مذاکرات طولانی صلح کابل
بروس ریدل. تحلیلگر آمریکایی
ایالاتمتحده آمریکا در مسیر گفتوگوهای صلح با طالبان برای پایاندادن به جنگ در افغانستان بسیار مصمم است. مذاکرات صلح، راهی طولانی اما بهترین گزینه ممکن است و دلیلی برای تلاشنکردن در این زمینه وجود ندارد. نمایندگان ما در این مسیر با چالشهای متفاوتی روبهرو هستند، برای مثال، هنوز مشخص نیست طالبان در این مسیر جدی است یا خیر و آیا حاضر میشود در این راه از برخی از منافع و خواستههای خود دست بکشد و مسئله مهمتر آن است آیا دولت پاکستان که از فعالیتها در مرزهایش عصبانی است، آیا به این باور میرسد بهترین راه آن است که آمریکا و نیروهای ناتو برای همیشه از این منطقه خارج شوند. معتقدم این گفتوگوها بسیار طولانی خواهند بود اما دلایل زیادی وجود دارد که آمریکا در این مسیر دلسرد نشود. چیزی که طالبان تاکنون گفته، آن است که آماده مذاکره هستند، اما آنان هنوز مشروعیت دولت کابل را نپذیرفتهاند. حقیقت امر این است که آمریکا همچنان توسط سازمانهای تروریستی مانند القاعده و گروههای شبهالقاعده در نزدیکی درهای پاکستان تهدید میشود. آنچه ما اکنون به آن احتیاج داریم، آشتی سیاسی در افغانستان است و مشخص نیست طالبان خواهان این موضوع است یا خیر. تاکنون فقط مشخص شده گفتوگوها با طالبان ناآرامیها و بیثباتی را برای دولت کابل و ائتلاف شمال گروههای سیاسی که از این دولت حمایت میکنند، به دنبال داشته است. پس بر این باورم که نماینده ما در افغانستان چالشهای بیشماری را در مقابل خود میبیند. پس ما باید انتظارات خود را به حداقل برسانیم، اما ادامه مذاکرات با ارزشتر از آن است که به این دلایل متوقف شود.
زمانی که «باراک اوباما»، رئیسجمهوری آمریکا، کار خود را آغاز کرد، با میراث وحشتناکی روبهرو شد؛ جنگی که آمریکا بهسرعت در آن شکست میخورد. ما پات نشده بودیم اما بازنده این جنگ بودیم. طالبان به تمامی مناطق رسوخ کرده بود و پایگاههای امنی در پاکستان داشت و مطمئن بود پیروز است. چند سال از آن زمان میگذرد اما هنوز نمیتوان با قطعیت گفت پیروزی از آنِ ماست، چراکه طالبان هنوز مانع اصلی در دولت کابل است. در همین حال، ما ارتش افغانستان را بهگونهای بازسازی کردهایم که بدون کمک نیروهای خارجی در سال ۲۰۱۵ یا سالهای بعد از آن بتواند با طالبان مبارزه کند. درکل میتوان گفت شرایط الان بهگونهای است که رئیسجمهور میتواند بگوید به اهدافش در افغانستان دست یافته است. ما توانستیم یکپارچگی القاعده را از بین ببریم اما هنوز راه درازی پیشرو داریم، چراکه «داعش» نیز به بازیگری اصلی تبدیل شده است. اما من بر این باورم که اگر مذاکره با طالبان بهگونهای نامناسب تمام شود، جهان با مشکلات زیادتری مواجه میشود. پس ما به دنبال راه میانهای هستیم و مشکل آن است این راه میانه بسیار هزینهبر و خطرناک است. فکر میکنم این گفتوگوها حتی اگر در بهترین شرایط به پیش رود، به ماهها یا سالها زمان احتیاج دارد تا به نتیجه قطعی برسد. همانطور که گفتم، طالبان به دنبال جنگ با ماست و این گروه تندرو هیچ برنامه جامع یا مصلحتگرایی ندارد و از طرفی دیگر نباید عامل پاکستان را فراموش کرد. هنوز مشخص نیست اسلامآباد خواهان توافق صلح است یا خیر، اما شواهد نشان میدهد پاکستان، طالبان را برای ادامه مبارزه با ناتو تشویق میکند و این اصل دردناک ماجراست. منبع: کریستین ساینسمانیتور
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.