آینه
اعتماد بعد از کودتا نامبردن از «مصدق» ممنوع شد ادیب برومند: خفقان بود. هیچکس نمیتوانست حرفی بزند. شاه مشی دیکتاتوری در پیش گرفته بود. چیزی که از اول در فکر آن بود این بود که پهلوی دوم شود. یکسری کارها و فعالیتهایی انجام داد تا درنهایت همان روش را در پیش گرفت. کسی در زمان او نمیتوانست درباره دکتر مصدق صحبت کند. اما ما بهعنوان اعضای جبهه ملی از مصدق حرف میزدیم. شخص شاه هم میدانست که ما مخالف او هستیم. کسانی که مخالف بودند و انتقاداتی مطرح میکردند از نخبگان مردم این کشور بودند. دکتر آذر، صدیقی، امیر علوی، دکتر کاظمی، سنجابی و... از جمله انسانهای طراز اول کشور بودند. اینها با شاه مخالف بودند و از این مخالفت هم بسیار ناراحت بودند. چندینبار اسدالله علم را فرستاد تا دلیل مخالفت ما را جویا شود. ما با شخص او مشکل نداشتیم. با دخالتش در اداره امور اجرائی کشور مخالف بودیم. میگفتیم بهعنوان شاه مشروطه حق دخالت در اداره مملکت را ندارد بلکه به شاهی خودش برسد که در این صورت قدر و منزلتش هم بیشتر حفظ میشد. در این صورت از وزرا هم سلب مسئولیت میشد. شرایطی پیش آمده بود که وزرا هم باید منویات اعلیحضرت را در نظر میگرفتند و باعث میشد که اوضاع کشور هم نابسامان میشد.
وطن امروز حمله به اعترافات دست چندم حمید عباسیمقدم: سخنان و حاشیههای صادق خرازی از دو منظر قابل بررسی است؛ نخست آنکه تردیدی نیست که تعدادی از اصلاحطلبان نهتنها به دشمن گرا دادهاند بلکه بعضا در مقام نوکری در برابر دشمنان سر به آستان ساییدهاند یا عدهای دیگر که شاید تا چند سال پیش چهرهشان در رسانههای داخلی قابل رؤیت بود امروز و در کسوت اپوزیسیون از رسانههای دیگری باید نظاره شوند، لذا جناب صادقخان خرازی خیلی هم به نکته خاصی اشاره نکرده و با یک بررسی ساده در رزومه عموم ضدانقلاب خارجنشین مشخص میشود ریشه خیلیها در کجاهاست! اما مقصود اصلی نگارنده بعد دوم و حاشیههای این سخنان است. اعترافات دست چندم صادق خرازی آنچنان واکنشی را بین اصلاحطلبان برانگیخت که کمتر کسی انتظارش را داشت؛ عبدالله رمضانزاده بلافاصله در مقام تخریب، «قاچاق نسخ خطی» را به او نسبت داد. محمدعلی ابطحی قاچاق عتیقه را به این مسئله اضافه کرد. دیگری (احمد پورنجاتی) از درد خرازی که همانا سرلیستشدن در انتخابات است، گفت. روزنامه آرمان بهکلی زد زیر همهچیز و گفت اساسا چه کسی گفته این آقا اصلاحطلب است و فلان شاخه جوانان اصلاحطلب در بهمان شبکه اجتماعی کمپین راه انداخت و الخ... . این موضعگیریها و واکنشها برای بسیاری بهتبرانگیز بود البته برای عدهای هم نبود. چگونه کسانی که یک عمر دم از آزادی بیان زدهاند و از حق انتقاد سخن گفتهاند و شعارشان همواره زندهباد مخالف من بوده است، اینچنین برآشفتهاند که کارشان به تهمت و افترازدن به یکی از همفکرانشان رسیده است تا جایی که او را به دزدی و قاچاق متهم میکنند اما این اولین مرتبه نیست که شاهد اینگونه عکسالعملها از اصلاحطلبان هستیم.
ابتکار مدعیان خودنظام پندار ماجرای نقلقولهای منتسب به رهبر انقلاب یا برداشتهای سلیقهای از سخنان ایشان، موضوع این روزها نیست. با این حال در جریان مذاکرات هستهای و بعد از اعلام توافق روند آن شدت یافته است. همین چند ماه پیش بود که مهدی کوچکزاده به نقل از رهبری از انتقاد به مذاکرات هستهای سخن گفت و محمدجواد ظریف را در صحن علنی «خائن» خطاب کرد و پاسخ وزیر امورخارجه نیز چنین بود: «شما بیجا میکنید از زبان ایشان حرف بزنید». پیش از آن نیز جواد کریمیقدوسی، نماینده مجلس و عضو جبهه پایداری در یک جلسه گفته بود که رهبری در دیدار با سران سه قوه، توافقنامه ژنو را دارای ابهامات زیادی دانستهاند و گفتهاند که بهعنوان یک فقیه سه بار این توافقنامه را خواندهاند و به این نتیجه رسیدهاند که از آن تثبیت حق غنیسازی برداشت نمیشود. به گفته این نماینده مجلس، آیتالله خامنهای اعضای تیم مذاکرهکننده را به پافشارینکردن بر حقوق هستهای متهم کرده است. این اظهارات نیز با واکنش جدی سرتیم مذاکرهکننده هستهای مواجه شده بود. با این حال چنین اظهاراتی باز هم ادامه داشت. محمود نبویان، دیگر نماینده عضو جبهه پایداری در مجلس، به همان جلسه اشاره کرده بود و درباره ایرادهای اساسی رهبر معظم انقلاب به متن توافق ژنو سخن گفته و به نقل از ایشان آن توافق را مغایر استقلال ایران دانسته بود. اعلام دستور تشکیل کمیته نظارت بر مذاکرات هستهای از سوی مقام معظم رهبری به نقل از چهرههایی مثل محمداسماعیل کوثری و احمد بخشایش و اعلام خبر تذکر ایشان به رییسجمهوری و دستور تقویت تیم مذاکرهکننده هستهای در هفتهنامه 9 دی- متعلق به حمید رسایی- از دیگر مواردی بود که البته از سوی مسئولان دولتی تکذیب شد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.