|

پایانی بر سنت سیاسی کرملین

از چالش‌های امروز پیش‌روی «ولادیمیر پوتین»، رئیس‌جمهوری روسیه، چگونگی تعامل با معترضان است. او اکنون با معترضان مصممی رو‌به‌رواست، اما نحوه واکنش پوتین به این اعتراض‌ها همواره مورد توجه رسانه‌ها و سیاست‌مداران بوده است. او در ابتدای بازگشتش به کرملین در قالب رئیس‌جمهور مخالفان را متهم کرد، «آنان برنامه مفید و منسجمی ندارند و پس از آنکه نتوانستند پیروز انتخابات شوند به تظاهرات و آشوب روی آوردند». ناظران نیز با توجه به این سخنان اعلام کردند که پوتین سیاست «مشت آهنین» دوران شوروی را بار دیگر به‌کار خواهد بست و هرگز از راه گفت‌وگو سعی نمی‌کند مخالفانش را آرام کند، اما با توجه به تحولات خاورمیانه، پوتین نشان داد که با سیاست‌تر از آن است که بخواهد با سرکوب، مخالفان خود را خاموش کند به همین دلیل از آنها خواست که با ارائه برنامه‌های منسجم و در قالب احزاب سیاسی به اعتراض‌های خود ادامه دهند تا کرملین نیز بتواند خواسته‌های آنها را عملی کند. شرایط امروز روسیه، سنت سیاسی کرملین را دست‌کم در دو مورد نقض می‌کند؛ نخست آنکه مردان و زنان امروز روس که خود را نسل اول رهبران مدنی این کشور می‌دانند، هرگز در برابر دولت قرار نمی‌گیرند و حتی دولت را شریکی می‌دانند که از آن نه می‌ترسند و نه احساس تنفری به آن دارند. دومین مشکل روسیه، جامعه مدنی این کشور است که توانایی یا تمایلی به کنترل قوه‌مجریه ندارد چراکه عدم بلوغ کامل، خودآگاهی و اعتماد به نفس شهروندان به آنها اجازه عملکرد مناسب را نمی‌دهد. بسیاری از تحلیل‌گران معتقدند که پیامد بازگشت پوتین به قدرت، اقتدارگرایی، تضعیف گروه‌های مدنی و کاهش آزادی‌های سیاسی خواهد بود، اما پوتین برای مقابله با مخالفان به رفتارهای اقتدارگرایانه نیاز نخواهد داشت، زیرا آنها با مشکلاتی مانند پراکندگی، فقدان حمایت‌های توده‌ای و مهم‌تر از همه، نداشتن رویکردهای جایگزین روبه‌رو هستند. از سوی دیگر، بسیاری از روس‌ها آگاهی چندانی درباره رهبران جنبش اعتراضی در این کشور ندارند و اکثر کسانی‌که خارج از مسکو و سنت‌پترزبورگ زندگی می‌کنند، اغلب با حکومت به‌طور مستقیم در ارتباط نیستند و نکته اصلی آن است که همین جمعیت تاریخ روسیه را می‌سازند. این در شرایطی است که تمام آنچه مخالفان می‌خواهند، این است که دولت را مجبور کنند که حرف‌ها و خواسته‌های آنها را بشنوند؛ آنهایی که دلایل کوتاه‌مدتی را مطرح می‌کنند، اما هدف‌شان کنترل دولت و تعیین قانون است. درهمین‌حال، برخی از کار‌شناسان معتقدند که هرچند اپوزیسیون روسیه تمام تلاش خود را برای بازسازی کل این کشور می‌کند، اما روس‌ها نمی‌توانند سال‌های زیادی را منتظر وقوع چنین امری باشند چراکه ۲۰ سال بعد از سقوط شوروی دوباره معترضان به خیابان آمدند و زمانی‌که اخلاق به پایه‌ای از سیاست تبدیل می‌شود همان‌طور که زمان اتحاد جماهیرشوروی اتفاق افتاد، هرکسی باید خود را برای وقوع انقلابی مدرن و جدید آماده کند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.