دیوارها در اروپا
پس از فروپاشی دیوار برلین در سال 1989 میلادی، برای مدتی بهنظر میرسید در اروپا دیوارهای از جنس سیمان یا سیم خاردار به گذشتهها پیوستهاند. بسیاری در این قاره به آغاز عصر جدیدی از همگرایی و پذیرش امیدوار بودند. اما این اتفاق نیفتاد. درعوض، انواع فشارها، دستگاه حاکمه اروپا را وادار کرد تا پروژههای جدید دیوارسازی را بار دیگر از سر گیرد: پروژههایی که سیاستمداران نژادپرستی مانند دونالد ترامپِ نژادپرست در آمریکا به وجود آنها افتخار میکنند. برای مثال، همین امروز در مجارستان دولت در تلاش است تا هرچه سریعتر پروژه احداث حصار 109 مایلی سیم خاردار را در طول مرز جنوبی خود با صربستان به پایان برساند؛ همان مجارستانی که در سال 1989 تصمیم گرفته بود تا با برچیدن حصار سیم خاردار در نواحی مرزی خود با اتریش به شکستن پرده آهنین کمک کند. دولت مجارستان اکنون اما امیدوار است این دیوار جدید از سیمهای خاردار، بتواند جلو جریان مهاجرت مهاجران غیرقانونی و آوارگان از طریق بالکان را بگیرد. مجارستان در سال 2015، یکی از مسیرها و درهای ورودی مهاجران و آوارگان غیرقانونی به اتحادیه اروپا بوده است. بااینحال، بهنظر نمیرسد در آیندهای نزدیک، حصارهایی از جنس سیم خاردار بتواند تأثیر موردنظر را داشته باشد، چراکه انتشار اخبار مربوط به احداث این دیوارها باعث شده آوارگان، رقابتی مرگبار و خونین را برای رسیدن به اروپا (پیش از تکمیلشدن این پروژه) آغاز کنند. اگرچه مجارستان با احداث این حصار مرزی در مرکز اروپا خشم جامعه جهانی را برانگیخته است، اما اگر به مناطق مرزی دیگر قاره سبز سفر کنید، متوجه میشوید مجارستان تنها نیست. اوایل سال جاری میلادی، بلغارستان از برنامه خود برای احداث حصاری از سیم خاردار در مناطق مرزی خود با همسایه جنوبیاش، ترکیه، به طول صد مایل خبر داد. دیواری که بلغارستان در نظر دارد احداث کند با دیوارهای یونان که در سال 2012 احداث شد، تفاوت چندانی ندارد. حصار مرزی یونان که با هدف جلوگیری از مهاجرت غیرقانونی در مرزهای ترکیه احداث شد، در مقایسه با دیوارهایی که اخیرا احداث میشود، بهمراتب محدودتر است. این حصار فقط 6.5 مایل از مرز زمینی با ترکیه را پوشش میدهد که البته در تحقق هدف خود، یعنی جلوگیری از مهاجرت فزاینده، شکست خورده است، زیرا اغلب مهاجران با استفاده از قایق به یونان میرسند. از بلغارستان و یونان که بگذریم، در شهر کالایس فرانسه، دولت انگلیس اخیرا 10 میلیون دلار برای بهبود وضعیت فنسها و حصارهای سیم خاردار اطراف تونل کانال مانش هزینه کرده است؛ تونلی که فرانسه و انگلیس را به یکدیگر متصل میکند و اخیرا موردتوجه مهاجران غیرقانونی قرار گرفته است. موانعی که مناطق اسپانیایی سئوتا را از ملیلا در مراکش جدا میکند، هم بهطور قابلتوجهی از سال 2005 توسعه یافته است اما تأثیر بسیار اندکی بر جلوگیری از مهاجرت غیرقانونی به اروپا داشته است. واقعیت این است ظهور دوباره دیوارها در اروپا فقط مربوط به مهاجران و پناهندگان نیست. در اوکراین طرحهای عظیمی با بودجههای کلان برای جلوگیری از بیثباتکردن نواحی مرزی توسط روسیه اجرائی شده یا در دست اجراست که البته چندان هم کارآمد نبوده است. استونی هم متعهد شده حصاری به طول 70 مایل را در مناطق مرزی خود با روسیه احداث کند. بهنظر میرسد 26 سال پس از فروپاشی دیوار برلین، دیوارهای بیشماری در اقصا نقاط اروپا سربرآوردهاند که ارادهای هم برای برچیدن آنها وجود ندارد. منبع: روزنامه ایندیپندنت
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.