|

آينه

قانون جدایی از «ندا» به‌خاطر ملل متحد مدتی است خبر‌هایی مبنی‌بر بازگشت صادق خرازی به ساختمان وزارت امور خارجه در خیابان ملل متحد به گوش می‌رسد. براساس شنیده‌ها صادق‌خرازی که یک‌بار در ابتدای دولت روحانی قرار بود به وزارت خارجه برگردد تا به‌عنوان قائم‌مقام این وزارتخانه فعالیت کند، این‌روز‌ها نیز باز خبر بازگشتش به این وزارتخانه قوت گرفته است. شنیده‌ها حاکی از آن است که با توجه به بازشدن سفارتخانه‌های ایران و انگلیس در دو کشور و شروع روابط در سطح کاردار‌ها، بعد از توافق نهایی، مرتضی سرمدی، قائم‌مقام وزارت امور خارجه به دلیل شرایط حساسی که سفارت ایران در انگلیس دارد، به لندن می‌رود تا سفیر ایران در این کشور شود. بااین‌حساب تحلیل دوم این است که با رفتن سرمدی به لندن و دوستی باسابقه خرازی و ظریف، صادق خرازی به‌عنوان قائم‌مقام ظریف به خیابان ملل متحد و ساختمان وزارت امور خارجه برود. خرازی برای تمرکز در کار جدید عطای ندا را به لقایش اجبارا باید ببخشد چون برای پذیرش مسئولیت جدید باید مسئولیت در احزاب نداشته باشد و با این تفاسیر و در تحلیل دوم، خرازی می‌رود تا جایگزین سرمدی شود.

جمهوري اسلامي جهت اطلاع در فضای مجازی تصویری دست‌به‌دست می‌شود که هرچند در صحت و سندیت آن شبهاتی پیش آمده است اما خود این دست‌به‌دست‌شدن‌ها نشان‌دهنده استقبال مردم کشورهای مختلف از توافق هسته‌ای ایران و 1+5 می‌باشد. به گزارش خبرآنلاین، تصویری در نرم‌افزارهای پیام‌رسان و شبکه‌های اجتماعی به گردش درآمده که در توضیح آن نوشته شده است: «بیلبورد حمایت از توافق هسته‌ای با عکس ظریف، نصب شده در ایالت نیوجرسی». نشر‌دهندگان می‌گویند این تصویر از جمله طرح‌های باراک اوباما برای کسب نظر موافق کنگره آمریکا است، اقدامی که طی آن از مردم خواسته شده به کنگره بگویند که با توافق موافقت کند.

اعتماد دولت یازدهم؛ از نیت تا عمل غلامعباس توسلی: باید گفت که در این مسیر نیت‌ها خوب بوده اما فراموش نکنیم که شرایط نیز به‌تبع آن مساعد نبوده است. باید از این موانع عبور کرد تا به پیشرفتی که از اهداف دولت هست رسید. موانعی که سدی در برابر رسیدن دولت به اهداف است، نیروی انسانی، مدیریت صحیح و کارشکنی‌های گاه‌و‌بیگاهی است که به دلایل خاصی انجام می‌شود. موانعی که در ذکر دلیل اصلی آن می‌توان به مشکلاتی اشاره کرد که در یک دوره‌ای از تاریخ پس از انقلاب روی داد و گذر از آنها بسیار سخت بود. نهایتا اینکه فرصت دوساله باقی‌مانده نقطه عطفی در جهت دستیابی به اهداف دولت یازدهم می‌تواند باشد و این فرصت می‌تواند بسیاری از اهداف را به مرحله عمل برساند. هرچند بسیاری از مسائل نیز وجود دارد که در این دوساله امکان تحقق ندارد اما انتظار جامعه و دولت نقش بسزایی در توجه دولت به پیشبرد اهداف دارد. از لحاظ جامعه که اکنون منتظر حوادث مثبتی در دوران پساتوافق هستند و از سوی دولت با این هدف که بتواند در دور بعدی انتخابات نیز در صحنه باقی بماند.

وطن امروز ملی‌گرا یعنی این... حسین قدیانی: دست‌اندرکاران محترم! باورم هست به‌جای بزک‌کردن دشمن، به‌جای زدن شورای نگهبان، به‌جای تخریب اصل مسلم نظارت استصوابی، به‌جای عهده‌گرفتن وظایف نهادهای دیگر، به‌جای کاسبی توامان هم با تحریم و هم با توافق، به‌جای درددل با رسانه روباه پیر... و به‌جای این‌همه حرف که هیچ‌کدام برای این ملت، نان نمی‌شود، لااقل ملی‌گرایی را از همان آمریکایی بیاموزید و سخن بر مدار «ملیت» با ملت خود برانید؛ «اگر هر ایرانی سالانه فقط 100‌هزار تومان، بیشتر جنس ایرانی بخرد، این مهم، بسیاربسیار موثر است در جلوگیری از بیکارشدن کارگر ایرانی، نیز بسیاربسیار موثر است در شاغل‌کردن بیکاران امروز جامعه». هرچند اصحاب اجرا باید بعضی دعوت‌ها را اول از خود شروع کنند و بعضی اندرزها را اول به خود بدهند لیکن گمانم سخن‌گفتن‌های ازاین‌قبیل، فی حد ذاته بیشتر مفید به حال مملکت باشد تا آنکه گاه باب میل خصم سخن برانیم، گاه بگوییم؛ «شب پرداخت یارانه به مردم، شب عزای دولت است!» عزا را دولت، باید آن روزی بگیرد که با وجود کالای داخلی اتفاقا مشابه، می‌رود پول این مردم را و پول کارگر همین مردم را می‌ریزد در جیب اجانب! این ابتکار (!) نه‌فقط منافی «ملی‌گرایی» و نه‌فقط منافی «مذهب‌گرایی»، که در وهله اول لگد به بدیهیات عقل و خرد و تدبیر و اعتدال است! وقتی ماشاءالله این‌همه بلدند به دشمن بخندند، چرا به ملت که می‌رسد، رونمایی می‌کنند از آن چهره عزادار و عبوس خود؟! یعنی این مردم اندازه «فابیوس» و «هاموند» هم حق ندارند؟! چه سود از چرخیدن کلید درون قفل سفارتخانه روباه پیر، وقتی هم سانتریفیوژها از چرخش باز ایستاده باشند، هم چرخ دیگر کارخانه‌ها؟!

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.