|

ایران و جنگ‌های سایبری

سال 2006 ژنرال جیمز کارترایت، فرمانده وقت ستاد راهبری ایالات‌متحده آمریکا، با تجربه اجرای چندین حمله سایبری، پیشنهاد جدیدی به گروه اطلاعاتی بوش داد. اجرای یک حمله سایبری بسیار بزرگ ضد تجهیزات هسته‌ای ایران. عملیاتی با اسم رمز بازی‌های المپیک (Operation Olympic Games). استاکس نت در 27 خردادماه 1389 نمونه بدافزاری به دست کارشناسان امنیتی می‌افتد که با تمام بدافزارهای کشف‌شده، تا آن زمان تفاوت داشت. بدافزاری فوق پیچیده و مهندسی‌شده با ده‌ها مجموعه کد رمزشده که با زبان‌های برنامه‌نویسی مختلف نوشته شده است. لیام او مورجو، مسئول عملیات واکنش امنیتی سیمانتک در این‌باره می‌گوید: «در پیگیری ویروس‌های نوع متعارف، زمان تحلیل و بررسی ممکن است در 30 دقیقه اول به انجام برد، ولی در موارد پیچیده شاید یک روز، اما در برخورد با ویروس پیچیده استاکسنت ما شش ماه زمان صرف کردیم و افراد هر ساعت و هر روز روی آن کار می‌کردند. جدال سنگینی بود». با تمام پیچیدگی‌ها این بدافزار آسیب کمی به کامپیوتر و شبکه وارد می‌کند. هدف آنها فقط یک چیز است: دستگاه‌های PLC، سیمتیک S7-300 شرکت زیمنس که مبدل فرکانس آنها ساخت شرکت‌های فراروپایای ایرانی یا ویکان فنلاندی باشد. وظیفه مبدل فرکانس تنظیم سرعت دور موتور سانتریفیوژ است. هرچه فرکانس این مبدل حیاتی بالاتر باشد، سانتریفیوژ با سرعت بیشتری می‌چرخد. استاکس نت ابتدا فرکانس دستگاه را که باید در محدوده 807 تا 1210 هرتز باشد، رصد می‌کند. زمانی که دستگاه مورد نظر در این محدوده فرکانس شروع به کار کند، کنترل PLC را در دست می‌گیرد و فرکانس را به صورت دوره‌ای به هزارو 410 هرتز افزایش و سپس به دو هرتز کاهش و سپس مجدد به هزارو 64 هرتز افزایش می‌دهد. هدف از افزایش فرکانس، از کار انداختن سانتریفیوژ و کاهش فرکانس، خراب‌کردن اورانیوم است. استاکس نت به نحوی به دستگاه PLC نفوذ می‌کند که تنظیمات دستگاه به درستی روی صفحه نمایش ظاهر نشود. بنابراین خرابکاری از چشم اپراتور مخفی می‌ماند. سازندگان استاکس نت می‌دانستند که هدف آنها در شبکه‌های مجزا و غیرقابل دسترسی از اینترنت قرار دارد. به این منظور روش اصلی نفوذ، نه از طریق اینترنت که به وسیله حافظه‌های USB Flash آلوده است. دستگاه‌های PLC به‌طور معمول از طریق کامپیوترهایی با سیستم عامل ویندوز مدیریت و پیکربندی می‌شود. با اتصال حافظه USB Flash به کامپیوتر آلوده، استاکس نت بررسی می‌کند که تاریخ دستگاه قبل از 30 تیرماه 1391، حداقل پنج مگابایت فضای خالی روی حافظه USB و حداقل سه فایل بر روی آن موجود باشد. در صورت فراهم‌بودن شرایط، فایل‌های مخرب، روی فلش کپی می‌شود. فایل‌های LNK حاوی برنامه مخرب یا بهره‌جو برای سوءاستفاده از نقطه ضعف ناشناخته در سیستم عامل ویندوز است. استاکس نت، علاوه بر استفاده از بهره‌جوی LNK از چندین بهره‌جوی دیگر برای انتشار در سطح شبکه استفاده می‌کند. علاوه بر گسترش آلودگی، این امکان فراهم می‌شود که در صورت اتصال یکی از دستگاه‌ها به اینترنت، سایر دستگاه‌ها بتوانند، نگارش جدید بدافزار را از طریق آن دستگاه دریافت کنند. بدافزار در صورت اتصال به اینترنت با دو دامنه که سرور میزبان آنها یکی در دانمارک و دیگری در مالزی قرار دارد، ارتباط برقرار می‌کند. تحقیقات بعدی نشان می‌دهد که هر دو دامنه با استفاده از کارت‌های اعتباری سرقتی ثبت شده‌اند. اجرای این حمله توسط دو دولت آمریکا و اسرائیل، به نوعی مشروعیت بخشیدن به این‌گونه حملات بود. استاکسنت زنگ خطری برای تمامی کشورها بود. هشداری برای آماده‌شدن برای جنگ‌های سایبری. منبع: مهندسی شبکه گستر

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.