فتحالله بینیاز درگذشت
شرق: فتحالله بینیاز، نویسنده و منتقد ادبی، 12 مهر از دنیا رفت. او تا آخرین لحظههای عمرش در راه ادبیات حرکت کرد. او در مصاحبههایش همواره از مصائب گریبانگیر ادبیات و نویسندگان در ایران میگفت و در این راستا بر مسئله ممیزی و کتابنخوانی مردم تأکید داشت. فتحالله بینیاز، نویسنده و منتقد ادبی، روز یکشنبه 12 مهر در 67 سالگی از دنیا رفت. او زاده شهر مسجدسلیمان بود و در رشته برق از دانشگاه صنعتی شریف فارغالتحصیل شده بود، بااینحال تا آخرین روزهای زندگیاش در قامت نویسنده و منتقدی فعال به فعالیت پرداخت. او همواره بهشدت درگیر مسائل و مباحث مربوط به ادبیات و بهخصوص نقد ادبی بود. به مسائل و بیشتر مصائب ادبیات در ایران توجه زیادی داشت و از این جهت در یادداشتها و مصاحبههایش همواره به نقد اوضاع ادبیات و بهخصوص ممیزی کتاب میپرداخت. او چندین دوره دبیر و داور جایزه مهرگان ادب بود، اما چند روز قبل اعلام کرد بهخاطر مشکلات جسمی و بیماری نمیتواند همکاری خود را با این جایزه ادامه دهد. کار فتحالله بینیاز نوشتن رمان و داستان بود. «گرگهای خاکستری»، «دردناکترین داستان عالم»، «میروم که بمیرم»، «اولیاحضرت فرنگیس»، «عطش ماندگار»، «شورشگران را به زانو درآوردیم»، «ستیزهجوی دلتنگ»، «افعیها خودکشی نمیکنند»، «دریاسالار بیدریا»، «ملاقات با مسیح»، «تشییع جنازه یک زندهبهگور»، «کوارتت مرگ و دختر»، «ترجیعبندی برای شاعران جوان»، «مکانی به وسعت هیچ» و «گلسرخ، ای تناقض ناب» ازجمله آثار داستانی اوست. درعینحال تعداد زیادی از آثارش با رویکارآمدن دولت محمود احمدینژاد پشت درهای ممیزی ماند و تعدادی از آنها حتی بعد از پایان این دوره نیز اجازه نشر پیدا نکردند. او اصرار زیادی به بازنویسی آثارش داشت. به گفته خودش، رمان «مکانی به وسعت هیچ» را 20 بار و رمان «ترجیعبندی برای شاعران جوان» را 27 بار بازنویسی کرده بود؛ بههمینخاطر گاه خلق آثار داستانیاش چند سال طول میکشید. مراسم ختم این نویسنده و منتقد ادبی در روز پنجشنبه 16 مهر از ساعت 13 تا 14:30 در مسجد نور، واقع در میدان فاطمی برگزار میشود. این مراسم را خانواده و خواهران و برادر مرحوم بینیاز برگزار میکنند. خواسته خانواده بینیاز این است که مراسم تشییع پیکر و خاکسپاری او را بهصورت خانوادگی و بدون اعلام عمومی برگزار کنند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.