هفتادمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل با سخنرانی بانکیمون آغاز شد
خطابههای نیستی
836 میلیون نفر امروزه در فقر شدید بهسر میبرند. از هر 9 انسان، یک نفر از سوءتغذیه رنج میبرد؛ این در حالی است که پنج میلیارد نفر دچار اضافهوزن بوده و یکسوم کل موادغذایی تولیدی هرساله در انبارها فاسد شده یا در اثر حملونقل از بین میروند. دراینمیان، بیش از شش میلیون کودک هرساله پیش از تولد پنجسالگی جان خود را از دست داده و 57 میلیون کودک از مدرسه بهدور ماندهاند. 103میلیون نفر از جمعیت جوانان از سواد ابتدایی بیبهرهاند که 60 درصد از این جمعیت را زنان جوان تشکیل میدهند. دستکم 1.8 میلیارد نفر از منابع آبی آلوده استفاده میکنند، چهار میلیارد نفر از دسترسی به سادهترین خدمات بهداشتی مانند دستشویی یا مستراح عمومی محرومند و یکپنجم جمعیت جهانی هنوز امکان استفاده از انرژی برق را ندارند. به اینها اضافه کنید نرخ بیکاری جهانی با رشد 20 درصدی در پنج سال را که اکنون بیش از همه مردان و زنان جوان را قربانی گرفته و رشد 11 درصدی نرخ نابرابری در درآمدها که در دو دهه گذشته بیش از 75 درصد از جمعیت کشورهای در حال توسعه را گرفتار توزیع ناعادلانه درآمدها کرده است. در شرایطی که شهرها با اشغال فقط سه درصد از مساحت خشکیها، 80 درصد مصرف انرژی و 75 درصد از انتشار گاز کربن را به خود اختصاص دادهاند، 828 میلیون نفر در زاغهها روز را به شب میرسانند. اینها گذشته از تمامی مخاطرات تغییرات اقلیمی است که با افزایش یکدرجهای متوسط دمای جهانی، سطح آب دریاها را در سده گذشته، 19 سانتیمتر افزایش داده و با گذشت هر 10 سال، بیش از یک میلیون کیلومترمربع از سطح یخهای قطبی را آب میکند. نرخ انتشار گاز کربندیاکسید در دو دهه گذشته نیز در حالی قریب به 50 درصد افزایش داشته که فرسایش خاک، بیش از نیمی از زمینهای کشاورزی و زندگی 1.5 میلیارد نفر را تحتتأثیر قرار داده است. تازه اگر از این واقعیت بگذریم که هشت درصد از گونههای جانوری شناختهشده، منقرض شده و 22 درصد دیگر آن در خطر انقراض قرار دارند، باید بدانیم در صورت افزایش جمعیت جهانی که بنا بر برآوردها، تا سال 2050 بالغ بر 9.6 میلیارد نفر خواهد شد، دستکم سه سیاره همارز زمین لازم است تا جوابگوی شیوه زندگی کنونی ساکنان آن باشد. این فقط بخشی از حقایق دلهرهآوری است که عاقبت رهبران جهانی را امسال در سازمانملل متحد گردهم آورده تا با تنظیم نقشهراه توسعه پایدار در 15 سال آینده، به خیال خود گامی عملیتر در تحقق اهداف توسعه هزاره پیشین بردارند. اما کیست که نداند 17 هدف تعریفشده از سوی رهبران جهانی که بان کیمون، دبیرکل سازمانملل، از آن بهعنوان نقشهراه مردم برای نجات حیات در کرهزمین نام برده، بدون برقراری صلح پایدار ممکن نمیشود؛ صلحی که اینبار نیز به سیاق هرساله، نشست مجمع عمومی سازمانملل را عرصه نمایش دولتمردانی خواهد کرد که از توسعه جز هرچه چربترشدن چرخدندههای سرمایهداری نخواسته و از صلح طرفی جز جنگ با ترور و مداخلات خونین نظامی نمیبندند. پس بهتر است اینبار دیگر چندان در قید بستن کمربندهایتان نیز نباشید و درست به سیاق سیارهای که روزبهروز به دامان نابودی کشیده میشود، گوش به خطابههایی بسپارید که پیشتر نیز بارهاوبارها شنیدهاید.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.