|

ازدواج با گوبلز

دایان دوکریه . ترجمه: محمدعلی عسگری

کمتر از یک سال می‌شد که به حزب پیوسته بود. پس از آن مگدا شأنی بالا پیدا کرد و جزء شخصیت‌هایی شد که بیش از دیگران حضور داشت و بیش از دیگران نیز بر هیتلر اثرگذار بود. مادرش سعی کرد او را قانع کند دست از این کار بردارد. گفت: گوبلز مرد فقیری است. او در شروع دهه 31، فرد سیاسی در حاشیه بود که هیچ چیزی نشان از پیشرفت و ترقی او نبود. حتی این تردید وجود داشت که نتواند هزینه زندگی مرفهی را که مگدا به آن عادت کرده بود، تأمین کند؛ زیرا در طلاق‌نامه‌اش قید شده بود در صورتی که دوباره ازدواج کند تمام این مزایا [حق نفقه] از او گرفته خواهد شد. اما مگدا از تصمیم قاطع خود در برابر مادر گفت و یادآور شد: «من به این باور رسیده‌ام که بیش از دو راه سیاسی برای خروج رهبری آلمان وجود ندارد؛ یا اینکه همه ما در کمونیسم غرق شویم یا اینکه ناسیونالیست‌های سوسیالیست بمانیم. اگر تقدیر این باشد که پرچم قرمز بر فراز برلین نصب شود، در این صورت دیگر هرگز سرمایه‌داری بازنخواهد گشت و من نفقه‌ای را که کوندات می‌پرداخت از دست خواهم داد. اگر هم حزب هیتلر به قدرت رسید آن وقت من یکی از زنان درجه یک آلمان خواهم بود». عقلی که عقیده‌ای را پذیرفته باشد، پیوسته به سراغ راه‌حل‌های رادیکالی می‌رود. مراسم ازدواج چند روز پیش از کریسمس در جایی که انتظارش نمی‌رفت، برگزار شد: خانه گانتر کواندت [همسر سابق مگدا] در تاریخ 19 دسامبر سال 1931. در این مراسم شاهدی جز یک نفر، آدولف هیتلر، نبود. مسئله حیرت‌آورتر اینکه فردی که مراسم را اجرا کرد یک کشیش بود. این در حالی بود که گوبلز، کاتولیک و مگدا، نئوپروتستان بود و تقریبا اهمیتی به شعائر دینی نمی‌داد یعنی هیچ‌گونه آیینی را قبول نداشت. لباسش در این مناسبت کاملا بیانگر خواست او در فاصله‌داشتن با عادت‌های سنتی و حفظ نوعی هوشمندی بود: دامنی از حریر سیاه. چتر عروس که از پیش به نقشی از دولت نازی تزئین شده بود تا برای این زوج و زندگی همه آلمانی‌ها میمون و مبارک باشد تقریبا شبیه به پرچمی که یک صلیب شکسته بر آن حک شده باشد. مادر کواندت که در جریان این مراسم حاضر بود، نمی‌توانست احساس تلخ خود را پنهان کند: «عروسی به این آشفتگی واقعا نوبر است. گویی هریک از اعضای حزب برای خودشان در این جشن پرچمی دست گرفته‌اند. به هرحال، گروه‌هایی که قصد صحبت‌کردن با هیتلر را داشتند، می‌آمدند. اما هیتلر علاقه‌ای به صحبت با این و آن نداشت. درعوض سعی می‌کرد زنی را که در کنارش نشسته بود، آزرده کند. هر پنج دقیقه میز را ترک می‌کرد و برای بحث به اتاق دیگری می‌رفت». این ازدواج سروصدای زیادی برپا کرد. تا آنجا که یک روزنامه تیتر زد: «یک رهبر خرد نازی با یک زن یهودی ازدواج کرد». چند روز بعد یعنی در ابتدای سال 1932 گوبلز در آپارتمان همسرش مستقر شد که در نزدیکی مقر صدراعظم قرار داشت. از همان‌جا بود که تبلیغات انتخاباتی شروع شد؛ تبلیغاتی که سرانجام منجر به دست‌یافتن حزب نازی به قدرت در یک سال بعد شد. آدولف همیشه حضور داشت. احساس می‌کرد در خانه خودش است. حتی می‌توانست درخواست غذاهای گیاهی کند و مگدا به صورتی ویژه آنها را تهیه کرد. این اواخر در معرض توطئه مسمومیت قرار گرفته بود. برای همین فوق‌العاده احتیاط می‌کرد. از این‌رو توصیه جدیدش این بود که اکثر وعده‌های غذایی را خودش درست کند. میل هیتلر به خاویار برگشت. نقش مگدا پیچیده بود: او ازجمله آخرین دایه‌های مهربانی بود که در همان حال باید برای هیتلر نقش یک همراه را نیز بازی می‌کرد. هیتلر کسی بود که هرگز درباره مسائلی چون سیگار و الکل کوتاه نمی‌آمد اما بدون بحث و جدل، پذیرفت مگدا تنباکو و الکل مصرف کند. مگدا به‌سرعت حامله شد و بعد از 10 ماه از ازدواج‌شان نخستین کودکش را به دنیا آورد. اما این شرایط او را از مشارکت در کارهای حزب بازنمی‌داشت. دو روز پیش از تولد دخترش «هالگا» در اول سپتامبر سال 1932، یک نشست مهم در خانه آنها برپا بود؛ در همان آپارتمان واقع در میدان صدراعظم بود که هیتلر به همراه گوبلز و گورینگ تصمیم گرفتند برای آخرین بار به نهادهایی شکست‌خورده حمله کنند. حزب نازی که در انتخابات پارلمانی برنده شد، به جایگاه حزب نخست در آلمان ارتقا پیدا کرد. مگدا همچنان به مأموریت خود نزد گوبلز ادامه می‌داد. او برای انجام این مأموریت یک هدف واحد داشت: باید صدای سیاسی ناسیونال- سوسیالیست‌ها در قبال زنان باشد. در همان حال می‌توانست جلوه خاصی نیز به باند نازی‌ها دهد. در تاریخ 16 دسامبر 1932، جشنی در کنار این مأموریت جدید برگزار شد. ادامه دارد

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.