|

تنش‌ها میان ونزوئلا و کلمبیا بالا گرفت

از خانه به خانه

شب‌هنگام و بامداد تلویزیون، یخچال‌فریزر و سایر اموال خود را روی دوششان گذاشتند و از رودخانه گذشتند. هنگام روز هم با نظارت سربازان مسلح برای عبور از پلی به‌صف شدند که روزی یکی از پررفت‌وآمدترین پل‌های بین‌المللی بود. چمدان‌هایشان را دنبال خود می‌کشیدند و کودکانشان هم کوله‌های مدرسه‌ای خود را روی شانه‌هایشان انداخته بودند.اینها کلمبیایی‌تبارهای ساکن ونزوئلا هستند که پس از دستور «نیکلاس مادورو»، رئیس‌جمهور ونزوئلا، مبنی بر سرکوب مهاجران، تلاش می‌کنند از مرز فرار کنند. «هاندرلز سوارز» 25ساله که کارگری ساختمانی است و با زن و دختربچه‌اش منتظر عبور از پل «سیمون بولیوار» به سمت سرزمین مادری‌اش کلمبیاست، این اتفاق را دلخراش توصیف می‌کند و می‌گوید؛ 10 سال در ونزوئلا زندگی کرده اما حالا با دیدن اخراج‌شدن هم‌وطنانش و تخریب خانه‌هایشان از سوی دولت، تصمیم گرفته به جای به‌جان‌خریدن خطر خروج اجباری، داوطلبانه ونزوئلا را ترک کند. در حالی که اشک در چشمانش حلقه زده، می‌گوید: «ونزوئلا به ما همه چیز داد، مثل خانه دوم ما بود». «مادورو» جمعه گذشته و پس از زخمی‌شدن سه سرباز ونزوئلایی در درگیری با قاچاقچیان در مرز با کلمبیا، به نیروهای نظامی ونزوئلا دستور داد مرز و پلی که محل تمام رفت‌وآمدها و تجارت با کلمبیا بوده را ببندند. او همچنین وضعیتی اضطراری در امتداد مرز دو کشور اعلام کرد که درواقع به سربازان اجازه می‌دهد بدون مجوز در این مناطق جست‌وجو و تجمعات عمومی و تظاهرات‌ها را محدود کنند. هم‌زمان، سربازان ونزوئلایی در شهرهای مرزی، جست‌وجوی خانه‌به‌خانه زاغه‌های وسیع را آغاز کردند و مدارک شناسایی شهروندان کلمبیایی را بررسی و صدها نفر را که بسیاری از آنها سال‌ها در ونزوئلا زندگی کرده بودند، بیرون راندند. آنها پیش از فرستاده‌شدن به سمت پل و بیرون رانده‌شدن از کشور، مجبور شدند ساعت‌ها زیر آفتاب در زمین فوتبال بنشینند. به گفته مقامات دولتی، بیش از هزار نفر از ونزوئلا اخراج شده‌اند. در پی بالاگرفتن بحران روز گذشته، دو کشور سفرای خود را از پایتخت‌های یکدیگر فراخواندند. اگرچه جزئیات حادثه‌ای که به زخمی‌شدن سه سرباز ونزوئلایی منجر شده، مبهم و نامعلوم است، اما «مادورو» در این زمینه گفت: این حمله از سوی یک گروه شبه‌نظامی کلمبیایی ترتیب داده شد که از «آلوارو اوریبه»، رئیس‌جمهور سابق کلمبیا، دستور می‌گیرند؛ کسی که «مادورو» بارها از او به‌عنوان دشمنی که در سودای سرنگونی دولت چپ‌گرای ونزوئلاست، یاد کرده است. به گفته «مادورو»، گذرگاه‌های مرزی تا اطلاع ثانوی بسته خواهند ماند و وضعیت اضطراری در بخش‌های دیگر کشور هم اعلام خواهد شد. مادور و اگرچه از این رویکرد خود دفاع می‌کند، اما می‌گوید ضد کلمبیایی‌ها نیست و پنج میلیون و 600 هزار نفر کلمبیایی در ونزوئلا زندگی می‌کنند و جزئی از 30 میلیون جمعیت این کشور هستند. با این همه، بسیاری از منتقدان دولت ونزوئلا، سرکوب مهاجران کلمبیایی را تاکتیک مادورو برای سرپوش‌گذاشتن بر بحران سیاسی و اقتصادی این کشور می‌دانند. «گوستاو مارکز»، سفیر سابق ونزوئلا در کلمبیا، اما در گفت‌وگو با شینهوا، گفت منطقه مرزی دو کشور، به پناهگاه قاچاقچیان تبدیل شده؛ قاچاقچیانی که موادغذایی اساسی و موارد دیگری مثل بنزین را از ونزوئلا و با قیمت‌هایی پایین تحت‌کنترل دولت خریداری می‌کنند و آنها را در کلمبیا می‌فروشند. رئیس‌جمهوری ونزوئلا هم با تأکید بر همین نکته، این هفته در نطقی تلویزیونی دستور ویران‌کردن زاغه‌های مناطق مرزی را صادر کرد؛ دستوری که خشم و ناامیدی زاغه‌نشینان را به دنبال داشت. بسیاری از آنها می‌گویند شهروندان ونزوئلایی و کلمبیایی سختکوشی هستند با کارت اقامت قانونی و نمی‌دانند چرا باید خانه‌هایشان تخریب شود. «تاتیانا سرنا»ی 33ساله کلمبیایی‌تبار که با همسر ونزوئلایی و فرزندش در این زاغه‌ها زندگی می‌کند، چنین می‌گوید: «می‌خواهی دراز بکشی و دیگر هیچ وقت بلند نشوی». برخی خانواده‌ها در حال تخریب خانه‌های خود هستند، آجر را از آجر و الوار را از الوار جدا می‌کنند تا شاید آن را بفروشند یا بعدا بار دیگر برای ساخت خانه از آنها استفاده کنند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.