|

مسیر طولانی مسکو

گزارش‌ها درباره افول روسیه تا حد زیادی اغراق‌شده هستند. به عبارت دیگر، این تحلیل که تحریم‌های غربی در کنار سقوط قیمت نفت و افول اقتصادی چین، کرملین را در آستانه سقوط قرار داده‌اند، خام و زودهنگام بوده است. مسکو این قابلیت را برای اعزام نیرو به سوریه دارد، بنابراین روسیه در فهرست چند کشور برگزیده جهان که می‌توانند نیروهای نظامی‌شان را فراتر از مرزهای خود فرستاده و حفظ کنند، قرار دارد. کرملین صراحتا این پیام را می‌دهد قصد دارد در خاورمیانه، نقش فعالی داشته باشد و استراتژی آمریکا برای آنکه آینده در این منطقه چطور شکل بگیرد را نمی‌پذیرد. «ولادیمیر پوتین»، رئیس‌جمهوری روسیه، صراحتا می‌گوید موضع پیش‌فرض واشنگتن مبنی‌بر اینکه حذف یک رهبر از قدرت، راه رسیدن به ثبات بیشتر در بلندمدت در خاورمیانه است را نمی‌پذیرد. درحالی‌که آمریکا و اروپا به بحث درباره اقدامات بعدی خود در قبال سوریه به‌ویژه در پی بحران پناه‌جویان ادامه می‌دهند، روسیه آماده اجرای ارزیابی خود مبنی‌بر این است که کمک نظامی مستقیم بیشتر به «بشار اسد»، رئیس‌جمهوری سوریه، در مبارزه با گروه تروریستی داعش، بهترین راه پایان‌دادن به درگیری در این کشور خواهد بود. پوتین مکررا نشان داده اگر هدف سیاست غربی‌ها، کاهش موج آوارگان و تهدید تروریست‌ها برای دستیابی به پایگاه عملیاتی دیگری به سبک افغانستان است، تجربه عراق و لیبی نشان می‌دهد سرنگونی بشار اسد و امید به تشکیل دولت باثبات و مؤثر از سوی مخالفان، این اهداف را برآورده نخواهند کرد. همچنین روسیه اطمینان بیشتری به موضعش در اوکراین پیدا کرده است. در طول تابستان امسال خشونت‌ها در اوکراین فروکش کرده و به‌نظر می‌رسد آتش‌بس در این کشور تا حد زیادی برقرار شده است. هم‌زمان مشکلات اقتصادی و سیاسی داخلی دولت اوکراین حاکی از این هستند تحول عمده‌ای برای تقویت انقلاب میدان استقلال و قراردادن این کشور در مسیر غیرقابل بازگشت همگرایی نزدیک‌تر با جهان یورو - آتلانتیک وجود نخواهد داشت. به جای آن، به‌نظر می‌رسد اوضاع در حال رفتن به سمت جنگی طولانی‌مدت است که در آن مسکو بیشترین اهرم را حفظ خواهد کرد. از سوی دیگر، کرملین می‌خواهد خط قرمزهای خود را اعمال کند. همان‌طور که مسکو اجازه نداد جدایی‌طلبان تابستان سال گذشته در اوکراین دچار شکست فاجعه‌بار شوند، روسیه پیام داده اجازه نخواهد داد بشار اسد با اقدام نظامی خارجی از قدرت کنار رفته یا سرنگون شود. با افزایش تعداد نیروهای روسیه در سوریه و گزارش‌ها درباره تقویت قابلیت‌های دفاع هوایی بشار اسد، ریسک هر نوع اقدام آمریکا یا ناتو علیه دولت بشار اسد، شدیدا افزایش پیدا کرده است. حتی پیشنهادهای محدودتر مانند اعمال یک منطقه پرواز ممنوع بر فراز سوریه به منظور ایجاد فضای محافظت‌شده برای آوارگان، اکنون امکان درگیری با نیروهای روسیه را افزایش می‌دهد. تصمیم پوتین برای اعزام نیرو به سوریه، بازتاب این ارزیابی است که ریسک مداخله بیشتر روسیه در سوریه، کمتر از خطرهای ایجادشده علیه منافع روسیه در صورت سقوط بشار اسد است. روسیه با صحبت‌های شدیداللحن علیه اقداماتش، برای عقب‌نشینی از این استقرار نیرو قانع نخواهد شد. آمریکا برای مطرح‌کردن پاسخش باید محاسبه مشابهی را درباره اهدافی که امید به دستیابی به آنها با استفاده از ابزارهای آماده‌شده خود دارد، انجام دهد». منبع: نشنال‌اینترست

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.