|

به بهانه نهم مردادماه؛ سالروز پرواز «محمد نوری»

از توست ای عشق

محمد سریر

سالروزها حسی از پایان‌ دارد ولی سالروز تولد را بیشتر دوست دارم، که پیامی از آغاز و دعوت به دیدار و اندیشه به آنکه هنوز دوستش داری است. شرح سال‌های بسیاری که با او نغمه‌ها سرودیم و او با صدایش حیاتی به آن بخشید و صدای مهربانش را به دل‌های شیفته و گاه خسته هم‌میهنانمان در این‌سو و آن‌سوی ایران و جهان رساند را همواره در لحظه‌های بسیاری مرور می‌کنم. چگونه می‌شود آن صدای جاری و فهم وسیع و عمیق او را از موسیقی، شعر و صدا، اندیشه و نگاه پیشرو او را نسبت به موسیقی این سرزمین به فراموشی سپرد. در این نیم‌دهه‌ای که جسم او ما را ترک کرده، هنوز آوازی که «در جانش می‌جوشد» و «اینجا و آنجا و هرکجا که هست»، «آواز با عشق» را سر می‌دهد، می‌توان حضور پرشورش را احساس کرد. آوایش مهربان است و طنینی صادقانه دارد. چگونه می‌توان رفتنش را باور داشت. هر لحظه شنیدن آواز او چون عطری روح‌بخش در قطرات لحظه‌هایمان رایحه‌ای از محبت و عشق رها می‌کند تا برای ساعت‌ها و روزها، مشام جان ما و نسل‌های مانده و رسیده را رنگ‌وروحی از عشق و انسانیت ببخشد؛ صدایی که پژواک آن در عمق سال‌ها جاری خواهد بود. حضورش را همچنان قدر می‌گذاریم با رایحه صدایش که شش‌دهه میهمانش بودیم، آواز با عشق را، با او زمزمه می‌کنیم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.