خرافاتی که همراه سیل آمد
عبدالله انوار . نسخهپژوه
بررسی آثار بهجامانده از مورخان ایرانی نشان میدهد که سیل یکی از بلایای طبیعی است که سرزمین ایران همواره با آن مواجه بوده است. سیل یکی از موضوعاتی است که در آثار مورخان دوره قاجاریه بهکرات به آن اشاره شده است. در آثار محمدحسنخان صنیعالدوله ملقب به اعتمادالسلطنه، رضاقلیخان هدایت، ابومحمد نادرمیرزا و... از سیلهای تهران و دیگر شهرهای ایران نام برده شده است. بهطوریکه در دوره قاجار اطراف تهران خندقهایی حفر شد که آب سیل به آنها میریخت و در آن ذخیره میشد. این سیلها بهخاطر توفانهای غیرمنتظره روی میداد و مخصوصا در فصل تابستان که مسیلها خشک بود، باعث جاریشدن آب و ازبینرفتن خانه و کاشانه مردم میشد. بهدلیل نبود سیستمهای هواشناسی، پیشبینی این حوادث غیرممکن بود و کمکرسانی به حادثهدیدگان بعد از وقوع سیل هم عملا وجود نداشت بهطوریکه قحطی، شیوع بیماریهای واگیردار و کاهش جمعیت پیامد سیلها بود. همین نبود سیستمهای پیشبینی باعث رواج خرافات هم میشد حتی درباره سیلی که در زمان پهلوی دوم در تابستان در محدوده امامزاده داوود رخ داد، شایعهای پیچید که بیحرمتی به حریم امامزاده باعث وقوع این سیل شده است. انتظار میرود اینروزها با گسترش فناوریهای پیشبینی توفان و هواشناسی، بتوانیم هوشمندانهتر در برابر این بلایای طبیعی عمل کنیم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.