|

آینه

اعتماد اولین نتایج برجام؛ گفت‌وگوهای سوریه عباس عبدی: پس از برجام معلوم بود که برجام نوعی اذعان طرفین (ایران و غرب) به موجودیت و منافع یکدیگر در چارچوب‌های قابل‌فهم بین‌المللی و منطقه‌ای است. این گزاره ابتدا در موضوع هسته‌ای مصداق یافت. اگر به یاد داشته باشیم، همان موقع نیز عربستان مخالف برجام بود، زیرا معنای چنین تفاهمی را به‌خوبی می‌دانست و اینکه به سایر امور نیز سرایت خواهد کرد. اکنون دومین مصداق این گزاره یا به‌رسمیت‌شناختن طرفین، در موضوع سوریه خواهد بود. و البته از پیش هم معلوم بود که گام بعدی، سوریه خواهد بود. ایران هم نشان داده که در عین افزایش حضور خود در سوریه، حاضر است که گفت‌وگوهای منصفانه برای خروج سوریه از این بحران بزرگ انسانی را تأیید کند. بحرانی که یک وجه آن تقویت داعش است، وجه دیگرش، مسئله پناهندگان و وجه سوم آن نیز ناپایدارکردن اوضاع منطقه‌ای است. امیدواریم که به‌زودی شاهد مصداق‌های بعدی برداشت منطقی از برجام نیز باشیم.

کیهان میز وین و دست خالی آمریکا محمد صرفی: سیاست جمهوری اسلامی ایران در قبال بحران سوریه روشن است؛ مبارزه عملی و واقعی با تروریست‌ها (با هر تابلویی) و حمایت از روند سیاسی و گفت‌وگوهای سوری-سوری. شاید مخالفان سوری از هر گروه و با هر هدفی حق داشته باشند در این روند مشارکت کنند اما اینکه کشورهایی مانند آمریکا، عربستان و ترکیه که با سیاست‌های خود مسبب چنین فجایعی در سوریه شده‌اند، در کشوری اروپایی بنشینند و برای یک ملت تصمیم بگیرند نه‌تنها راهگشا نیست بلکه به طنزی تلخ شبیه است. جمهوری اسلامی ایران به‌عنوان متحد ثابت‌قدم و راستین ملت و دولت سوریه از منظر قانونی، اخلاقی، سیاسی و میدانی دست بالا را در این ماجرا دارد و از همین‌رو هیچ دلیلی نمی‌بیند به خواسته‌های طرف مقابل تن دهد. مذاکرات جدید امتیازی برای ایران محسوب نمی‌شود بلکه آزمونی است برای مدعیان حقوق‌بشر تا نشان دهند کی می‌خواهند حمایت از تروریست‌ها را در عمل متوقف کرده و تصمیم‌گیری برای آینده سوریه را به مردم این کشور بسپارند.

ایران نقد «تحقیقات محلی» برای بررسی صلاحیت رسول منتجب‌نیا: به گفته بنیان‌گذار انقلاب، «هیچ‌کس حق ندارد به خانه یا مغازه یا محل کار شخصی کسی بدون اذن صاحب آنها وارد شود یا کسی را جلب کند، یا به نام کشف جرم یا ارتکاب گناه تعقیب و مراقبت نماید یا نسبت به فردی اهانت نموده و اعمال غیرانسانی- اسلامی مرتکب شود، یا به تلفن یا نوار ضبط صوت دیگری به نام کشف جرم یا کشف مرکز گناه گوش کند یا برای کشف گناه و جرم هرچند گناه بزرگ باشد، شنود بگذارد یا دنبال اسرار مردم باشد و تجسس از گناهان غیر نماید یا اسراری که از غیر به او رسیده ولو برای یک نفر فاش کند. تمام اینها جرم [و] گناه است و بعضی از آنها چون اشاعه فحشا و گناهان از کبایر بسیار بزرگ است و مرتکبین هر یک از امور فوق مجرم و مستحق تعزیر شرعی هستند و بعضی از آنها موجب حد شرعی می‌باشد». حضرت امام(ره) تأکید داشتند: «اگر برای کشف خانه‌های تیمی و مراکز جاسوسی و افساد علیه نظام جمهوری اسلامی از روی خطا و اشتباه به منزل شخصی یا محل کار کسی وارد شدند و در آنجا با آلت لهو یا آلات قمار و فحشا و سایر جهات انحرافی مثل موادمخدر برخورد کردند، حق ندارند آن را پیش دیگران افشا کنند، چراکه اشاعه فحشا از بزرگ‌ترین گناهان کبیره است». امام(ره) همچنین در نامه‌ای که 24 آذر 61 در رابطه با قضات نوشتند، همان موضوعات فرمان هشت‌ماده‌ای را در مورد قضات متذکر شدند.

ابتکار مدل برجام برای سیاست داخلی محمدعلی وکیلی: حال که با معجزه گفت‌وگو بخش مهمی از بن‌بست‌های خارجی حل و فصل گردیده است، انتظار این است که برای حل منازعات داخلی و شکاف‌های ایجادشده و بازسازی اعتماد عمومی، مدل برجام را در فضای داخل اجرا نمود. مدل برجام، ماحصل اراده سیاسی و اجماع داخلی بود. اگر اجماع داخلی شکل نمی‌گرفت، برجام به سرانجام نمی‌رسید. اگر بناست مسائل داخلی را با مدل برجام حل‌وفصل نمود، لازم است اجماع داخلی شکل بگیرد و اراده سیاسی وجود داشته باشد. مبانی برجام باید پذیرفته شود؛ مهم‌ترین پیش‌فرض آن قبول بازی برد- برد می‌باشد. همگان بایست به الزامات بازی برد- برد تن دهند. به‌طور طبیعی هر دو طرف ماجرا باید بپذیرند که از موقعیت کنونی خویش چند قدم عقب روند. نمی‌توان با حفظ موقعیت کنونی، مسائل داخلی را حل نمود. اصلاح‌طلبان بایست آماده عقب‌نشینی از موقعیت خویش شوند و خود را مهیای پذیرش بخشی از اشتباهات نمایند و حاکمیت و اصولگرایان نیز باید پا عقب گذارند و سهم خود را بپذیرند. دامنه داده‌ها و ستانده‌ها تابع تغییر موقعیت هر کدام است. اصرار بر مواضع و خواسته‌های یک‌طرفه نتیجه‌ای جز تعمیق شکاف ندارد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.