|

نمی‌خواهم درباره ولاسکو حرف بزنم

شهرام محمودی: به تیم‌ملی واقع‌بینانه نگاه کنیم

پس از پایان رقابت‌های لیگ جهانی والیبال که در نهایت با قهرمانی فرانسه همراه شد حالا همه تیم‌های مطرح دنیا آماده می‌شوند تا در جام جهانی والیبال که قرار است ماه آینده در ژاپن برگزار شود به میدان بروند. ملی‌پوشان کشورمان هم از این موضوع مستثنی نیستند. شاگردان کواچ که امسال در لیگ جهانی تجربه بازی‌کردن با تیم‌های گردن‌کلفت دنیا را به دست آورده‌اند با پشت‌سرگذاشتن تمرینات بدنسازی‌شان مهیای سفر به لهستان شده‌اند تا پیش از جام جهانی در تورنمنت دوستانه‌ای تحت عنوان جام «واگنر» به میدان بروند. بازی در این تورنمنت با تیم‌های مطرحی مثل فرانسه و لهستان می‌تواند کواچ را نسبت به توانایی‌های بازیکنانش آگاه‌تر کند. ایران در شرایطی باید در جام جهانی به میدان برود که پای گرفتن سهمیه المپیک هم در میان است. در واقع 11 تیم برتر دنیا به مدت 15 روز جنگ‌ طاقت‌فرسایی با هم خواهند داشت و در نهایت فقط دو تیم از بین 11 تیم حاضر سهمیه مستقیم المپیک را به دست می‌آورند؛ موضوعی که به اندازه کافی کار را برای ملی‌پوشان کشورمان سخت می‌کند. شهرام محمودی، بازیکن قطرپاسور تیم ملی، یکی از بازیکنانی است که امتیازات قابل توجهی در لیگ جهانی به دست آورده و حالا هم بسیاری از هواداران والیبال منتظر درخشش مجدد او و هم‌تیمی‌هایش در جام جهانی هستند. بااین‌حال، محمودی هم مثل سایر ملی‌پوشان، از دشواری کار در جام جهانی حرف می‌زند و می‌گوید «باید واقع‌بین بود». گفت‌وگوی «شرق» با یکی از امتیازآورترین بازیکنان ایران در لیگ جهانی را از نظر می‌گذرانید. از جام جهانی والیبال شروع کنیم که به زودی قرار است در ژاپن برگزار شود. فکر می‌کنید شانسی برای گرفتن سهمیه المپیک دارید؟ همان‌طور که از اسم این رقابت‌ها پیداست، مشخص است که قدرترین تیم‌های والیبال دنیا در آن شرکت می‌کنند. کارمان برای گرفتن سهمیه المپیک بسیار سخت و دشوار است، به‌ویژه اینکه از این 11 تیمی که به مصاف هم می‌روند فقط دو تیم اول و دوم سهمیه مستقیم المپیک را به دست می‌آورند و بقیه هم باید برای رسیدن به المپیک از شانس‌های بعدی که در اختیارشان قرار می‌گیرد، استفاده کنند. به‌هرحال ما تمام تلاشمان را می‌کنیم و امیدوارم با تمرینات خوبی که داشته‌ایم، بتوانیم با آمادگی کامل در این جام شرکت کنیم. قبول دارید بازی‌های خوب یکی، دوسال گذشته تیم ملی در سطح بین‌المللی باعث شده توقع از تیم ملی بالا برود؟ بالاخره بازی‌کردن در تیم ملی مسئولیت سنگینی روی دوش بازیکنان می‌گذارد و آنها با جان‌ودل برای تیم بازی می‌کنند. خوب بازی‌کردن توقعات را هم بالا می‌برد. به‌هرحال این توقع، فشار روحی واردشده به بازیکنان تیم ملی را بالا می‌برد. این‌طور نیست؟ ببینید ما تلاش زیادی می‌کنیم تا بتوانیم سهمیه المپیک را در همین جام جهانی بگیریم ولی می‌خواهم بگویم بهتر است واقع‌بین باشیم. انجام 10 بازی در طول 15 روز آن هم با بهترین تیم‌های دنیا کار چندان راحتی نیست. اگر واقع‌بینانه به این موارد نگاه شود، فشار روانی زیادی هم وجود نخواهد داشت. حضور در تورنمنت مهمی مثل جام جهانی تدارک مهمی هم می‌خواهد. سفر شما به لهستان برای شرکت در جام واگنر در راستای آماده‌سازی برای همین رقابت‌هاست؟ دقیقا. در تورنمنت واگنر تیم‌های خوبی شرکت خواهند کرد و ما با دو تیم بزرگ لهستان و فرانسه که قهرمان دنیا و لیگ جهانی هستند، بازی می‌کنیم. طبیعتا این تورنمنت در راه آماده‌سازی بهتر برای جام جهانی کمک زیادی به ما می‌کند. ضمن اینکه بعد از لهستان هم قرار است به روسیه برویم و آنجا هم به احتمال فراوان با تیم ملی روسیه و هلند دیدارهای تدارکاتی خواهیم داشت. برنامه‌ریزی به‌گونه‌ای صورت گرفته تا با آمادگی خوبی عازم جام جهانی شویم. حالا که بحث فرانسه و لیگ جهانی شد اشاره‌ای هم به بازی‌های ایران در لیگ جهانی امسال کنیم. امسال ظاهرا رقبای ایران از تیم ملی شناخت بیشتری داشتند و راحت‌تر از قبل با تیم ملی بازی کردند. شاید همین شناخت کامل‌تر مانع از تکرار نتیجه درخشان دوره پیش شد... . بحث راحت‌ بازی‌کردن سایر تیم‌ها با تیم ملی را قبول ندارم. به گروهی که داشتیم یک‌بار دیگر نگاه کنید؛ گروه ما خیلی سخت بود. سه تیم مدعی که سابقه قهرمانی در دنیا را داشتند در گروه ما بودند و از اول هم بچه‌ها همگی گفته بودند که کار سختی برای صعود از این گروه داریم. ولی بااین‌حال شانس صعود داشتید و اگر به لهستان در تهران نمی باختید، صعود می‌کردید. درست است. می‌خواهم بگویم حتی با توجه به اینکه گروهمان بسیار سخت بود، بچه‌ها تا لحظه آخر جنگیدند و شانس صعود را هم زنده نگه داشتند. این شانس بعد از برد درخشان تیم ملی مقابل آمریکا در ورزشگاه آزادی رنگ بیشتری به خودش گرفت. از آن بازی هم می‌گویید؟ بازی با آمریکا کلید اصلی امید ما برای رفتن به مرحله بعدی بود. حضور پرشور تماشاگران و تشویق خوب آنها با بازی خوب بچه‌ها هم همراه شد و آمریکا را بردند. متأسفانه در بازی با لهستان شانس صعود را از دست دادیم... . در بازی با لهستان از لحاظ قوای جسمی تحلیل رفته بودید؟ نه این‌طور فکر نمی‌کنم. به‌هرحال آنها قهرمان دنیا بودند و بازی بسیار سخت و دشواری بود. مباحث فنی چه؟ فکر نمی‌کنید در دو دوره‌ای که آقای ولاسکو بودند و حالا هم که آقای کواچ آمده‌اند، شرایط فنی تغییر کرده باشد؟ راستش را بخواهید دوست ندارم اصلا درباره این موضوع صحبت کنم. آقای ولاسکو قبلا مربی تیم ما بوده و حالا هم رفته و آقای کواچ آمده‌اند و با کمک بچه‌ها تلاش می‌کنند تا تیم ملی نتیجه درخوری بگیرد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.