|

هنر بازنده خوب بودن

مهدی زعیم‌زاده . دبیر گروه ورزش

«الکس فرگوسن»، سرمربی افسانه‌ای منچستریونایتد، هنگامی که درباره راز موفقیت‌های ادامه‌دار خود و تیمش صحبت می‌کرد، گفت: «ما علاوه بر اینکه برنده‌های خوبی بودیم، بازنده‌های خوبی هم بودیم». در ورزش که همیشه یک روی آن باخت است، این «بازنده خوب بودن» ارزش زیادی دارد. این روزها که نتایج کشتی و والیبال رضایت مردم را فراهم نکرده و تیم‌های باشگاهی پرطرف‌دار ما می‌بازند، «بازنده خوب بودن» دقیقا همان چیزی است که ورزش ایران به آن نیاز دارد. عقده‌گشایی برخی مربیان، عصبانیت و دلسردی هواداران و تصمیمات احساسی مدیران پیامد باخت در ایران است. با باخت طوری برخورد می‌کنیم که گویی در قوانین آمده همیشه باید ما برنده باشیم. در اروپا به ‌دفعات مشاهده شده هواداران وقتی با بحران نتیجه‌گیری تیمشان روبه‌رو می‌شوند، از حمایت دست نمی‌کشند و سعی می‌کنند با این روش به نجات تیمشان کمک کنند. در ایران داستان متفاوت است؛ تا دیروز کواچ، معروف و موسوی قهرمانان ما بودند و الان گوشه رینگ گیر کرده‌‌اند و هدف حمله قرار می‌گیرند. وقتی یک تیم فوتبال نمی‌برد، هر هفته تماشاگرانش کمتر می‌شوند. وقتی تیم گل می‌خورد، تشویق‌ها قطع می‌شود. فقط منتظر برد و برنده‌شدن هستیم.

شاید فرهنگ بازنده خوب بودن را نداریم، وگرنه آن بلا را سر «لیونل مسی» و «زایتسف» (ستاره والیبال ایتالیا) نمی‌آوردیم. اگر اهل پذیرفتن شکست بودیم، قهرمان کشتی ما پس از باختش چوب برنمی‌داشت و دنبال داور نمی‌کرد. اعتراض به داوری، اخراج سرمربی و این‌گونه رفتارها، طبیعت ورزش است. گاهی اخراج سرمربی بهترین تصمیم برای خروج از بحران است، اما به نظر می‌رسد در ایران ما فقط این بخش ماجرا را دیده‌ایم. به خاطر نسپرده‌ایم بازنده‌هایی هم با درس‌گرفتن از باختشان و با تلاش بیشتر و صبوری، دوباره از جایشان بلند شدند. دیده‌ایم که چگونه در ورزشگاه‌های اروپایی تماشاگران چگونه با باخت تیم محبوبشان برخورد می‌کنند اما این موضوع هرگز در کشورمان فراگیر نشده است. رفتار نخبگان هم بهتر از هواداران عادی نیست. گویی گروهی منتظر روز باخت هستند. لحظه‌شماری می‌کنند تا مربی والیبال، کشتی، پرسپولیس، فولاد و... نتیجه نگیرند تا حملات خود را شروع کنند. از مدیران تصمیم‌گیرنده گرفته تا هواداران عادی، هیچ‌کدام بازنده خوبی نیستیم. شما اگر منچستر، رئال یا بارسا هم باشی، همه بازی‌هایت را نمی‌بری، اگر حمید سوریان، نابغه کشتی فرنگی جهان باشی، یک روز باخت را تجربه می‌کنی. مشخص است برخوردی که در ورزش ایران با این باخت‌ها می‌شود، با آنچه در تیم‌ها و ورزشکاران موفق دنیا می‌بینیم متفاوت است. در این میان رفتار مدیران اهمیت بیشتری دارد. والیبال و کشتی فرنگی ایران اگر بازنده‌های خوبی نباشند، قطعا نمی‌توانند در المپیک ریو، برد را جشن بگیرند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.