|

تازه‌های بازار کتاب

مالزی: الگو یا ضد الگو مالزی یکی از پیشرفته‌ترین کشورهای مسلمان و از کشورهای تازه صنعتی‌شده جهان است. این کشور از دهه 1980 با مدیریت ماهاتیر محمد توانست در مدت دو دهه از کشوری با اقتصاد مبتنی بر تولیدات کشاورزی به کشوری با صادرات صنعتی تبدیل شود، ضمن آنکه همچنان کشاورزی پر‌محصول خود را حفظ می‌کند. مالزی به خاطر موفقیت‌هایش در توسعه اقتصادی توجه بسیاری از سیاستمداران و کارشناسان را جلب کرده و از تجربه موفق اقتصادی آن به عنوان یکی از الگوهای توسعه نام می‌برند که در زمینه سیاست با اماواگرهای زیادی مواجه است و از این نظر بررسی تحولات سیاسی آن برای ایرانی‌ها جالب توجه است. در رویدادهای سیاسی معاصر مالزی دو شخصیت اصلی بسیار تأثیرگذار وجود دارد؛ ماهاتیر محمد و انور ابراهیم. این دو زمانی به هم بسیار نزدیک بوده‌اند و اینک بسیار دورند. در کتاب «انور ابراهیم و سیاست در مالزی» به تحولات سیاسی این کشور به دقت پرداخت شده و زندگی سیاسی ابراهیم در برهه‌های مختلف بررسی شده. داستان صعود ابراهیم که از قوم مالایی مالزی است به یکی از عالی‌ترین مقامات کشور و سپس دستگیری وی، نوع اتهامات، جریان محاکمه و زندانی‌شدنش از یک‌سو و رفتارهایی که پلیس، مقامات عالی انتظامی و قضائی، حزب حاکم آمنو و زندانبانان با وی داشتند از سوی دیگر، بسیار تأمل‌برانگیز است. در بازداشت بعدی او اتهام جدیدش؛ همجنس‌گرایی، شوک روانی و اخلاقی بزرگی بر مالایی‌های جامعه مالزی وارد کرد. ماهاتیر در سال 2011 در کتاب خاطرات خود تحت عنوان «پزشکی در خانه» در یکی از اصلی‌ترین فصل‌های کتاب به شرح چگونگی برکناری انور می‌پردازد و می‌نویسد انور ابراهیم باید در این زمان نخست‌وزیر می‌بود، دلیل اینکه چنین نشد اقداماتی بود که وی (ماهاتیر) انجام داد. ماجرای انور ابراهیم و حواشی آن بسیاری از سیاست‌های پنهان دولتمردان و سیاستمداران این کشور را آشکار کرد. در پشت رفتارهای سیاسی ظاهرا قانونمند، زدوبند، افترا، رشوه‌خواری و فساد اخلاقی و اداری گسترده‌ای در مالزی بیداد می‌کند. جنگاوران نشر ققنوس در مجموعه‌ای اختصاصی به انتشار کتاب‌هایی در زمینه چهره‌های باستانی جنگ‌آور در فرهنگ‌های ملل مختلف پرداخته است. اولين کتاب از اين مجموعه «شواليه»، کتاب راهنماي جنگجوي قرون وسطاست. اين کتاب نوشته‌ مايکل پرستويچ است. شوالیه به معنای «شهسوار»، یکی از درجات تشریفاتی در قرون وسطا در اروپا بوده ‌است. در آن دوران برخی شوالیه‌ها، فرماندهی سواره‌ نظام ارتش را برعهده داشتند و افرادی شجاع بودند که برای کشورشان افتخار کسب می‌کردند. شوالیه‌ها الزاما نظامی نبودند و درصد بالایی از آنها از بین رجال، اشراف، ثروتمندان و مردان مذهبی انتصاب می‌شدند. «شواليه» کتابي صرفا درباره‌ جنگجويان قرون وسطا نيست بلکه دريچه‌اي به سوي شناخت نظام اجتماعي و فرهنگي اروپا در آن دوران است. شوالیه برترین جنگجوی قرون وسطا محسوب می‌شد که امتداد برخی رفتارهای امروز اروپاییان از جمله وفاداری به کشور یا کلیسا، علاقه به مسابقات ورزشی خاص و احترام به زن‌ها را می‌توان در آنها یافت. جلد دوم این مجموعه کتاب «سامورايي» راهنماي جنگجوي ژاپني‌ است که آن را استیون ترنبول بر اساس یک کتاب باستانی نوشته است. «سامورايي» که در اصل بوکه مونوگاتاري ناميده مي‌شد (به معناي «داستان طبقه جنگجو») شاهکار بزرگي است در زمينه تعليمات سامورايي که اوماواتاري بوگيو در سال 1615 گردآوري کرده است. در این سال طبقه جنگجویان برگزیده ژاپن در اوج قدرت بودند. جنگجویان سامورایی که شیوه‌های مختلف رزمی را آموخته بودند، از جنگ با شمشیر و تیر و کمان تا کاراته و جوجوتسو، آخرین سپر دفاعی امپراتوری در برابر اشرار و اراذل و بربرهای ژاپن و خارج از ژاپن بودند. آنها از سال ۱۱۵۹ میلادی در جنگ‌های داخلی شرکت می‌کردند. در سال ۱۶۰۳ میلادی پس از بازگردانیده‌شدن صلح به ژاپن به دست توکوگاوا شوگون، سامورایی‌ها به مسئولان و مجریان محلی تبدیل شدند. پس از آن، در دوره امپراتور میجی و هم‌زمان با آغاز دوران ژاپن مدرن، جایگاه سامورایی‌ها بسیار تضعیف شد. جلد سوم که راهنماي سرباز رومي است «لژيونر» نوشته فليپ ماتيشاک است. کتاب با این جملات آغاز می‌شود: «به لژيون‌ها ملحق شويد، گرداگرد جهان گردش کنيد، به سرزمين‌هاي خارجي سفر کنيد، با مردم بيگانه و جالب‌توجه ملاقات کنيد و شکم آنها را بدريد». ارتش روم صاحب پیشرفته‌ترین و نیرومندترین سلاح‌ها و تجهیزات در سراسر جهان بود، به نحوی که این ارتش از نظر قدرت مانور و قدرت آتشین و حفاظت نظیر نداشت. یک لژیونر می‌توانست خانه‌اش را در یک پایگاه ارتشی در هر کجای امپراتوری که دوست داشت بنا کند. امپراتوری روم از شن‌های صحرای بین‌النهرین تا ارتفاعات کالدونیا را در بر گرفته بود. امپراتوری بر شانه‌های لژیونرها تکیه کرده بود و با کمک آنها بربرها را بیرون راند و مرزها را گسترش داد. کتاب «گلادياتور» کتاب راهنماي مبارز رومي، چهارمين جلد از مجموعه «جنگاوران» نوشته فليپ ماتيشاک است. در اين کتاب از علل پيدايش اين حرفه گرفته تا چگونگي ورود به آن سخن به ميان آمده و نيز در مورد محيط کاري، تعليمات تخصصي و در نهايت سرنوشت گلادياتورها مطالب جامعي ارائه شده است. روایت کتاب مربوط به سال 180 میلادی است، اما نویسنده هرازگاهی، با استفاده از اصطلاحات و دانش امروزی در کلام خود، امکان درک بهتر رویدادها را فراهم کرده است. گلادیاتورها در مقام برده، خوار و خفیف شمرده می‌شدند، تحت شرایطی دشوار تأدیب می‌شدند، از نظر اجتماعی به حاشیه رانده شده بودند و تحت تبعیض نژادی قرار می‌گرفتند. با وجود این صرف‌نظر از منشأ شکل‌گیری این شیوه، گلادیاتورها به مخاطبان خویش نمونه‌ای از اخلاق رزمی در روم باستان را ارائه می‌کردند و نه‌فقط در زمان انجام نبرد گلادیاتوری، بلکه در حال مرگ نیز موردستایش و تحسین مردم قرار داشتند و برایشان الهام‌بخش بودند. در واقع آنها در فراز و فرود جشن و پایکوبی‌های برقرارشده در روم باستان همواره حضور داشتند و ارزش آنها همانند هنرمندانی بود که هنر خویش را در اشیای گرانبها متجلی می‌ساختند و با وجود رفتار بد و وحشیانه‌ای که با آنان صورت می‌گرفت، در سراسر قلمرو روم، از آنان تجلیل و پاسداشت به‌عمل می‌آمد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.