محمود شجاعی از نفس افتاد
شرق: آنطور که خود در شعری نوشته بود، صبح دیروز، به کلامی او را خواندند و او پذیرفت که میان دو سنگ بنشیند و با ساقه باریک زنبقی نفس بکشد؛ شاعری که سالها شعر ننوشته بود، شاعری که کتاب مهم شعریاش را به اصرار بیژن الهی منتشر کرده بود، مردی که پای بیانیه شعر حجم رؤیایی امضا زد، اما نه بوطیقایی و نه محفلی، شاعر حجم نبود، از خانهاش به دیدار یار آسمانی خود رفت. «محمود شجاعی» پس از سالها سکوت خودخواسته در وادی شعر، امسال با مجموعه شعر «رخهای کوچک همیشه به سوی» آخرین بیتهای تراژدی را سرود. اولین مجموعه شعر شجاعی در نشر «51» با نام «از آبی نفسهای کوتاه» منتشر شد، اما او تنها به این شرط، رخصت انتشار این کتاب را داد که فیروز ناجی و بیژن الهی، در پیشانی کتاب عنوان کنند «شاعر آن مرده است». کلماتش روی کاغذ را دیدند، اما کاغذها هیچوقت توزیع نشد تا اینکه چاپ دوم آن عملا در سال 59 روانه بازار میشود و حالا اگر فرصتی باشد، دوستانش به «شرق» میگویند که احتمالا چاپ سوم همین کتاب را روانه بازار میکنند. او که از اولین فارغالتحصیلان رشته معماری دانشگاه تهران بود دوست نداشت خود را در واژه شاعر بگنجاند و بر همین اساس سالها تن به سکوت داد و دراینمیان جز یک نمایشنامه با عنوان «مرگهای پس از شنوایی»، چند شعری به جا گذاشت. صابر محمدی، همراه و همنشین این سالهای او، بعد از این توضیحات به «شرق» میگوید از مدتی پیش به علت مشکلات تنفسی در بیمارستان بستری بوده و یکشنبهشب، با اصرار روانه خانه میشود؛ چراکه میگوید در بیمارستان نمیتواند بخوابد تا اینکه صبح دوشنبه بیستم مهر برای همیشه به خواب میرود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.