نجات سرمایه زندگی با شکستن شیشه
هما نصرتي: شعبه کوچک مؤسسه مالی و اعتباری شلوغتر از همیشه است؛ کارمندان کتو شلواریاش از پشت میزها بیرون آمدهاند و سعی میکنند مرد را آرام کنند. مرد که خود را مالباخته میبیند، گوشش به این حرفها بدهکار نیست و مدام داد میزند: «پولمرو میخوام! پول خودمرو! ادعای زیادی نیست!» چندروزی است که به اشتباه یا درست، اخباری مبنیبر مشکلات مالی یکی دیگر از مؤسسات مالی و اعتباری مطرح شده و سپردهگذاران هجوم آوردهاند به شعبههای این مؤسسه تا پولشان را از حسابها بردارند. تجربه این روزها، کار آنها را تأیید میکند؛ باید هرچهزودتر سرمایه زندگیشان را نجات بدهند، مگر میشود فراموش کرد اتفاقات تلخی را که برای سرمایهگذاران مؤسسات مالی دیگر افتاده؛ سکته، تشنج، مشکلات عصبی و روحی و دستآخر راضیشدن به این واقعیت که سرمایه میلیاردی خود را بهصورت اقساطی بازپس بگیرند! مرد کوتاهآمدنی نیست؛ مدام داد میکشد و وقتی میفهمد که دادکشیدن فایدهای ندارد، روی صندلی مؤسسه مینشیند، قلبش را میگیرد و هایهای گریه میکند. یکی از کارمندان به او آرامش میدهد که برای مؤسسه هیچ اتفاق بدی نیفتاده و پولش در حساب شخصی خودش و جای امنی است! میگوید که میتواند برود خانه و خیالش راحت باشد که باز برای سرمایه میلیاردیاش، سودی در حدود بیستوهفت، هشت درصد در راه است! بیستوهفت، هشت درصد؟! یعنی همان عرف بازار؟ یعنی همان بهره؟ مرد زیر بار نمیرود و مرغش یک لنگ دارد: «آقا نخواستم! پول خودمه، مختارم!» کار که به اینجا میکشد، یکی از کارمندان میآید جلو، لیوانی آب سرد به دست مرد میدهد: «چقدر پول اینجا داشتید؟» مرد به عددی اشاره میکند که این گزارش نمیتواند صفرهای آن را بشمارد: «15میلیاردتومن!» کارمند قدمی به عقب برمیدارد و میگوید: «یعنی فکر میکنید تو کل ایران، یک شعبه بانک پیدا میشه که همین الان تو صندوقش اینقدر پول باشه؟» مرد داد میکشد: «به من مربوط نیست، پولمرو تو همین شعبه گذاشتم، جرمه؟ میخوام ورش دارم؟» یک حساب سرانگشتی به گزارشگر یادآوری میکند که مرد ماهی 405 میلیونتومان از همین شعبه، سود سرمایهگذاریاش را میگرفته؛ یعنی هر ماه میتوانسته یک خانه صدمتری به قرار متری چهار میلیون تومان بخرد یا هر ماه پولش را بدهد و 20 تا پراید صفر بخرد و انبار کند! با چنین سرمایهای، چرا امروز اینطور دستوپایش از انتشار یک خبر به لرزه افتاده؟ یکی از کارمندان در گوش مرد میگوید که هیچ بانکی اینهمه پول ندارد، سرمایههای شما را که در جیب خود نمیگذاریم؛ با آن ملک و کارخانه میخریم یا در یک تجارت تازه سرمایهگذاری میکنیم. اما چه تجارتی میتواند ماهی 405 میلیون تومان سود خالص به مرد بدهد؟ این سؤالها تمامنشدنی است؛ نه برای مرد که میخواهد از مؤسسه شکایت کند و نه برای مؤسسه که نگران آینده کاریاش است. این سؤالها برای مردم هم بیپاسخ است؛ مردمی که میان تورم خانه و ماشین، برای جورکردن یک وام 20 میلیونتومانی باید منت دهها ضامن کارمند را بکشند و اصلا نمیدانند 15 میلیارد چندتا صفر دارد و اگر روزی ببینند که در یک مؤسسه مالی دعوا راه افتاده، درست نمیتوانند تشخیص دهند که حق با کیست؛ با آنکه میلیاردها تومان پول را در بانک سرمایهگذاری میکند یا با مؤسسهای که راضی میشود به چنین مشتریای، بیستوهفت، هشت درصد سود بدهد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.