|

سامسونگ و تکنولوژی نانوکریستال در تلویزیون SUHD

چندی پیش، شرکت سامسونگ الکترونیکس از آخرین نسل تلویزیون‌های خود موسوم به «SUHD» پرده‌برداری کرد. یکی از ویژگی‌های شاخص این محصول، استفاده از تکنولوژی نانوکریستال است. اما شاید برای بسیاری، عبارت «نانوکریستال» جدید و ناشناخته باشد و به این فکر افتاده باشند که نانوکریستال هم حتما یکی از ترفندهای تبلیغاتی برای فروش بیشتر است. اما واقعیت نانوکریستال، مسئله دیگری است. سال‌ها پیش با تولد نسل جدید تلویزیون‌های رنگی که اساس کار آنها بر کریستال مایع بود، شرکت‌های سازنده تلویزیون، کم‌کم به این فکر افتادند که از رقیبان خود پیشی بگیرند و در تولید تلویزیون حرفی جدید و منحصربه‌فرد بزنند. در این راستا، بسیاری از این شرکت‌ها برای نمایش طیف وسیع‌تری از رنگ‌ها، به دنبال ماده‌ای بودند که در کنار کریستال مایع، تصویری ایده‌آل و بی‌نظیر ارائه دهد. با پیشرفت تکنولوژی ساخت ذرات نیمه‌هادی، مواد نانوکریستال بهترین گزینه برای تولید رنگ‌‎ با دامنه گسترده و نوردهی بالا بود. اما متأسفانه از آنجا که تنها راه تولید این ماده استفاده از ماده سمی کادمیوم بود، بسیاری از سازندگان از ادامه مسیر ساخت منصرف شدند یا پروژه کاری خود را متوقف کردند، برخی نیز بی‌توجه به عواقب استفاده از این ماده، از آن در تولید محصولات خود استفاده کردند. از سال 2001، گروه تحقیق و توسعه سامسونگ، با تمرکز بر حل این مشکل، به دنبال یافتن راهکاری برای حذف ماده کادمیوم در ساخت نانوکریستال بود و درنهایت، در سال 2015 سامسونگ موفق شد از تلویزیونی جدید به‌نام «SUHD» مجهز به تکنولوژی نانوکریستال، رونمایی کند. همان‌طور که پیش‌تر اشاره شد، نانوکریستال ماده‌ای است متشکل از ذرات نانومتری که با عبور نور از آن رنگ تولید می‌شود. این ذرات ‌هزاران برابر از قطر یک تار مو ریزتر هستند و به دلیل قابلیت نوردهی منحصربه‌فرد و تولید طیف وسیعی از رنگ‌ در قالب یک لایه، در ساخت پنل تلویزیون‌های سامسونگ به کار رفته است. استفاده از این ذرات باعث می‌شود تصویر نهایی‌ای که مخاطب می‌بیند، واقعی‌تر و با گستره رنگی وسیع‌تری باشد. گفتنی است تا به امروز فقط سامسونگ موفق به تولید ماده نانوکریستال فاقد کادمیوم شده و این تکنولوژی نیز انحصارا در اختیار این شرکت است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.