آینه
اعتماد دولت مدرن کپی شد نه تشکیل محسن صفاییفراهانی: باید ببینیم دولت مدرن آیا در ایران شکل گرفت یا نه. اگر منظورمان از مدرن، مدرنیزهشدن در ظواهر است مثل تغییر لباس، ایجاد راهآهن، ساختمانهای دولتی جدید، شناسنامه و... که اینها همه، دستوری و کپیبرداری است. بقیه فعالیتها هم همینطور است. درواقع برای حفظ ظواهر نگاه کردند آن طرف چه دارد تا در حد مقدور کپی کنند. ایجاد علم، دانش و فناوری است که دانایی و توانایی میآورد، ما چه خلق کردیم؟ چقدر به بستر علم و اندیشهورزی توجه و چقدر به دانشمندان، اندیشمندان و روشنفکران فرصت دادیم؟ آیا بستر اندیشهورزی که از قرن پنجم و ششم هجری در ایران بسته شد و هنوز بسته مانده را قبول داریم که دوباره به آن فرصت رشد دهیم یا نه؟ عواقب انحصار سیاسی عباس عبدی: چه کسی فکر میکرد که رئیس حزب کمونیست مسکو، پرچمدار مبارزه علیه رژیم کمونیستی شوروی باشد؟! تنها دلیل آن است که اگر احزاب غیرکمونیستی هم در اتحاد جماهیر شوروی آزاد بودند، امثال یلتسین میرفتند در آنجا عضو میشدند و اجباری به عضویت در حزب کمونیست نداشتند. در آن احزاب هم اندیشههای غیرکمونیستی را بهتر یاد میگرفتند و هم خلوص اندیشه کمونیستی درونحزب کمونیست بیشتر میشد؛ اندیشهای که در عمل دستپخت امثال یلتسین غیرمعتقد به کمونیسم در حزب کمونیست مسکو بود. استبداد نتیجه دیگر انحصار است. وقتی انحصار شکل گرفت، به مرور زمان استبداد را بازتولید میکند. در انحصار رقابت و رأیگیری معنا ندارد، حتی اگر در ابتدای کار افراد با رأی دیگران صندلیهای مسئولیت را اشغال کنند، در ادامه کار چارهای ندارند جز آنکه زدوبند کرده یا استبداد بورزند و انتخاب را بلاموضوع کنند. نتیجه نهایی این وضع پوک و تهیشدن آن نهاد یا انجمن است و حتی ممکن است به ضد خودش بدل شود و کافی است یک نسیم نه چندان سخت بوزد تا این بنا فرو بریزد.
کیهان توافق وین شلیک بهامنیت ایران است حمله نظامی صفحه شطرنج سیاسی را بههم میریزد. فروپاشی ائتلافی که آمریکا طی سالها و به زحمت علیه جمهوری اسلامی ایجاد کرده و پایان رژیم تحریمها، اولین و آنیترین تأثیر حمله نظامی خواهد بود. حال تصور کنید که پس از توافق نظامی گروههای بازرسی آژانس یکی پس از دیگری وارد کشور شوند و بخواهند به هر مرکزی سر بزنند و اطلاعات جمعآوری کنند. بدون شک این روند باید جایی متوقف شود. اما اگر بنای آژانس بر عدم توقف و باز نگهداشتن این پرونده ساختگی باشد، که هست چه؟ آنوقت اجازهندادن به بازرسان برای دسترسی به یک مرکز خاص، اول داستان خواهد بود! در چنین شرایطی بهانهای کاملا دنیاپسند برای یک حمله مهیا خواهد شد. ایران از توافق سرپیچی کرده و براساس فصل هفتم منشور باید تنبیه شود! بر این اساس باید توجه داشت پذیرش توافقی که راه را برای بهانهجویی طرف مقابل بازگذاشته، نهادهای امتحان پسداده و آلت دست را مرجع داوری قرار داده و نقاط کور را برای سازمانهای اطلاعاتی غرب روشن میسازد، نهتنها مسائل سیاسی و اقتصادی کشور را حل نمیکند بلکه میتواند در پروسهای گامبهگام مخاطرات شدید امنیتی نیز بههمراه داشته باشد. علت قاطعیت خاص بیانات رهبر معظم انقلاب را باید در چنین واقعیاتی جستوجو کرد.
وطن امروز آمریکا، باغ سبز و چنگال سرخ ابراهیم مفیدیاننایینی: ماهیت «سیاست آمریکایی» در جهان بر پایههایی چون حمایت از رژیم اشغالگر قدس و صهیونیستهایی که خود صحنهگردانان عرصه سیاست در واشنگتن هستند، همچنین استثمار ملتهای جهان و نمایندگی فرایند استکبار در صحنه بینالمللی نقاط تقابلی هستند که با توجه به عناصر هویتی نظام جمهوری اسلامی که بر نفی استکبار، حمایت از مظلومان جهان و عظمت اسلام و مسلمین مبتنی است هرگز قابل جمع نیست. با توجه به این واقعیت، حتی توافقهای محدود و موقت نمیتواند چشماندازی از وضعیت مطلوب عدهای را محقق سازد که هرگز ژرفا و فلسفه شعار مرگ بر آمریکا را درنیافته و نمییابند و در اوهام خود، خیال دوستی با جهانخواران را میپرورانند. ازاینرو هشدار اخیر رئیسجمهوری در جمع مردم کردستان مبنی بر لزوم «خانهتکانی اتاقهای سیاسی آمریکاییها» در قبال ایران حتی در صورت پاسخ مثبت رهبران واشنگتن بیفایده خواهد بود، زیرا این اتاق برای تغییر واقعی رفتار آمریکاییها نیاز به ویرانی و بازسازی خواهد داشت که در عمل ناشدنی است. پایان سخن آنکه در باغ سبز نشاندادن به آمریکا در هر زمان معنایی جز روی خوش نشاندادنی خوشخیالانه و کورکورانه به حکومتی درندهخو با چنگالهایی آمیخته به خون ملت ایران نخواهد داشت.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.