دلواپسان برنامه خودشان را بگویند
احمد شیرزاد
منتقدان دلواپس هستهای هیچوقت نگفتهاند برنامه ایدهآل آنها برای یک توافق خوب چیست؟ اگر به بندهای توافق ایراد دارند باید بگویند کجای آن بد است و کجای آن بد نیست. این هم به بحث کارشناسی دقیق نیاز دارد. امثال آقای علمالهدی باید بحث کارشناسی دقیق بکنند تا حرفشان شنیده شود. زخمزدن و ایرادگرفتن کاری است که نمایندگان کنگره آمریکا انجام میدهند یعنی بدون واکاوی جزئیات میگویند توافق بد است. شاید اگر ما یک برگه سفید میگذاشتیم جلو اوباما تا آن را امضا کند آقایان رضایتشان حاصل میشد. این درحالی است که این توافق دو سر دارد. ما محدودیتهایی را پذیرفتیم که راه را برای دستیابی به سلاح هستهای - که هیچ وقت قصد ما نبوده- بسته است اما راه برای فناوری صلحآمیز هستهای ما بسته نشده است. منتقدان تاجاییکه مربوط به فناوری صلحآمیز هستهای است باید روی بندهای توافق حرف و صحبت داشته باشند؛ مثلا نقدشان به کمشدن غنیسازی، بستگی به نیروگاهی دارد که از اورانیوم غنیشده میخواهد استفاده کند؛ بستگی به طراحی فنی- مهندسی نیروگاه دارد. اگر کسی مدعی است که ما اورانیوم پنج درصد نیاز داشتیم و الان که اجازه نمیدهند لطمه خوردهایم باید بگوید از دید ایشان تفاوت 5 و 3.67 درصد در چیست؟ درحالیکه اعداد و ارقام «کمی» نوشتهشده در توافق بر اساس یک محاسبه دقیق با حضور رئیس و کارشناسان سازمان انرژی اتمی تنظیم شده است. کارشناسان خبره سالها روی آن کار کردهاند. اگر آقای علمالهدی محاسبه دقیقی دارد بگوید. من این توافقنامه را تا جایی که میشد با دقت نگاه کردم. متن «برجام» با دقت و كارشناسانه تنظیم شده است. به نظر من شروع همراه با تأخیر انتقادات آن هم بدون اشاره به جزئيات فني، به اين معني است که حرفها، کارشناسی و دقیق نیست. آقای صالحی در مجلس گفت که برای تأمین سوخت نیروگاه بوشهر حتی اگر 30 هزار سانتریفیوژ هم داشته باشیم نمیتواند نیاز ما را تأمین کند. من فکر میکنم اگر بهجای این مقدار توافقشده روی 10 هزار عدد هم توافق شده بود باز هم میگفتند کم است. این آقايان کارشناسان فنی مانند فریدون عباسی رئیس سابق انرژی اتمی را در میان خود دارند و میتوانند از ایشان سؤال کنند که مشخصات یک برنامه درست چیست.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.