|

آمريكا در آزمون واقع‌گرايي

دیان جونیور . ترجمه: فریبا نادری

بحث‌های مربوط به سیاست خارجی معمولا از درگیری‌های سیاست داخلی به دور است، بااین‌حال این مباحث نیز معمولا بر مبنای فرضیات و تئوری‌های ناشناخته بنا نهاده شده است. بااین‌حال، درباره توافق هسته‌ای ایران، جدال میان سیاست‌مداران داخلی آمریکا نقش پررنگی داشته و خواهد داشت. نشانه‌های زیادی وجود دارد که سناتورهای جمهوری‌خواهی مانند جف فلیک و سوزان کالینز، ممکن است در شرایط خاصی نسبت به حمایت از این توافق‌نامه متمایل شوند. ولی آنها باید دراین‌میان دست به محاسبه بزنند و شرایط را بررسی کنند، چراکه توافق هسته‌ای با ایران برای آنها به‌مثابه يك آزمون است و اگر آنها از توافق وین حمایت کنند، درحقیقت به هم‌حزبی‌های خود پشت کرده و در آزمون وفاداری به حزب، مردود خواهند شد.دراین‌میان مایه تأسف است که بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیم اسرائیل نیز رأی کنگره را به‌مثابه نمادی ضداسرائیلی به تصویر کشیده و رأی مثبت کنگره به توافق وین را گزاره ضداسرائیلی قلمداد کرده است. این در حالی است که برخی از حامیان سرسخت رژیم اسرائیل با اینکه نسبت به رژیم بازرسی‌ها انتقاد دارند، بر این باورند که محدودیت‌های اعمال‌شده در توافق وين، واقعی است. به‌عنوان نمونه، سناتور بن کاردین، در ابتدا تیم مذاکره‌کننده آمریکایی را متهم به اعطای امتیازهای زیادی به ایران کرد، بااین‌همه او نیز در ارتباط با محدودیت‌های اعمال‌شده علیه ایران، آن را مهم‌ترین بخش مذاکرات می‌داند. اما به ‌دلیل همین فشارها، کاردین، هنوز مردد است، این مسئله درباره برخی از اعضای حزب دموکرات نیز صدق می‌کند.باراک اوباما، رئیس‌جمهوری آمریکا و متحدانش درست می‌گویند که تلاش‌های صورت‌گرفته برای ردتوافق وین در کنگره بسیار خطرناک است. تصور این که آمریکا با رد توافق وین توسط کنگره بار دیگر به عقب برگردد و مذاکرات جدیدی را از سر بگیرد، کاملا خنده‌دار است؛ چراکه توافق وین، صرفا یک موافقت‌نامه میان ایران و آمریکا نیست، بلکه توافقی است میان ایران و شش کشور جهان. اروپایی‌ها نیز در این توافق سهم دارند، کسانی که به‌شدت از آنچه بر روی میز مذاکره مورد موافقت قرار گرفته، حمایت می‌کنند. بنابراین پیشنهاد کسانی که خواستار بازگرداندن تحریم‌های قدیمی علیه ایران هستند، کاملا پوچ است؛ چراکه بسیاری از متحدان آمریکا در مذاکرات هسته‌ای حاضر به پذیرش این مسئله نیستند و این را به ‌خوبی می‌توان از سفرهای پیاپی هیأت‌های اروپایی به ایران استنباط کرد.چالش اصلی کاخ سفید در برابر منتقدان این است؛ دولت از مخالفان می‌پرسد: در صورت رد توافق وین، شما چه پیشنهادی را به‌عنوان جایگزین مطرح می‌کنید. سؤالی که تاکنون منتقدان نتوانستند به آن جواب منطقی بدهند. شرایط کنونی و شمارش آرای حامیان توافق وین نشان می‌دهد اوباما آرای کافی برای استفاده از حق وتو و عقب‌راندن مخالفان هسته‌ای را دارد. اما این لزوما به معنای پیروزی وی نیست.دراین‌میان برای رئیس‌جمهوری آمریکا، مخالفان توافق وین و نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری، مسئله مهم‌تر این است که تصویب یا رد توافق وین چه تصویری از آمریکا در دنیا به نمايش مي‌گذارد.بااین‌حال، بسیاری از افراد به اوباما، در درجه اول به عنوان یک فرد واقع‌گرا در حوزه سیاست خارجی می‌نگرند، پس از ماجراجویی‌های آمریکا در عراق، بسیاری از آمریکایی‌ها عملکرد اوباما درباره بحران هسته‌ای ایران را ستایش می‌کنند. به تصور مردم آمریکا، پایبندی این کشور به ارزش‌های دموکراتیک و کنارگذاشتن گزینه نظامی‌ که تنها منافع ملی این کشور را تهدید می‌کند، بسیار ارزشمند است. اوباما برای حمایت از تصمیم خود در حوزه سیاست خارجی بر ایده واقع‌گرایانه‌ای تأکید می‌کند، به باور وی، باتوجه به اینکه نظامی‌گری برای آمریکا می‌توانست نتایجی داشته باشد، این کشور درباره مسئله هسته‌ای ایران در مسیر درستی گام برداشته است. ریچارد بتس، محقق دانشگاه کلمبیا، استدلال می‌کند: «واقع‌گرایان بیش از هرچیز روی نتایج تمرکز می‌کنند تا انگیزه‌ها، این درحالی است که لیبرال‌های آرمان‌گرا و محافظه‌کاران به‌طور یکسان غالبا مشتاق «حمایت از عدل و مبارزه با بی‌عدالتی هستند». واقع‌گرایان همیشه بر این مسئله تأکید دارند که انتخاب‌ها همیشه میان بد و بدتر است». او نوشته است: «کسی که خود را آرمان‌گرا می‌داند، همیشه نگران چیرگی بر رقیب است، اما در مقابل واقع‌گرایان، به محدودیت‌ها می‌اندیشند، آرمان‌گرا‌ها بر منافع حاصل از مقابله و محدودکردن شر تمرکز می‌کنند و واقع‌گرایان بر هزینه‌ها. به‌طورکلی، واقع‌گرایان بیش از غرور، همگان را به فروتنی دعوت می‌کنند».به‌طورکلی کسانی که دم از واقع‌گرایی می‌زنند، اما در دل ایده‌های آرمان‌گرایانه را می‌پرورانند، رئالیسم را مکتبی سرد و فاقد اصول اخلاق‌مداری می‌دانند. بااین‌حال باید گفت برگ برنده رئالیست‌ها این است که آنها حاضر نیستند در برابر تعهداتی غیرعملی هزینه بدهند و منافعشان را به خطر بیندازند، به همین دلیل است که اکنون سؤال اصلی واقع‌گرایان از منتقدان توافق وین این است: جایگزین شما چیست؟

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.