|

مروری بر مجموعه‌داستان نهنگ تاریک

پایان وضعیت

«نهنگ تاریک» عنوان مجموعه داستانی است از سعید بردستانی که به‌تازگی در نشر پیدایش منتشر شده است. این مجموعه شامل ده قصه با این عناوین است: پایان وضعیت، بی‌خواب‌ها، ایستاده می‌میریم، دویدن، برکت، ماهی مقدس موسی، آن بالایی، فرشته دستشویی، تنبه هیرو و داستان آپارتمانی. «نهنگ تاریک» دومین مجموعه داستان سعید بردستانی به شمار می‌رود؛ پیش‌تر مجموعه داستان «هیچ» از این نویسنده منتشر شده بود. فضای داستان‌های «نهنگ تاریک» با داستان‌های مجموعه «هیچ» متفاوت است و عنصر طنز از ویژگی‌های ده قصه «نهنگ تاریک» است. همچنین داستان‌های این مجموعه از فضای واقعی فاصله دارند و موقعیت‌هایی عجیب در داستان‌ها به وجود آمده‌اند. برای مثال در ابتدای داستان «ایستاده می‌میریم» می‌خوانیم: «من و پدرم سر میز صبحانه داشتیم زندگی می‌کردیم که ناگهان آن سوال گند را ازش پرسیدم. بلافاصله چنان سکوت ملیحی حاکم شد که صدای سوخاری‌شدن نان در تستر را شنیدم. من معنی مرگ را از پدرم پرسیدم. به او باید حق داد که طوری نگاهم کند انگار لخت لخت سر میز نشسته‌ام. البته خیلی زود بر خودش مسلط شد و مربای محبوب فندق را که من از اول صبح بهش زل زده بودم، دم دستم گذاشت و رو به آشپزخانه گفت: ببین بچه‌ات چی می‌خواد زن؟ انگار که من فقط بچه مادرم بودم. مادرم در آشپزخانه داشت نان تست می‌کرد تا ما از زندگی لذت بیشتری ببریم، و این خیلی خوب بود، خیلی خوب. به‌خاطر تمام لذت‌هایی که به من داده بود باید از او تشکر می‌کردم. ولی من این کار را نمی‌کنم. چون پدرم قبلا این کار را کرده، و من دوست ندارم کاری را که پدرم کرده، بکنم. صدای موزیک رادیو بار دیگر به گوش رسید و بار دیگر پدرم از زندگی و از لقمه‌ای که در دهانش بود لذت برد. تا جایی که حافظه به من یاری می‌کرد این کاسه مربا یک ماهی بود که فقط می‌آمد سر میز و می‌رفت توی یخچال. پدر و مادرم از کلسترول فندق می‌ترسیدند و من از پدر و مادرم. تصمیم گرفتم دلی از عزا درآورم و بعد دوباره سؤال گندم را بپرسم. ولی ناگهان پرسیدم: پدر تو تا حالا مردی؟ فنر تستر پرید. احتمالا دو تکه نان قهوه‌ای بیرون زد. همه صداها قطع شد، حتی صدای رادیو. و چکه‌ای خامه از گوشه دهان پدرم آویزان شد. این بار نوبت مادرم بود که جو را بشکند. پس باید نان تست را برمی‌داشت و سر سفره می‌گذاشت. او این کار را با کمال میل کرد. انگار که اتفاقی نیفتاده باشد جریان زندگی از سر گرفته شد. تا این‌که در خانه دو بار کوبیده شد. همه ما به هم نگاه کردیم؛ من به مادرم. پدرم به من. مادرم به پدرم و من به پدرم؛ یعنی همدیگر را متهم کردیم که: با من کار ندارند، با تو کار دارند».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.