|

آینه

اعتماد سياست‌ خارجي با رفتار مدني در داخل همراه شود احمد نقیب‌زاده: ما در سوريه و عراق نفوذ داريم و در منطقه قدرتي داريم كه بايد اين برگ‌هاي برنده را آهسته‌آهسته با ساير نيروهايي كه درگير هستند به اشتراك بگذاريم/ بازار مصرف ايران براي كشورهاي اروپايي و آمريكا يك فرصت به حساب مي‌آيد و بايد همين را دستمايه روابط سياسي قرار دهيم و دشمني آنها را به دوستي تبديل كنيم/ ايران بايد از قدرت نرم خود استفاده بيشتري بكند و طبيعتا در اين راه بايد با چرخش‌هايي در داخل هم روبه‌رو باشيم/ از سوي ديگر دست‌هاي ناميموني هم است كه در اين سال‌ها بر اقتصاد ما پنجه افكنده است و آنها را هم بايد به نحوي از سر راه خود دور كنيم/ اميدوارم كه دولت روحاني از پس مزاحم‌هاي داخلي هم برآيد/ تجربه احمدي‌نژاد تجربه بسيار تلخي بود كه هم براي اصولگرايان گران تمام شد و هم براي اصلاح‌طلب‌ها و كارگزاران/ دولت‌هايي كه پس از دولت يازدهم به روي كار مي‌آيند حتي اگر با دولت روحاني متفاوت هم باشند باز چاره‌اي نخواهند داشت جز ادامه همين راه در مسير برجام/ روابط ايران با جامعه جهاني به‌سرعت عادي نمي‌شود.

وطن امروز هشدارهای امنیت ملی در فضای پساتوافق مهدی محمدی: آمریکایی‌ها تصور می‌کنند به‌محض نشستن ایران پای میز می‌توانند با استفاده از توانایی‌های شبکه همکار خود در ایران، دوقطبی را که در انتخابات 92 درباره مسئله هسته‌ای شکل گرفت، این بار درباره مسائل منطقه‌ای بازسازی کنند و به این ترتیب یک بار دیگر - به‌زعم خودشان - به سرنوشت انتخابات‌ها در ایران شکل بدهند. در واقع، از دید آمریکا، آغاز مذاکرات ژئوپلیتیکی، نیروهایی را در ایران فعال خواهد کرد که عقب‌راندن آنها برای جریان انقلابی به‌سادگی ممکن نیست و ثالثا آمریکا تصور می‌کند انتقال سیاست‌گذاری ژئوپلیتیکی در ایران به بخش دیپلماتیک، دستور کار منطقه‌ای ایران را تغییر خواهد داد و ایران دیگر نمی‌تواند همزمان با پیگیری راهبرد معاملاتی پای میز، راهبرد مقاومتی را در میدان پیش ببرد.

جوان انحصار، آفت هميشگي اصلاح‌طلبان حسن رشوند: آفتی كه هميشه اصلاح‌طلبان با آن مواجه بوده‌اند و هستند، انحصارگرايي است. اين انحصارگرايي محدود به دوره خاصي نمي‌شود و در هر دوره شاهد نمونه‌هاي بسياري از آن بوده‌ايم؛ چيزي كه به اعتراف خود اصلاح‌طلبان كمتر در جريان رقيب يعني اصولگرايان وجود داشته است. آنها در حالي رقباي غيرحزبي را متهم به «تماميت‌خواه»، «اقتدارگرا»، «انحصارطلب» و... مي‌كنند كه يك اليگارشي شديد حزبي را در درون خود پياده‌سازي كرده و تلاش مي‌كنند با برچسب‌زدن‌هاي كاذب، اين افراد را از نزديك‌شدن به حوزه‌هاي معرفتي اصيل پرهيز دهند تا مبادا اين عناصر از حوزه معرفتي تعريف‌شده و تصنعي غيراخلاقي اصلاح‌طلبي فاصله بگيرند. هيچ تفاوتي هم ندارد اگر شخصي از بدنه جريان تجديدنظرطلب خلاف جهت حركت كند به همان ميزان بايد موردتخريب شخصيت قرار گيرد كه رقيب غيرحزبي قرار مي‌گيرد. آنچه در روزهاي اخير درخصوص مواضع صادق خرازي شاهد بوديم و بار ديگر فضاي رسانه‌اي و مجازي كشور مملو شده از هتاكي‌هاي كساني همچون پورنجاتي، ابطحي و ديگران نسبت به اين عنصر اصلاح‌طلب، چيزي نيست جز انحصارگرايي.‌ ‌

قانون ضرورت دفاع از حق اعتراض میثم مشایخ: بی‌تردید هر دسته و گروهی حق دارد در قالب‌های مختلف و با رعایت چارچوب‌های قانونی نسبت به هر موضوع و مسئله‌ای انتقاد، مخالفت و اعتراض خود را ابراز دارد یا خواسته‌ها و مطالباتش را طرح و بیان کند. دلواپسان نیز از این قاعده مستثنا نیستند و اگرچه به سیاق دیگر گروه‌های سیاسی نمی‌اندیشند، اما وقتی که مبنا را دموکراسی و حقوق دموکراتیک ملت در قانون اساسی (فصل سوم) قرار دهیم، درمی‌یابیم که هیچ دسته و گروه و دولتی نمی‌تواند چنین حقی از گروه‌های منتقد و مخالف خود را سلب یا آن را محدود نماید. به‌رسمیت‌شناختن حق منتقد و مخالف از آن جهت اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که دریابیم، گروهی که امروز تحت‌عنوان دلواپسان شناخته می‌شوند، روزگاری در قالب‌های دیگری فعالیت می‌کردند و دل خوشی از حقوق دموکراتیک مردم نداشتند و چندان آن را برنمی‌تابیدند و به خصوص آنجا که پایِ تجمع به میان می‌آمد، بعضا به مقابله با آن می‌پرداختند؛ اما اکنون از همان راه‌هایی برای بیان اعتراض، مخالفت و مطالبات خود استفاده می‌کنند که در گذشته آن را چندان به‌رسمیت نمی‌شناختند. بنابراین، هر چه دلواپسان حرکت‌های خود را در چارچوب‌های مدنی، دموکراتیک و قانونی ساماندهی و سازماندهی کنند و نسبت به برگزیدن چنین رویکردی مورد تشویق قرار گیرند، در نهایت و در بلندمدت به نفع دموکراسی، توسعه سیاسی و مدنیت تمام خواهد شد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.