|

چون پرده بر افتد

مرجان توحیدی

ابوسعید ابوالخیر چنین می‌سراید: «هست از پس پرده گفت‌وگوی من و تو /چون پرده برافتد نه تو مانی و نه من». پرده برافتاده است. یک بار دیگر علی‌اردشیر لاریجانی از پشت تریبون به بیان واگویه‌ای می‌پردازد که گویا مدت‌ها بوده آن را در دل نهان کرده بود. او پشت تریبون مجلس یک بار دیگر شهادتین می‌گوید تا گواه مجددی باشد بر مسلمانی‌اش. آن‌گاه آن را استناد قرار می‌دهد و می‌گوید: «چطور ممکن است سگ یک نفر بر مسلمانی شرف داشته باشد». او این سخن را در پاسخ به تلخ‌زبانی کوچک‌زاده گفته است. به گفته لاریجانی «آنها گفته‌اند سگ آقای احمدی‌نژاد و مشایی شرف دارد به اینها». این اولین‌باری نیست که لاریجانی از بالاترین کرسی مجلس به بیان نکات یا دست‌کم احساساتی می‌پردازد که سعی کرده بوده آنها را علنی نکند. یک بار هم در آن یکشنبه معروف؛ یکشنبه‌ای که وزیر کار دولت دوم احمدی‌نژاد استیضاح شد، لاریجانی برافروخته شد و احساساتش را بر زبان راند. در آن جلسه معروف بعد از نمایش فیلم‌های احمدی‌نژاد، او گفته بود که «خوب شد شما که مرتب در جامعه «بگم‌بگم» راه انداخته‌اید این فیلم را پخش کردید و حرفتان را زدید تا مردم شخصیت شما را بیشتر بشناسند». لاریجانی دیروز دوباره گویا احساساتش به غلیان آمد و واگویه‌ای را بازگو کرد. این‌گونه تاختن به اعضا و هواداران جریان تندروی پایداری در مجلس اگرچه ممکن است امتیازی برای علی لاریجانی محسوب شود، چه قبلا او با استفاده از همین وجهه توانسته بود، چهره قابل‌اعتمادی برای دولت نوپای روحانی محسوب شود و در برخی بزنگاه‌ها مثلا عبور اعضای معرفی‌شده دولت از فیلتر مجلس کمک قابل‌توجهی به دولت کرد. اما نکته جالب در این ماجراها برافتادن پرده‌هایی است که شاید قرار بر افتادن آنها نبوده است. این‌بار ماجرای پرونده هسته‌ای و جناحی‌شدن آن گویا باعث شده است تا بار دیگر پرده‌ها برافتد. منظور از جناحی‌شدن هم البته بافتن ریسمانی از ماجرای هسته‌ای برای دستیابی به انواع کرسی‌های قدرت است. قدرت، عنصر اصلی سیاست است و فی‌نفسه مذموم نیست.

اما آنچه در جامعه سیاسی ما بر آن تأکید یا بهتر بگوییم تبلیغ می‌شود پیچیده‌شدن قدرت به تارهای اخلاق است. تأکید بر اخلاقی‌بودن سیاست است که بازیگران سیاسی را گاهی مجبور می‌کند برای اخلاقی نشان‌دادن خود از ورود به برخی عرصه‌ها یا بازگویی برخی ناگفته‌ها پای خود را پس بکشند. اما مواقعی است که ضرورت باعث می‌شود که ناگفته‌ها از زبان مقامات رسمی از بالاترین تریبون‌ها به عریان‌ترین شکل خود را از پس پرده بیرون می‌آورد و رخ نشان می‌دهد. در پس آن اما زیرکی لاریجانی بود تا یکی از اندوه‌های خود را بگوید و خود را برنده میدان رهروانی- پایداری نشان دهد.آنجا که سعدی می‌گوید که «چندین که برشمردم از ماجرای عشقت/ اندوه دل نگفتم الا یک از هزاران».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.