|

پوری سلطانی درگذشت

مرگ مادر کتابداری نوین ایران

شرق: قلب پوری سلطانی، هنوز هم برای کتابخانه ملی می‌زد. او این مکان را مانند بچه‌اش دوست داشت و حتی زمانی که به گفته خودش ناتوان و رنجور در جمعی حاضر شد که برای بزرگداشت او گردهم آمده بودند از عشقش به ایران گفت. این مراسم آخرین دیدار او با دوستانش بود. سلطانی صبح 16 آبان درگذشت. پوری سلطانی، از پایه‌گذاران کتابداری و اطلاع‌رسانی در حوزه کتاب، صبح دیروز، 16 آبان‌ در 84 سالگی به دلیل نارسایی ریه در بیمارستان ایرانمهر درگذشت. مراسم تشییع پیکر سلطانی ساعت 9:30 یکشنبه ۱۷ آبان از مقابل کتابخانه ملی به سمت بهشت‌زهرا(س) برگزار می‌شود. پوری سلطانی از سوم آبان به علت نارسایی قلبی و ریه و همچنین انسداد روده در بخش مراقبت‌های ویژه (ICU) بیمارستان‌ بستری بود. پوری سلطانی، متولد سال 1310 و از پایه‌گذاران علوم کتابداری و اطلاع‌رسانی در ایران بود. سلطانی که جایزه ترویج علم ایران را از انجمن کتابداری و اطلاع‌رسانی گرفته بود، یکی از پایه‌گذاران مرکز ملی کتابداری و عضو هیأت علمی دانشگاه تهران بود. او همسر مرتضی کیوان، یکی از تأثیرگذارترین چهره‌های فرهنگی در دهه‌های 20 و 30 بود که به دست رژیم پهلوی کشته شد. کیوان از دوستان کشته‌شده احمد شاملو بود که شاملو در شعرش علاوه بر یادکردن از کیوان، از او هم نام برده است؛ سال اشک پوری، سال خون مرتضی. 17 خرداد سال جاری نیز بزرگداشت سلطانی از سوی «شب‌های بخارا» برگزار شد. در بخشی از مراسم، امیرهوشنگ ابتهاج (سایه) که کمتر در مجالس و مراسم‌ها حاضر می‌شود، روی سن رفت و سخن خود را با خاطره‌ای آغاز کرد: «او برای من جان‌جانان است، یعنی مرتضی کیوان. از کیوان چه می‎توانم بگویم. فقط چند نکته ظریف درباره وصیت‎نامه‎ای است که از او به‌جا مانده. وقتی کیوان این وصیت‌نامه را می‎نوشت، از سرنوشت خود خبر داشت و می‎دانست چندساعت دیگر نخواهد بود. اما در دستخط او هیچ ارتعاشی نمی‎بینیم. او حتی عادت داشت وقت خواندن روزنامه‎های کیهان و اطلاعات، غلط‎های آنها را تصحیح می‎کرد. حتی تشدید «اما» را هم می‎گذاشت. این وصیت‎نامه را نیز طوری نوشته که انگار می‎خواهد نامه‎ای معمولی بنویسد». این شاعر پیش‌کسوت ادامه داد: «نکته دوم درباره این وصیت‎نامه، نگرانی او نسبت به همسری است که هنوز بیش از دو، سه‌ماه از ازدواجشان نمی‎گذرد. پوری سلطانی همیشه دردهای ماهانه‎ای داشت که عذابش می‎داد و دکترها به او گفته بودند که پس از ازدواج خوب می‎شود و در اینجا مرتضی کیوان که نمی‎خواهد به همسر جوانش بگوید که پس از من ازدواج کن، چراکه خود را مالک او نمی‎داند که بخواهد چنین چیزی به او بگوید، با ظرافت می‎گوید: «پوری‌جان، فکری هم به حال دردهای ماهانه‎ات کن». خود سلطانی هم در همین مراسم صحبت کرد و از عشقش به مردم ایران گفت: «دلم می‎خواست بدانید تنها چیزی که در تمام این سال‎های سخت و پرتلاطم به من قوت ایستادگی داد، عشق به مردم سرزمینم بود. حالا هم که ناتوان و رنجور در حضور مهربان شما ایستاده‎ام، بسیار خوشحالم که نقشی، هرچند کوچک، در پیشرفت کتابداری ایران داشته‎ام. کتابخانه‎ ملی را مثل بچه‎ام دوست داشتم و هنوز هم دلم برایش می‎تپد و شور می‎زند».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.