|

آینه

ایران پایان پروژه متهم‌سازی دیپلمات‌ها محمد نوری: انتظار می‌رود با بیانات صریح رهبر معظم انقلاب، موج کارشکنی‌ها و جنجال‌ها قدری فروکش کند. بی‌‌شک بعد از این، مشروعیت رفتار همه کسانی که با ادعای ولایت‌مداری در کار دیپلمات‌ها تردید می‌افکنند، زیر سؤال خواهد رفت؛ زیرا رهبری به روشنی در ارزیابی کار وزارت خارجه از یک توفیق و موفقیت تیم در آزمون نخست، سخن به میان آوردند. ناظران داخل و خارج حول این نکته اتفاق نظر دارند که دیپلماسی روحانی هنوز با مخالفان و موانعی روبه‌رو است که بی‌پشتوانه حمایت رهبری عبور از این سد مخالفت‌ها ممکن نیست. سخنان دیروز رهبری را از این منظر باید تزریق انرژی امید و اعتماد به کالبد دیپلماسی به حساب آورد، آن هم در مأموریت خطیری که این بار ظریف و همکارانش در مسیر صلح و مصالحه در سوریه آغاز کرده‌اند؛ مأموریتی که در آن ایران نه‌فقط با صف قدرت‌های آمریکایی و اروپایی روبه‌روست؛ بلکه حریفان دوآتشه‌ای مثل عربستان و ترکیه را پیش‌رو دارد.

کیهان گزاره‌های آمریکا ادبیات شرخرهاست محمد ایمانی: آمریکا و «شروران شرخر» مشابه آن اصالتا می‌خواهند سر به تن کشور و ملت ما نباشد. آنها خردادماه سال گذشته تروریست‌های داعش را در شمال عراق و تروریست‌های مشابه را در عمق سوریه علم کردند تا اصالتا به جنگ نیابتی علیه ما عمق و دامنه بیشتری ببخشند. اگر خط دفاعی عراق و سوریه و حزب‌الله نبود، بی‌هیچ تردیدی آمریکا و اسرائیل و انگلیس آتش ناامنی و شرارت و بی‌ثباتی و جنگ را به داخل مرزهای ما می‌کشاندند، چنان‌که هرجا توانستند مضایقه نکردند. نه صدام (در جنگ نیابتی غرب علیه ما)، نه اشغالگران آمریکایی عراق و افغانستان و نه تروریست‌های وحشی در عراق و سوریه، هرگز مضایقه نکردند که با لگد حتی درِ اتاق خواب مردمان مظلوم را در چهارگوشه منطقه بشکنند و به جان و مال و ناموس آنها دست‌درازی کنند. آیا امروز چیزی عوض شده که آمریکا و هم‌نوعانش را به جای دشمن‌متعدی‌پنداشتن، شریک و رفیق یا طرف مصالحه و سازش تلقی کنیم؟!

آفتاب رخنه احمدی‌نژادی‌ها در روابط‌عمومی‌های دولت! روابط‌عمومی‌هایی با رنگ و لعاب تبعیض شامل روابط‌عمومی‌هایی می‌شود که همکاری‌شان فقط شامل حال رسانه‌هایی می‌شود که بعضا با خط فکری مدیر روابط‌عمومی‌ یا سایر کارمندان روابط‌عمومی‌ همسو باشند؛ برای مثال تصور کنید اعضای روابط‌عمومی‌ یک سازمان طرفدار حزب سیاسی خاصی باشند آن وقت رسانه‌های همسو با آن سازمان می‌شوند گل سرسبدی که هرگاه اراده کنند بساط مصاحبه چیده می‌شود و در نشست‌های خبری هم پیش از همه دعوت می‌شوند. از سوی دیگر رسانه‌های مخالف به‌عنوان شایعه‌پراکن و مزاحم تلقی می‌شوند و ترجیح داده می‌شود اصلا با آنها ارتباطی برقرار نشود. این مورد در زمان نشست‌های خبری بیشتر احساس می‌شود، زیرا یکی از بهترین فرصت‌هایی که برای خبرنگاران جهت پرسیدن سؤالات خود از وزرا طلایی محسوب می‌شود، نشست‌های خبری هستند؛ نشست‌هایی که در بسیاری از موارد برخی روابط‌عمومی‌ها فقط اقدام به دعوت از رسانه‌های خاصی می‌کنند و این‌گونه همه راه‌ها برای تعدادی از رسانه‌ها جهت ارتباط با مسئولان قطع می‌شود. برای مثال در یک وزارتخانه که به گفته کارمندانش هنوز نیروهای روابط‌عمومی‌اش از دوران احمدی‌نژاد باقی مانده‌اند برای فراهم‌کردن شرایط مصاحبه آفتاب یزد با یکی از معاونان وزارتخانه پاسخی به روزنامه نمی‌دهند و درنهایت خبرنگار مجبور می‌شود مستقیما با معاون مزبور قرار مصاحبه بگذارد. نکته جالب در این موضوع تأکید رئیس‌دفتر معاون مزبور بر مخفی‌نگه‌داشتن وقت مصاحبه توسط خبرنگار آفتاب یزد هنگام ورود به آن معاونت است؛ چنانچه وی به خبرنگار روزنامه می‌گوید: «موقع واردشدن به ساختمان اصلا به حراست نگین که وقت مصاحبه دارین، چون اگر بفهمن روزنامه اصلاح‌طلب هستین بعدا برای ما دردسر درست می‌کنن! ! !»

فرهیختگان مرد سخنرانی‌های خاص ناطق‌نوری را شاید بتوان مرد «رئیس‌جمهوری‌ساز» دانست. او هم در اجماع بر سر کاندیداتوری حسن روحانی و کناررفتن محمدرضا عارف تأثیرگذار بود و هم در ورود محمود احمدی‌نژاد به عرصه مدیریت کلان کشور، اما شیخ 72ساله قریب به 18 سال پیش خود عزم ریاست بر دولت را داشت، همان زمان که اجر و قربی در میان اصولگرایان و بیشتر با آنها حشر و نشر داشت...؛ اما آغاز دوری‌گزینی از دوستان سابق و سکوت شیخ نور از مناظرات انتخاباتی سال 88 بود. همان زمان که احمدی‌نژاد پای فرزندان او را به میان آورد و در کنار فرزندان آیت‌الله هاشمی‌رفسنجانی به فساد اقتصادی و رانت‌خواری متهم کرد. ناطق که انتظار داشت دوستان اصولگرایش لااقل واکنشی در حمایت از او نشان دهند با سکوت مواجه شد؛ سکوتی که آغاز دلخوری او و خط‌کشی با هم‌فکران سابق را فراهم آورد. همین دوری‌گزینی حالا ناطق را به شخصیتی مقبول در میان معتدلین و اصلاح‌طلبان تبدیل کرده است؛ گرچه او همچنان در طیف‌بندی‌های سیاسی یک شخصیت اصولگرا تعریف می‌شود، اما به نظر می‌رسد او هم همچون آیت‌الله اکبر هاشمی‌رفسنجانی، رفیق مبارزاتی‌اش، تمایل دارد مرزبندی‌های مشخصی داشته باشد تا ناطق دهه 90 خورشیدی از ناطق سال‌های دهه 60 و 70 فاصله بگیرد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.