برای نجات پرندگان مهاجر از خود مایه بگذاریم
احمد بحری- محیطبان
سالانه میلیونها پرنده مهاجر و باارزش که برای زمستان گذرانی به ایران مهاجرت میکنند و برای استراحت از سفری طولانی مدت در شمال کشور به زمین مینشینند توسط افرادی سودجو و دلال صید شده و پس از ذبح غیربهداشتی در محیطی کاملا آلوده در شهر فریدونکنار به فروش میرسند. این افراد با بستن تورهای هوایی این پرندگان را زنده میگیرند و به طرز وحشتناکی سلاخی میکنند و به مسافران و برخی بومیان میفروشند. چند سالی است فعالان محیطزیست و حامیان حقوق حیوانات با اعتراضاتی مثل تجمع، انتشار اخبار، نوشتن مقاله و ... سعی در افزایش حساسیت عمومی دارند و از مسئولان امر میخواهند جلوی این فجایع گرفته شود تا این سرمایههای طبیعی حفظ شوند. چنین جلسات متعددی نیز با حضور نمایندگان این صیادان تشکیل و نقشه راهی هم ترسیم شده است تا طبق آن به مرور از حجم بالای این شکار غیرقانونی کم شود. صیادان مدعی شدهاند این نحوه شکار قرنهاست در این منطقه وجود داشته و این روش حتی به حفاظت پرندگان مهاجر نیز کمک میکند به این نحو که آنها با به آب بستن اراضی شخصی خود، محصورکردن آنها، عدم تیراندازی و نیز دانپاشی باعث شدهاند این پرندگان مهاجر و خسته به این فضای جذب و با آرامش تغذیه کنند و تلف نشوند! از سوی دیگر، حامیان محیطزیست این توجیحات را بیاساس دانسته و از مسئولان میخواهند بدون چشمپوشی به وظیفه قانونی خود عمل و با شکارچیان برخورد کنند. حال، چرا سازمان محیطزیست کشور طی این سالها اقدام مثبتی دراینباره انجام نداده است تا همچنان هر ساله شاهد این بیقانونی باشیم؟ خانم ابتکار، رئیس سازمان حفاظت محیطزیست کشور بهتازگی در گفتوگویی اذعان کرده نفوذ برخی مسئولان محلی مانع از برخورد قانونی با متخلفان است. یکی از محیطبانان منطقه نیز حمایت برخی مقامات استان را علت عدم برخورد با این پدیده دانسته است. تجمع ذینفعان در مقابل استانداری و فرمانداری و... و ایجاد فضای متشنج باعث شده است قانون شکار و صید در این نقطه از سرزمینمان ایران به درستی اجرا نشود. معیشت بومیان عامل مهمی است که دستوپای مجری قانون را بسته که متأسفانه این امر باعث شده در مواردی که سازمان قصد برخورد قانونی را هم داشته با ممانعت عوامل سیاسی امنیتی مواجه شود. حال که کلید حل مشکل به معیشت این افراد گره خورده است باید برای رفع این مانع اقدامی اساسی صورت پذیرد. فعالان محیطزیست برای تغییر روش معیشت جوامع محلی باید مردم را به نخریدن پرندگان مهاجر تشویق کنند و از سوی دیگر، صنعت اکوتوریسم و پرندهنگری را در منطقه نهادینه کنند. همچنین همین صیادان میتوانند راهنمایان محلی شوند و گردشگران به ازای تماشای پرندگان به آنها مبلغی پرداخت کنند و حتی بومیان اتاقی از خانه خود را به آنها اجاره دهند و از آنها پذیرایی کنند و کسب درآمد کنند. اینجاست که باید از خود مایه گذاشت تا این معضل بهزودی مرتفع شود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.