انتفاضه را حرکتی آزادیبخش کنید
منیر شفیق
در این تردیدی وجود ندارد که انتفاضه سوم شروع شده است؛ انتفاضهای که با خود ویژگیها و امتیازاتی دارد که با انتفاضههای اول و دوم کاملا متفاوت بوده و این امری طبیعی است، زیرا شرایط و توازن قوا و واقعیتهای کنونی با گذشته تفاوت دارد. از همینرو اشتباه خواهد بود که با دیدن ظواهر بخواهیم این انتفاضه را با هر یک از انتفاضههای گذشته مقایسه کنیم. مهمترین نکاتی که این انتفاضه را از انتفاضههای گذشته متمایز میکند، اینهاست: اول اینکه رژیم صهیونیستی با بحران سیاسی و نظامی بینظیری مواجه شده که از جهت ضعف درونی، انزوای بیرونی و سوءمدیریت تاکنون سابقه نداشته است. دوم اینکه «محمود عباس» و دستگاههای امنیتی او و همکاریاش با دشمن دیگر بهدلیل اشغالگری و شهرکسازی و یهودیسازی قدس و... مانند گذشته نیست. سوم اینکه توازن قوای منطقهای، جهانی و عربی برهم ریخته و منازعاتی سر باز کرده که حتی آمریکا بهعنوان بازیگر اول جهانی نیز قادر به کنترل و مهار آنها نیست. درعینحال، انتفاضه کنونی با انتفاضههای گذشته نقاط مشترکی نیز دارد که یکی از آنها تصمیم اهالی بیتالمقدس، کرانهباختری و غزه است. یعنی حرکتی خودجوش که با ابزارهای اولیه به مبارزه برخاسته است. دراینمیان کشورهای عربی و اسلامی با وجود نزاعهای داخلی خود با این انتفاضه همدردی میکنند. هرچند باید گفت ابراز همدردی و همبستگی افکار عمومی جهان و بهویژه کشورهای اروپایی با مردم فلسطین در این شرایط بیشتر است. این عامل مهمی برای تنگترکردن حلقه محاصره «بنیامین نتانیاهو» و دولت و ارتش اوست و درضمن فرصتی فراهم میکند تا انتفاضه جدید بیشتر اوج بگیرد. اما باید اهداف انتفاضه کنونی محدود به شکست یا تحمیل یک عقبنشینی بر دولت نتانیاهو نباشد، زیرا چنین نتایجی از همین الان دستیافتنی است. بلکه باید شرایطی مهم را بر اشغالگران تحمیل کند، چون محمود عباس دیگر نمیتواند اجازه ندهد حرکتهای مردمی استمرار داشته باشد. انتفاضه باید اهداف بزرگتری داشته و تا زمان تحقق آنها توقف نکند. باید بتواند مشکل اشغالگری، شهرکسازی و زندانیان را حل کند کمااینکه باید بتواند مسئله محاصره غزه را پایان دهد. مبارزه کنونی نباید فقط به برخی تعرضات به مسجدالاقصی خلاصه شود. عاملی که اگر برطرف نشود همچنان به مسجدالاقصی تعرض خواهد شد، استمرار اشغالگری و سیاستهای شهرکسازی، یهودیسازی و زندانیکردن هزاران فلسطینی است.
توازن قوای منطقهای، بینالمللی و عربی بهگونهای است که اجازه میدهد تا این انتفاضه پیروز شود. باید این انتفاضه را از انتفاضههای گذشته تفکیک کرد، زیرا انتفاضه اول با توافقنامه اسلو به بنبست رسید و انتفاضه دوم با جمعکردن برخی شهرکسازیها و همکاریهای امنیتی بین دولت خودگردان و اسرائیل. اما اینها پیروزیهای اندکی برای انتفاضه دوم بود و باید بزرگترین دستاورد آن را آزادسازی غزه دانست. برای همین انتفاضه سوم را باید به انتفاضه آزادی بدون قیدوشرط بیتالمقدس، کرانهباختری و زندانیان تبدیل کرد. باید این انتفاضه بتواند تغییری اساسی در معادلات فلسطینی برای آزادسازی کامل فلسطین از نهر تا بحر و از ناقوره تا رفح به وجود آورد. تأکید بر اینکه توازن قوا برهم خورده و بهنحوی درآمده است که اجازه پیشرفتن یک انتفاضه جدید را میدهد، به این معناست که باید انتفاضه سوم مسلح شود. این صرفا یک انتفاضه اعتراض و خشم نیست، بلکه انتفاضه پیروزی است. دشمن صهیونیستی در تنگنا قرار گرفته و همه حرکات و رفتارهایش ناشی از انزوایی است که دارد. متحدان این رژیم دیگر نمیتوانند مانند گذشته عمل کنند. آیا این عار و ننگ نیست که غزه از زمان جنگ 2014 تاکنون تحت محاصره باشد. این عیب و ننگ نیست که اوقات نماز را در مسجدالاقصی تقسیم کنند و بخواهند در آنجا معبد سلیمان بسازند و انتفاضهای رخ ندهد؟ تعرض به مسجدالاقصی که جزء مقدسات اسلام و مسیحیت است و مصادره قدس برای تبدیل آن به پایتخت یک رژیم غاصب و نامشروع، چه معنایی دارد؟ آیا اینها کافی نیست تا کل فلسطین را به آتش بکشد؟ کسانی که از این رویکرد خوششان نمیآید، به ما بگویند در برابر اقداماتی که در مسجدالاقصی میشود چه باید کرد؟ در برابر آنچه در کرانهباختری میگذرد یا در غزهای که سالهاست تحت محاصره قرار دارد چه باید کرد؟ به ما بگویند پاسخ کارآمد به این اقدامات چیست؟ شما به ما بگویید دشمن صهیونیستی چه زبانی را میفهمد؟
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.