جاسوسی از سازمان ملل متحد با همکاری بزرگترین شرکت مخابراتی آمریکا
همدستی برای جاسوسی
توانایی جاسوسی آژانس امنیت ملی آمریکا از ترافیک اینترنتی ایالات متحده متکی به همکاری دیرینه با یک شرکت بوده و هست: غول مخابراتی «AT&T». آنطور که «نیویورکتایمز» گزارش داده، نقش این شرکت بزرگ مخابراتی در کمک به آژانس امنیت ملی آمریکا در جاسوسی که شامل استراق سمع همه ارتباطات مقر سازمان ملل متحد میشود، بسیار بیشتر از تصور پیشین است. این گزارش که «نیویورک تایمز» و «پروپابلیکا» آن را منتشر کردهاند، بر پایه اسناد منتشرشده از سوی «ادوارد اسنودن»، مقاطعه کار سابق آژانس امنیت ملی آمریکاست و اطلاعات سال 2003 تا 2013 را دربر میگیرد. این همکاری چنددههای به آژانس امنیتی ملی آمریکا کمک کرده که طیف وسیعی از فعالیتهای طبقهبندیشده را انجام دهد؛ از جمله استراق سمع از تمام ارتباطات اینترنتی مقر سازمان ملل متحد که مشتری «AT&T» است. براساس این اسناد، دستور نظارت بر تبادلات الکترونیکی مقر سازمان ملل متحد از سوی یک دادگاه ویژه فدرال صادر شده بود. این شرکت مخابراتی همچنین به آژانسهای جاسوسی اجازه داده که به میلیاردها ایمیل شبکه داخلی این سازمان دسترسی داشته باشند. بر اساس اسناد منتشرشده، بودجه محرمانه آژانس امنیت ملی برای همکاری با «AT&T» در سال 2013 بیش از دو برابر بزرگترین برنامه بعدی این سازمان بوده است. یکی از سندها به مقامات آژانس امنیت ملی یادآوری میکند که هنگام بازدید از «AT&T» مؤدب باشند و اشاره میکند: «این یک همکاری است و نه یک رابطه قراردادی». این شرکت همچنین به ترافیک اینترنتی خارجی به خارجی نیز دسترسی داشته که برای آژانس امنیت ملی آمریکا ارزشمند بوده است. این امر به این دلیل ممکن بوده که مقدار زیادی از شبکه ارتباطی جهان از طریق خطوط مخابراتی ایالات متحده صورت میگیرد. براساس این اسناد، شرکتهای مخابراتی «وریزون» و «MCI» که در سال 2006 توسط شرکت وریزون بازخرید شدهم با آژانس امنیت ملی آمریکا همکاری داشتهاند. براساس یکی از گزارشهای بازرس کل آژانس امنیت ملی آمریکا، شرکتهای «AT&T» و «MCI» در سال 2001 میلادی پس از حملات تروریستی 11 سپتامبر هنگامی که دولت «جورج بوش»، رئیسجمهوری سابق آمریکا برنامههای جاسوسی و شنود را ارائه کرد، وارد عمل شدند. مقامات این سه شرکت از اظهارنظر درباره این گزارشها سرباز زدهاند و سخنگوی شرکت «AT&T» هم در ابتدا گفت: «ما درباره مسائل امنیت ملی نظر نمیدهیم». اما «برد برنز» یکی از سخنگویان شرکت «AT&T» به رویترز گفت: «ما به صورت داوطلبانه اطلاعات را برای هیچیک از مقامات تحقیق فراهم نمیکنیم، مگر آنکه جان فردی در خطر باشد و زمان بسیار حیاتی محسوب شود». این اسناد نشان میدهند شرکت «AT&T» برای سالها و قبل از آنکه شرکت وریزون در سال 2013 شروع به این کار کند، به محتویات ترافیک ایمیل دسترسی داشته است. «AT&T» اجازه دسترسی آژانس امنیتی ملی به حجم زیادی از دادهها را داده است و تا سال 2013 این برنامه روزانه 60 میلیون ایمیل خارجی به خارجی را پردازش کرده است. مقامات اطلاعاتی گفتهاند از آنجا که قوانین جاسوسی از ایمیلهای داخلی، ایمیلهای خارجی به خارجی را پوشش نمیدهد، شرکتها این اطلاعات را به صورت داوطلبانه در اختیار آژانسهای جاسوسی قرار دادهاند و نه در پاسخ به درخواست دادگاه. با این حال مشخص نیست که در پی تحولات پس از افشاگریهای اسنودن، این روند ادامه داشته یا نه. شرکت مخابراتی «AT&T» در سال 2011 روزانه بیش از یک میلیارد اطلاعات مربوط به تماسهای تلفن همراه را به آژانس امنیتی ملی آمریکا ارائه میکرده است. بر اساس این اسناد که از سوی رسانهها مورد مطالعه قرار گرفته، هدف از این اقدام به دستآوردن اطلاعات یک جریان عملیاتی، پیش از دهمین سالگرد حملات 11 سپتامبر بوده است. پس از افشاگریهای ادوارد اسنودن در سال 2013، مقامات آمریکایی اعلام کردند این برنامه نظارتی به طور عمده به تماسهای خطوط ثابت مربوط بوده است، نه تلفن همراه. «AT&T» بزرگترین شرکت مخابرات تلفن ثابت، سرویسدهنده اینترنت پهنباند، اشتراک تلویزیونهای اینترنتی و دومین اپراتور تلفن همراه آمریکاست. این شرکت، در سال ۲۰۱۲ به عنوان هفتمین شرکت بزرگ آمریکایی بر پایه میزان درآمد، انتخاب شد. دولت آمریکا بارها تلاش کرده در دادگاهها هویت شرکای مخابراتی خود را پنهان نگه دارد. در مورد اخیر، گروهی از مشتریان «AT&T» اعلام کردند استراق سمع آژانس امنیتی ملی، نقض متمم چهارم قانون اساسی درباره تجسسهای بیدلیل و مداخلات ناگهانی است. امسال یک قاضی فدرال آمریکا بخشهای کلیدی طرح دعوی در دادگاه را رد کرد. این اتفاق پس از آن صورت گرفت که دولت اوباما استدلال کرد عمومیکردن بحث تلاشهای نظارت مخابراتی، اسرار دولتی را برملا میکند و به امنیت ملی ایالات متحده آسیب میرساند. بسیاری از طرفداران حفظ حریم خصوصی مشکوکاند که شرکت مخابراتی «AT&T» یک کپی از تمام دادههای اینترنتی را به آژانس امنیت ملی آمریکا میداده تا از میان آن موارد مورد نظرش را غربال کند. اما بر اساس یکی از سندهای مربوط به سال 2012، سازمانهای جاسوسی به طور معمول دسترسی مستقیمی به مراکز مخابراتی نداشتهاند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.