آینه
کیهان این جاده به ناکجاآباد میرود!)یادداشت روز( آرزوهای ناشی از حضور شرکای خارجی در عرصه اقتصاد - به شرط تحقق این امر- با واقعیتهای این عرصه تفاوتی ماهوی و جدی دارد تا آنجا که بسیاری از کارشناسان و نخبگان زنگ خطر آن را به صدا در آوردهاند. بسیاری از آنان که اتفاقا به لحاظ سیاسی همسو با دولت شناخته میشوند- و البته حاضر نیستند منافع ملی را به پای منافع جناحی و حزبی قربانی کنند- صریحا معتقدند ما حتی در صورت گشودهشدن بند تحریمها، با هجوم کشورهای در آستانه ورشکستگی مواجه میشویم تا آنها بتوانند با بهرهمندی از بازار وسیع - و متأسفانه پرعطش - ایران، ورشکستگی و به اصطلاح «یونانشدن» خود را مدتی به تأخیر بیندازند! برشمردن این نقاط رخنه و ضعف در کنار غفلت مطلق از اقتصاد مقاومتی، ایجاد مشاغل ارزان، بازاریابی و بازارسازی برای محصولات تولیدی، واردات بیرویه و فاجعهآفرین و تقریبا کمسابقه همهچیز به کشور و ... چنان فضایی را درست کرده که بخش اعظمی از مطالبات و انتظارات بحق مردمی بیپاسخ مانده و در عوض هر اقدامی و هر اندیشهای صرفا آدرس غرب به مردم داده میشود! و کار به جایی میرسد که فرانسهای که برای دومین سال نرخ رشد صفر درصد اقتصادی را تجربه کرده، از اهرم فشار «ایرباس» برای بازگشت «پژو» به ایران استفاده میکند! و در این میان، حرکات نمایشی ادامه دارد!
بهار اغراق در «تهدید ایرانی» نوام چامسکی: این توافق هستهای باید برخی تنشها را از بین ببرد و مسیر گشایشهای آتی را فراهم کند. احساس خود من این است که تمرکز بر تسلیحات احتمالی هستهای ایران به بیراههرفتن است. اگر توافق بتواند این روند را تسریع کند که بهتر هم خواهد بود. این امید وجود دارد که توافق هستهای ایران به پلی برای نزدیکشدن دو کشور تبدیل شود. حزب جمهوریخواه تقریبا تمام سیاستهای پارلمانی را رها کرده است. برای جمهوریخواهان همین دلیل که اوباما از این توافق بهعنوان بخشی از میراث خود یاد میکند کافی است تا با این توافق مخالف باشند. یکی از دلایل اصلی مخالفان در هر دو حزب برای مخالفتهایشان، نگرانیهای اغراقشده در مورد یک «تهدید ایرانی» است که در سالهای اخیر به دلایل مختلف به اذهان خطور کرده است. فشار اسرائیل و بودجهای که طرفداران اسرائیل در این زمینه صرف میکنند نیز عامل درخورتوجهی است که از روابط شگرفی سرچشمه میگیرد که در سالهای طولانی گسترش یافته است. رد توافق در کنگره انزوای آمریکا در تبادلات بینالمللی را بهدنبال خواهد داشت و البته این نخستینبار نخواهد بود که چنین اتفاقی رخ میدهد؛ اگر بخواهیم به مورد دیگری اشاره کنیم، ایالات متحده در روابط خود با کوبا نیز برای چندین دهه تقریبا در انزوای کامل بود و در چند سال اخیر این انزوا حتی به نیمکره غربی نیز سرایت کرد و بههمین دلیل بود که اوباما باید گامهایی را برای عادیسازی روابط با این کشور برمیداشت.
اعتماد نقص ساختاري؛ عامل مهم ناكارآمدي و فساد به نظر ميرسد هرچه بر خطرات و تبعات منفي وجود ساختارهاي معيوب تأكيد كنيم، باز هم كم است، زيرا هنوز اين علاقه و تا حدي نگرش سادهلوحانه وجود دارد كه ميخواهد مشكلات و فساد را فقط به اخلاق و ايمان و سلامت فردي افراد ربط دهد و نتيجه بگيرد اگر افراد مؤمن و خودساخته باشند، دست از پا خطا نميكنند و دچار فساد نميشوند. يكي از ضعفهاي ساختاري در ايران فقدان يك مجلس حزبي است. اگر از مردم ايران بپرسند كه عملكرد مجلس قبلي چگونه بوده است چه پاسخي خواهند داد؟ گمان نمیکنم مردم ايران به طور متوسط هيچكدام نام بيش از يك نماينده از آن مجلس را به ياد بياورند، در اين صورت بايد گريبان چه كساني را گرفت؟ آيا در كشوري مثل تركيه يا انگلستان هم با چنين وضعي مواجه هستيم؟ پاسخ منفي است، زيرا در آنجا كسي در پي گرفتن گريبان يك نماينده نيست. گريبان احزاب گرفته ميشود اكنون كه در حال واردشدن به فضاي انتخابات مجلس هستيم، بهترين فرصت است كه اين نقص ساختاري را تا حدي جبران كنيم، هرچند در اين مدت اندك ممكن نيست كه آن را برطرف كرد، ولي ميتوانيم از مردم بخواهيم كه به افرادي رأي دهند كه تعلقات حزبي دارند. احزابي كه مسئوليتپذير باشند و نه افرادي كه به صفت فردي به مجلس بروند و پس از چهار سال بار خود را ببندند و چه دوباره انتخاب شوند و چه نشوند، بهره خود را بردهاند، بدون آنكه قدم مؤثري براي رفاه و توسعه مملكت برداشته باشند، حتي اگر هم بخواهند بردارند، نميتوانند بردارند، زيرا از قديم گفتهاند، يك دست صدا ندارد آن هم در چنين مجلسي!
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.