|

یک گشایش دیگر، بزرگ‌تر از بازگشایی خانه سینما

حسین عبدالهاشم‌پور

کلیدی دیگر چرخید و انجمن خوشنویسان ایران خندید؛ قفلی که برای یک‌دهه آرامش و پیشرفت را از کهن‌ترین انجمن هنری ایران دریغ کرده بود، سرانجام باز شد تا با «بازگشت قانون»، آب خوشی از گلوی «خط‌وربط» ایران پایین برود و حال‌خوش سبب شود، شاید که آب رفته به جوی بازگردد و بار دیگر «خوشنویسی» رسم روزگار شود.

١- اتفاقی که دوروز پایانی هفته‌ای که گذشت، در تالار وحدت و هتل فردوسی رخ داد، هم‌قامت بازگشایی خانه سینما بود؛ و چه‌بسا به جهت قدمت ٦٥ساله انجمن خوشنویسان، گستردگی شعبات آن در سراسر استان‌ها و شهرهای ایران و البته شمار اعضای تحت پوشش، اهمیتش دوچندان بود؛ بنابراین این افسوس تکراری را به‌همراه داشت که مانند بازگشایی خانه سینما در رسانه‌ها قدر و منزلت ندید. ٢- گویا مجمع نمایندگان این انجمن، اول مرداد تا ساعت ١٥ در تالار وحدت برگزار شده و سپس فرایند انتخابات را تا پنج صبح فردایش در هتل فردوسی به انجام رسانده‌اند؛ براساس آمار اعلام‌شده، حضور حداکثری ٣٧٤ نماینده از ٤٣٥ نماینده‌ای که حق حضور در این مجمع را داشتند، خود مؤید عطش خوشنویسان برای پایانی بر یک دهه تلاطم و کشمکش بود. ٣- بیانیه شفاف معاونت هنری وزارت فرهنگ که چهارشنبه ٣١ تیر انتشار یافت و اعلام کرد: «... براساس رأی قاطع دیوان عدالت اداری مبنی‌بر ابطال مجامع هتل لاله و رشت و استمرار اعتبار مجمع ایلام و همچنین پس از 20 ماه مذاکره و گفت‌وگو... وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، انجمن برآمده از این مجمع را، انجمن واحد و قانونی تلقی خواهد کرد و با هرگونه فعالیت غیرقانونی، مطابق قانون برخورد می‌کند...»و بسیاری را کنجکاو کرد که پیش از این، چه بر سر انجمن خوشنویسان آمده است؟ اما باز هم ردی در رسانه‌ها نیست زیرا انجمن خوشنویسان مانند خانه سینما زیر آگراندیسمان نیست! گفته می‌شود حوالی ١٠ سال پیش، بخشی از بدنه اجرائی این انجمن در سایه غفلت و نیز خلأیی که در پی استعفای شورای ارزشیابی شکل گرفت، ساختمان مرکزی و امور اداری انجمن را به تسخیر درآورد! می‌گویند این طیف بعدها توانست برخی حمایت‌ها در رده‌های بالای دولت وقت را نیز جلب کند آن‌سان که انجمن خوشنویسان حتی با اخذ حکم دادگاه هم نتوانست ساختمان مرکزی را پس بگیرد؛ حوالی سال ٩٠ بود که انجمن اصلی با حمایت نصفه‌ونیمه وزارت ارشاد وقت، حتی انتخاباتی هم برگزار کرد اما طیف بدنه اجرائی، با اسب خود می‌تاخت و روشن نبود با وجود حکم دیوان عدالت اداری با چه پشتوانه‌ای در دولت، بر مسند خویش نشسته است؛ هرچند بعدها زمزمه‌هایی مبنی‌بر حمایت جریان موسوم به انحرافی از این طیف بر زبان‌ها افتاد که هیچ زمان هم به‌طور رسمی تأیید یا تکذیب نشد؛ آنچه روشن بود، اینکه وزارت ارشاد گذشته، با وجود تعیین نماینده ویژه، نتوانست وحدت‌رویه شایسته بزرگ‌ترین نهاد هنری کشور را میسر کند. ٤- تدبیر کار خودش را کرد و اینک «قانون» فصل‌الخطاب است؛ انجمن خوشنویسان مسیری دشوار در پیش دارد: بازسازی آنچه شد و نوسازی آنچه باید شود، تا «خوشنویسی» به‌عنوان میراث گران‌بهای ایرانی «حرف امروز» را بشنود و بزند؛ از دولت به‌خصوص وزارت فرهنگ هم این انتظار وجود دارد که با دقت بر آنچه بر خانه سینما و انجمن خوشنویسان رفت، در سایه تمهیدات قانونی چاره‌اندیشی کند تا نهادهای هنری ضمن گسترش، حائز توان و قوامی باشند که در تندبادهای محتمل آینده، استوار بر جای خویش بمانند و پرچم هنر هماره در اهتزاز باشد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.