزاری همایش قانونی اصلاحطلبان اتفاق افتاد میتواند بهمنزله یک هشدار جدی به متولیان برگزاری انتخابات پیشرو باشد. معترضانی که نهتنها مرزهای اخلاق را درنوردیدهاند بلکه قانون ارزشها تا زمانی برای آنها قابل احترام و تمکین است که در تضاد و تغایر با منافع باندی و جناحی آنها نباشد. اتفاق تلخ پنجشنبه ۲۸ آبانماه تقابل افراط با قانون و اخلاق بود. این تقابل زنگ خطری برای همه جریانهای دلسوز و مدافع منافع ملی کشور و بهخصوص مجلس شورای اسلامی است که خواستار ایجاد نشاط سیاسی در کشور برگزاری انتخاباتی پرشور با مشارکت حداکثری مردم و شکلگیری رقابتی سالم، قانونی و عادلانه است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.