جاي خالي زنان در عرصه مشاركت سياسي
حميدرضا ترقي- فعال سياسي اصولگرا
انقلاب اسلامی با پیروزی خود زمینه جدیدی را در عرصه سیاسی و اجتماعی فراهم کرده و طبیعی است که با این زمینهسازی در عرصههای سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و غیره زنان هم خودشان را برای ایفای نقش بیشتر در این عرصه آماده کنند تا با رعایت معیارها و ارزشهای دینی و اسلامی بتوانند حضور در این عرصهها را به دنیا ارائه دهند. خوشبختانه تاکنون در دوران پس از انقلاب اسلامی این مشارکت و حضور افزایش چشمگیری داشته ولی اگر بخواهیم در انتخاباتها، خود زنان حضور بیشتری بهعنوان انتخابشونده داشته باشند باید بگویم به آن الگوی مطلوب و مورد نظر نرسیدهایم.
البته توجه زنان به مسائل خانواده و نقشی که در تربیت فرزندان دارند قدری آنها را از ورود به عرصه انتخابشوندگی برای مسئولیتهای مختلف اجتماعی و سیاسی بازمیدارد ولی به نظر میرسد جای زنان در انتخاباتی مانند مجلس و مسئولیتهای اجرائی ویژه یا مسئولیتهای ویژه حوزه زنان خالی است، تا امروز هم زنان، مسئولیتپذیری بیشتری را در عرصههای مختلف سیاسی، اجتماعی و فرهنگی داشته باشند درنتیجه این جایگاه مطلوب و مناسب خود را در نظام اسلامی به دست بیاورند. یکی از مشکلات در حوزه زنان توجهنکردن مدیران به حضور زنان در پستهای مدیریتی در سازمانها و نهادهاست؛ بهنحویکه عموما ترکیب مدیران، مردانه است. البته باید تأکید کنم بسترها تا حدودي براي حضور زنان در هر عرصهای برای نشاندادن توانمندیهای آنان آماده است اما به نظر میرسد بايد زنان نيز به باور و اعتماد برای پذيرش نقشهاي اجتماعي با رويكرد برقراي توازن بين كار و زندگي بپردازنند. تلفیق بین مسئولیتهای اجتماعی و مسئولیتهای خانوادگی و تربیت فرزندان برای بعضی از زنان دشوار است، خصوصا که هر میزان ما در جامعه با سختترشدن تربیت فرزندان مواجه میشویم طبیعتا رغبت زنان برای حضور در مسئولیتهای اجتماعی کمرنگ و جای خود را به تربیت نسل آینده میدهد كه زنان در جايگاه مادران مسئوليتي مهم در اين راستا بر عهده دارند ولي ميتوان با برقراري توازن به اين مهم نيز دست يافت. به نظر میرسد اگر مجموعه نظام به شکلی عمل کنند که زنان دغدغه تربیت فرزند را کمتر احساس کنند، طبیعی است که میتوانند در مسئولیتهای اجتماعی سرمایهگذاری بیشتری کنند و در این راه وجود مجراهای قانونگذاری اهمیت بسزایی دارد البته در قانون، یکسری پیشبینیهایی در حال صورتگرفتن است؛ مانند مرخصی دوران بارداری یا کاهش ساعت کار بانوان، ولی به نظر نمیرسد این قوانین نقش زنان در تربیت فرزند و انجام وظایف مادری و همسری را منوط به زمان کمتری کند. بههرحال به نظر میرسد هنوز دراینزمینه هم نیازمند قانونگذاری و فرهنگسازی در جامعه هستیم. برای حضور زنان در انتخابات یا حضور درعرصههای اجتماعی حمایت از آنان با نگاه به موضوع تبعیض مثبت کار را تسریع میبخشد اما بهجای آنکه درصد مثبت را بهصورت افزایشی بهعنوان قانونگذاران در مجلس قائل شویم باید بیشتر به درصد کیفی آنها توجه داشته باشیم؛ چراکه ممکن است گاهی آقایان در قانونگذاری به نفع زنان موفقتر عمل کنند اما بههرحال نماد خارجی مجلس کشور ما که تبلور عصاره ملت است هم ایجاب میکند که سهم نمایندگان زن افزایش پیدا کند؛ تخصصهای زنان در موضوعات موبوط به خودشان تأثیرگذاری بیشتری را در قانونگذاری دارد؛ با این راه در قانونگذاری به مسائل مربوط به زنان هم توجه ویژهتری صورت میگیرد. با نگاهی به وضعیت کشورهای دیگر در موضوع حضور زنان در مجلس گاهی این شبهه ایجاد میشود که در کشوری مانند افغانستان حضور زنان در مجلس پررنگتر از ایران است اما به نظر من درست است که زمینه بیشتری برای حضور زنان در کشورهایی مانند افغانستان داده شده اما این یک نمای ظاهری است؛ باید به این موضوع توجه کنیم که زنان در آن کشورها از مشکلات متعددی برخوردار هستند. در افغانستان مشکلات زنان بسیار زیاد است و تحت تعصبات بسیار زیادی قرار دارند و یک افراط و تفریطی در نحوه استفاده زنان در بقیه ابعاد وجود دارد؛ به همین خاطر نباید تصور شود تعداد بیشتر زنان در مجلس کمکی به حل جایگاه حقوقی زنان کرده است. در کشورهای دیگر مانند ترکیه هم به همین شکل است. میزان بهرهبرداری دولت ترکیه از فساد زنان بسیار زیاد است و این نشان میدهد که معیارهایی که برای شخصیت زن باید مورد توجه قرار بگیرد آنجا بیشتر، معیارهای غربی است تا انسانی؛ بنابراین نباید به این نوع جلوههای ظاهری توجه کرد بلکه باید نقش زنان را در همه ابعاد در اسلام مورد توجه قرار داد و فکر میکنم که در جمهوری اسلامی باوجود اینکه حضور زنان در عرصههای اجتماعی کم است اما در بعد حقوق زنان حرکت رو به جلوتری داشتهايم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.