یک محرم دیگر گذشت و ما اغلب همانیم که بودیم
سیدعلیرضا هندی
در محلههای تهران دکههای توزیع نذریها، از چای و شربت گرفته تا آبمیوه و شیرکاکائو، بهقدری فراوان بود که انسان تعجب میکرد. در اکثر نقاط شهر، غذای نذری در ظرفهای یکبارمصرف توزیع میشد؛ بهطوریکه در یک سایت کامپیوتری، نشانی مکانهای توزیع نذور اعلام شده بود تا هرکس بخواهد آنها را شناسایی و به آنها مراجعه کند و بهرهمند شود. دستههای سینهزنی و زنجیرزنی در بیشتر کوچهها و محلات شهرها برقرار بود. پیر و جوان و زن و مرد در دستههای عزاداری حضور داشتند. البته، خانمها بیشتر در حاشیه، سوگواری میکردند. در هر شهر، فضایی وسیع را برای اجتماع بزرگ سینهزنان تخصیص داده بودند که به طور همزمان و بسیار هماهنگ عزاداری میکردند و این عزاداریها از بیشتر کانالهای صداوسیما پخش میشد؛ بهطوریکه انسان با دیدن این صحنههای چندهزارنفری سینهزن یا زنجیرزنی هماهنگ که همزمان از کربلا نیز پخش میشد، به عظمت این مراسم و عشق حسینی مردم بیشتر واقف میشد. اگر مجموع انرژیهای مصرفشده به شکل سخنرانیها، راهپیماییها، بر سروسینهزدنها و تدارکات را میتوانستیم اندازهگیری کنیم، شاید به این نتیجه میرسیدیم که انرژی و هزینه بسیار زیادی صرف شده است تا این پیام را به جامعه و جهان و شاید به ملکوت اعلا برسانیم که ما شیعیان ایران چه مقدار عشق و علاقه به اهلبیت پیامبر(ص)، بهویژه امام شهیدان، حسین(ع)، داریم. ولی با کمال تأسف، وقتی پس از پایان مراسم محرم دوباره به بازار میرویم و با مردم معاشرت میکنیم، تفاوتی در رفتار و عملکردشان نمیبینیم. بسیاری از ما شیعیان اعتقاد داریم شرکت در مراسم عزاداری ثواب دارد و موجب پاداش و اجر از طرف خداوند میشود... . بالاتر از عشق به ائمه اطهار و پیامبر اکرم(ص) عشق و علاقه به خداوند متعال است. بنا بر آموزههای قرآنی، عشق و علاقهای پذیرفته میشود که اطاعت خداوند و پیامبر(ص) را دربر داشته باشد. «قُلْ ان کنْتُم تُحِبّونَ اللهَ فاتبعونی یحْبِبْکم الله وَ یغْفِر لَکمْ ذُنوبَکم وَاللهُ غَفورٌ رَحیمْ»: ای پیامبر به مردم بگو اگر خداوند را دوست دارید مرا اطاعت کنید تا خداوند شما را دوست بدارد و گناهان شما را ببخشد و خداوند بخشنده مهربان است. امامحسین(ع) حاضر به بیعت با فرد بیصلاحیتی چون یزید نشد و با دعوت مردم کوفه قصد سفر به کوفه و قیام علیه یزید همراه با مردم کوفه را داشت، وقتی که مردم کوفه عهدشان را شکستند، ایشان قصد یافتن محلی امن برای ادامه زندگی داشت، ولی ایشان را مجبور به انتخاب یکی از دو گزینه بیعت یا جنگ کردند و سالار شهیدان نپذیرفتند میان عزت و ذلت، عزت را برگزیدند و در نهایت، همراه با بستگان دلبند و یاران وفادارشان شهید شدند. همانگونه که امامحسین(ع) قصد اصلاح امور از طریق امربهمعروف و نهیازمنکر را داشت، ما پیروان ایشان نیز باید اصلاح امور جامعه و امربهمعروف و نهیازمنکر را سرلوحه اعمال و رفتارهایمان قرار دهیم. چقدر نیکو میبود که از شور و هیجان و عشق مردم استفاده بهینه میشد و ضمن عزاداری و ذکر مصیبتهایی که بر امامحسین(ع) و یاران ایشان گذشت، درباره اخلاق رسولاکرم(ص) و ائمه دین به مردم آموزش داده میشد و چقدر قشنگ میبود اگر به مردم آموزش داده میشد که تنها راه رستگاری اخروی و آمرزش گناهان، ایمانداشتن به خداوند و انجامدادن اعمال صالح است. چه اندازه زیبا میبود اگر برای مردم گفته میشد ویژگیهای یک جامعه اسلامی چیست . والسلام
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.