مشعل صلح در دست اژدهای سرخ
هادی فیروزی
کمیته ملی المپیک روز جمعه، پکن را برای میزبانی المپیک زمستانی سال 2022 انتخاب کرد تا این شهر برای دومینبار میزبانی المپیک را تجربه کند. سالها پیش وقتی پکن برای میزبانی المپیک 2008 انتخاب شد، مردم بسیاری در سراسر دنیا به این انتخاب بهشدت اعتراض کردند. آنان معتقد بودند انتخاب چین برای میزبانی المپیک با توجه به پرونده سنگینی که در نقض حقوقبشر دارد، نقض آشکار اهداف صلحطلبانه المپیک است. چراکه در منشور المپیک، ماده سه، آمده است، «هدف المپیک آن است که ورزش در خدمت رشد هماهنگ بشر و تشویق برای ایجاد جامعهای صلحآمیز بر مبنای حفظ کرامت انسانی قرار گیرد. در این رابطه، بازیهای المپیک بهتنهایی یا بههمراه دیگر نهادها، به ارتقای صلح جهانی کمک خواهد کرد». نقض منشور المپیک فقط منحصر به انتخاب پکن نیست. المپیک برلین (1936) در زمان حکومت حزب نازی برگزار شد؛ حزبی دیکتاتور که میلیونها نفر را به کام مرگ کشاند. در زمان المپیک توکیو (1940) ارتش ژاپن مناطق وسیعی از چین را اشغال کرده و در تدارک تجاوز بیشتر به خاک این کشور بود. این بازیها در طول جنگ جهانی دوم ملغی شد. المپیک مسکو (1980) نیز به واسطه تحریم 64 کشور در اعتراض به تجاوز شوروی به خاک افغانستان ارزش خود را از دست داد. اولینبار در سال 1993 حزب کمونیست چین تقاضای میزبانی بازیهای سال 2000 را ارائه داد. در آن زمان شهردار پکن، چن سیتون، که خود یکی از عوامل کشتار دانشجویان در میدان تیانآنمن بود، بهعنوان نماینده به کمیته ملی المپیک فرستاده شد. درخواست آنان بهطور پیشبینیشدهای با مانع مواجه شد. اما کمیته ملی المپیک در سال 2001 به امید بهبود وضع حقوقبشر در چین، میزبانی المپیک 2008 را به پکن اعطا کرد. انتخابی که نهتنها منجر به بهبود وضع حقوقبشر در چین نشد، بلکه موجب شد حزب کمونیست چین به بهانه ایجاد امنیت در برگزاری المپیک، دست به سرکوب هرچه بیشتر مردم بزند. در نتیجه، اقلیتهای مذهبی، فعالان حقوقبشر و دیگر گروهها کماکان آماج بازداشتهای گروهی، آزار و شکنجه و حبس در زندانها و اردوگاههای کار اجباری قرار گرفتند. درست دو سال پیش از برگزاری المپیک 2008، افشا شد که حزب کمونیست چین توسط بیمارستانها، زندانها و اردوگاههای کار اجباری اقدام به برداشتن اندام حیاتی بدن دهها هزار انسان زنده کرده و از این طریق باعث قتل آنان شده است. مسلمانان اویغور، ساکنان تبت و زندانیان عقیدتی بخشی از قربانیان بودند. اما تحقیقات نشان داد عمده قربانیان کسانی بودهاند که روش معنوی فالون گونگ (فالون دافا) را تمرین میکردهاند. اِتان گاتمن، محقق و نویسنده در مجله ویکلیاستاندارد، اظهار کرد طبق شواهد دستکم 65 هزار تمرینکننده روش معنوی فالون گونگ، قربانی تجارت سیاه اعضای بدن در چین شدهاند. فالون گونگ، که یکی از روشهای مراقبه و تزکیه چینی است، از سال 1992 بهدلیل فواید چشمگیر آن در بهبود سلامت روحی و جسمی مردم، در چین محبوبیت زیادی پیدا کرد. اما حزب کمونیست چین نگران شد گسترش این روش معنوی باعث حذف باورها و ایدههای کمونیستی از جامعه شود، بنابراین در سال 1999 راه آزار و سرکوب شدید آن را در پیش گرفت. اکنون پس از گذشت نزدیک یکدهه، درحالی پکن بار دیگر میزبان المپیک میشود که شواهد و مدارک میگویند عمل مخوف و شرورانه سرقت اعضای بدن انسانهای زنده توسط عوامل حزب کمونیست چین هنوز ادامه دارد. پیش از برگزاری المپیک 2008 خبرنگاران بدون مرز، آرمی از پنج دستبند بههم زنجیرشده را به جای حلقههای المپیک طراحی کردند. این آرم، نشان میداد میزبان المپیک کشورش را به زندانی عظیم مبدل کرده است. ولادمیر بوکووسکی معترض روس در سال 1980 برای انتخاب مسکو گفته بود: «این انتخاب به شکل سیاسی اشتباهی بزرگ، به شکل انسانی یک پسرفت و به شکل حقوقی یک جنایت است». این گفته پس از دهها سال هنوز هم کاربرد دارد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.