|

آینه

ابتکار محشر احمدی‌نژاد محمدعلی وکیلی: آنچه از مجموع اتفاقات پیش‌آمده و فراز و فرود احمدی‌نژاد می‌توان فهمید و اذعان نمود اینکه سنت‌های الهی تغییرناپذیرند. پدیده‌های جهان محکوم یک سلسله قوانین ثابت و سنت‌های لایتغیر الهی هستند... پایدارنبودن ظلم و گرایش مردم به نیکی‌ها و خوبی‌ها و عدالت جزء سنت‌هاست. احمدی‌نژاد در همان دامی گرفتار شد که خود برای دیگران گسترانید. کم نبودند کسانی که ظرف هشت سال آبرویشان به حراج گذاشته شد و به مسلخ «بگم،‌بگم»‌های غیراخلاقی برده شدند. حال دست انتقام از آستین رحیمی، بقایی، احمدی‌مقدم و... بیرون آمده است و این زنجیره ادامه دارد. بر این اساس مهم‌ترین انگیزه حرکت تاریخ و جامعه سنت‌های الهی است و سنت‌های تاریخ تخلف‌ناپذیر و استثناناپذیر است. هرکس را محشری است و امروز همگان شاهد محشر احمدی‌نژاد هستیم؛ محشری که شباهت کوچکی با محشر اصلی (که دار نمایان‌شدن ذره‌هاست) دارد. امیدوارم دیگران از موضوع احمدی‌نژاد عبرت لازم را بگیرند و بدانند نظم عالم تحت‌تأثیر سنت‌های الهی است و سنت‌ها نظم موجود را پایدار و مستحکم و تغییرناپذیر ساخته‌اند. بنابراین نمی‌توان به دلخواه عمل کرد و بازتاب آن را مشاهده نکرد.

رسالت سلطه آمریكا و مسئله روزنه‌های نفوذ سیدمسعود شهیدی: متأسفانه برخی از مسئولان به علت ضعف نفس و اشتباه در محاسبه و تحلیل، آمریكا را ارباب جهان و خود را رعیت این دهكده می‌دانند و صراحتا می‌گویند باید رضایت ارباب را جلب كنیم تا او امتیازات یك رعیت را به ما بدهد و بتوانیم مثل تركیه زندگی كنیم... بازی‌كردن در جدول دشمن، قرارگرفتن در نقشه دشمن، تكراركردن مواضع دشمن، دوستی‌كردن با دشمن، دشمن را به خانه خود راه‌دادن، عوامل دشمن را جاه و مقام‌دادن، منافع ملت را حاتم‌وار به دشمن بخشیدن و نظام ارباب رعیتی را به‌عنوان نظم جهانی پذیرفتن، خطاهای بزرگ و جبران‌ناپذیری است كه برخی از مسئولان و نخبگان و رسانه‌های ما مرتكب آن می‌شوند.

کیهان مجلس منتظر نماند محمدصادق فقفوری: تشکیل کمیته 15 نفره بررسی برجام در مجلس، اگرچه اقدام مثبتی به شمار می‌آید، اما مشخص نیست این کمیته دقیقاً چه چیزی را بررسی می‌کند ؟! تا زمانی که برجام و ضمائمش به این کمیته ارائه نشود، کار آن در عمل به منزله یک بازوی مشورتی و اعلام نظری بیرون از دستور خواهد بود. تنها زمانی تشکیل کمیته بررسی برجام در مجلس مثمرثمر خواهد بود که با توجه به استنکاف دولت از وظیفه قانونی‌اش مبنی بر ارائه لایحه برجام به مجلس، به استناد مواد قانونی ذکرشده در بند دوم این یادداشت، خود نمایندگان در قالب طرح، برجام و ضمائمش را به این کمیته ارائه کنند... ورود فوری مجلس به برجام وقتی پراهمیت‌تر خواهد شد که یک بار دیگر مواضع دولتی‌ها که به‌کرات در این چند هفته گفته شده، مبنی بر بررسی برجام در شورای عالی امنیت ملی و نه مجلس، را مرور کرده و این سخن دبیر محترم شورای عالی امنیت ملی را هم مدنظر قرار دهیم که گفته‌اند، «کارهای پایانی برجام در شورا در حال انجام است؛ برجام تأمین‌کننده منافع ملی است»! با این قبیل اظهارات، نانوشته پیداست که ورود هرچه‌سریع‌تر مجلس به بررسی برجام از چه ضرورت فوری و فوتی برخوردار است.

اعتماد پدیده مرتضوی اگر مرتضوی قاضی و دادستان تهران نبود، می‌توانستیم پرونده او را از نظر سیاسی هم‌ردیف پرونده بقایی و رحیمی و امثال آنها و حتی كمتر از آنها ارزیابی كنیم، ولی واقعیت این است كه مشكل سعید مرتضوی اتهامات وارده به او به‌عنوان یك عنصر اجرائی نیست، مسئله مهم سابقه قضائی وی است كه رسیدگی به ده‌ها پرونده مطبوعاتی و سیاسی و... را در مقام قاضی یا دادستان در دستور كارش داشته است. وقتی كه از یك نفر به‌عنوان قاضی سخن می‌گوییم، تصویری به‌كلی متفاوت از یك مدیر اجرائی در ذهن ما نقش می‌بندد. قاضی باید واجد چنان حسنات برجسته رفتاری و اخلاقی باشد كه اگر او در میان مدیران اجرائی باشد، این ویژگی‌ها برای او یك نقطه قوت محسوب می‌شود، درحالی‌كه در میان قضات وجود این ویژگی‌ها یك ضرورت است. حال فرض كنید كه این قاضی در پشت میز اتهاماتی قرار گیرد كه مقامات اجرائی نیز در آن محكوم شده‌اند و اتهامات وارده كمابیش مشابه باشد، در این صورت نخستین پرسشی كه پیش می‌آید این است كه آیا ویژگی‌های منجر به بروز این اتهامات در گذشته نیز نزد وی بوده است یا خیر؟ طبعاً نمی‌توان گفت كه این ویژگی‌ها در گذشته در وی نبوده، زیرا اینها اقتضائات شغلی نیستند، بلكه اقتضائات رفتاری و انسانی هر فرد هستند و با تغییر شغل از میان نمی‌روند. در این صورت چگونه ممكن است كه كسی با این ویژگی‌های رفتاری موجب اعتماد به احكام صادره او در گذشته شود؟

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.