«دکل» و «منار»1...
عباس توفیق
مدتی است عدهای هیاهویی راه انداختهاند بر سر «دکل» و شروع کردهاند به هوچیبازی که: مگر میشود دکل به این گندگی را دزدید؟... آی مردم!... چه نشستهاید که دکل به آن گندگی را دزدیدهاند... «آنکس که نسیم را بدزدد دزد است- از کعبه گلیم را بدزدد دزد است» آقا مگر میشود «نسیم» را دزدید؟ مگر میشود از کعبه گلیم را دزدید... چشممان روشن ... حالا دیگر در این مملکت کارهای هرگز نکرده میکنند!... درحالیکه همه اینها هوچیگری است. شلوغش نکنید، هیچ اتفاق تازه و عجیب و غریبی نیفتاده است. «دکل» که چیزی نیست، قدیم حتی «منار» را هم میدزدیدند. میگویید نه؟ پس آن ضربالمثل معروف «اول چاه رو بکن، بعد منار رو بدزد» چی بود؟... این کار در قدیم نهتنها بد نبود، بلکه توصیه هم میشد!... حتی راه صحیح و «مطابق اصول!» دزدیدن «منار» را هم یاد مردم میدادند، راهنماییشان هم میکردند! «مناردزدی» را تقبیح نمیکردند، نمیگفتند «منار» را ندزد!... بحث فقط بر سر تقدم و تأخر دزدیدن «منار» بود! مردم را راهنمایی میکردند که قبل از دزدیدن «منار» بروند برای قایمکردنش یک چاه به اندازه مناری که قصد دزدیدنش را دارند بکنند، بعد «مال دزدی» را در آن قایم کنند که مبادا خدانکرده گیر بیفتند! این بیچاره «دکلدزدها» هم اشتباهشان و کار خلافشان فقط این بود که به نصایح ملی ما توجه نکرده و قبلا چاه را نکندهاند! پینوشت: 1- هر آنکس که پند پدر نشنود به ناچار روزی پشیمان شود!
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.