آینه
وطن امروز فقط «توافق» بشود! محمدرضا کردلو: نمیدانم آیا میشود نام رخداد اخیر در وین را یک «فتح» گذاشت؟ ...مهمترین دستاورد مذاکرات با فرض بسیار خوشبینانه (فرض محال که محال نیست!) لغو همه تحریمهای مربوط به هستهای است که اتفاقا این تحریمها بخشی از مجموعه تحریمهایی است که علیه ایران در طول این سالها بیدلیل و ناروا اعمال شده است. با این همه اما خوشحالی «بزککنندگان آمریکا» چه معنایی میتواند داشته باشد؟ اعتقادات و اصول دینی به کنار، عرف دیپلماسی بینالملل که طی این 23 ماه آمریکا مدام خلاف آن عمل کرد به کنار، حتی نگاه انسانی و مسائل عاطفی هم به کنار، اما اگر کسی اندازه ذرهای ملیگرا و میهندوست هم باشد، میتواند در قبال این قصه شادی کند؟ گویا عده قلیلی میتوانند! قابل تامل آنکه مروجان نظریه تطبیق دوران فعلی با مقاطع تاریخی مختلف از صلح حدیبیه تا قطعنامه 598، از صلح امام حسن(ع) تا کربلا که گفته شد «درس مذاکره است»، نه هنگام طرح و ترویج این تطبیقهای محیرالعقول و نه حالا که یک متنی به کشور آورده شده است، نگفتند اقتضائات این تطبیقها را میپذیرند یا خیر؟ بر فرض نادرست تطبیق صلح امام حسن (ع)؛ اولا چه کسانی بعد از انعقاد قرارداد امام مجتبی(ع) با معاویه شادی و پایکوبی کردند؟ در ثانی بر فرض محال درستبودن این تطبیق غلط، امام حسن(ع) بعد از صلح با معاویه با وی اظهار دوستی کرد؟
ایران قطعنامه تاریخی یوسف مولایی: شورای امنیت، در چارچوب «موافقتنامه برجام» تحریمها را طی یک دوره 10 ساله برمیدارد و در پایان این دوره 10 ساله و پس از راستیآزمایی همه تحریمها برداشته خواهد شد. این در حالی است که امکان برگشتپذیری تحریمها وجود دارد اما طی مکانیسمی طولانی و پیچیده اتفاق خواهد افتاد. قطعنامه جدید شورای امنیت جدا از پیامدهای حقوقی الزامآور برای کشورهای عضو از منظر سیاسی برای ایران حائز اهمیت و قابل توجه است. این قطعنامه تصمیم شش کشور به اضافه ایران است و تصمیم یک کشور مانند آمریکا به تنهایی نمیتواند این توافق را از اعتبار بیندازد. در صورتی که کشوری مانند آمریکا که این موافقتنامه را امضا کرده و بعد هم تأیید شورای امنیت را دریافت کرده، آن را اجرایی نکند، به اعتبار بینالمللی و پرستیژ سیاسی خود لطمه وارد میکند و هزینههای سنگینی را در دیپلماسی جهان متحمل خواهد شد.
جوان احترام متقابل از نوع آمریکایی عباس حاجینجاری: تجربه مذاکرات هستهای ایران با گروه 1+5 که در اصل مذاکره ایران با طرف اصلی این ماجرا آمریکاست دومین تجربه در این عرصه است که اگرچه هنوز به تعهد متقابلی نینجامیده، از همین اکنون «دبه» آمریکایی در مسیر کارشکنی در اجرای تعهدات آشکار شده است. در فاصله کمتر از یک روز از انتشار متن «برجام» در حالی که در بند «ج» مقدمه و مفاد عمومی آن، گروه 1+5 و ایران برعهده میگیرند که «برجام را با حسن نیت و در فضایی سازنده و بر مبنای اعتماد متقابل» اجرا نمایند و در حالی که «برجام» هنوز در فاز تعریف و تمجیدهای بینالمللی سیر میکند، لحن طرف آمریکایی نشاندهنده تداوم همان روحیات سلطهطلبی و خوی استکباری آمریکا در مواجهه با ایران است که سخنان اوباما در نشست خبریاش با خبرنگاران در روز چهارشنبه 24 تیرماه و تهدید نظامی ایران توسط وزیر دفاع آمریکا نشانه آن است.
آفتاب
انتقام از شادی مردم سیدعلیرضا کریمی: آنطور که از شواهد امر پیداست دولت حسن روحانی کاری کرده کارستان! چراکه توانسته در اقدامی غیرمعمول طی دو سال پرونده هستهای ایران را از فصل هفتم منشور سازمان ملل خارج و این پرونده را به آژانس منتقل نموده تا بهصورت عادی مورد بررسی قرار گیرد. حال اینکه در این میان عدهای ساز ناهماهنگ با ملت میزنند و سعی مینمایند با طرح مسائل بیهوده و غیرضرور از ارزش اقدام دولت و دیپلماتها بکاهند و مردم را ناخرسند کنند، چندان مهم نیست. خاطرمان باشد تیم هستهای کشورمان برای واژه به واژه این توافق جنگیده و این مهم آسان به دست نیامده است. فیالمثل میگویند «طبق قطعنامه شورای امنیت سازمان چرا امکان بازگشت تحریمها وجود دارد؟» این در حالی است که امکان بازگشت ایران به نقطه قبل نیز وجود دارد و در صورت بدعهدی طرف مقابل این امکان دیده شده است. البته این مدل نقزدنها از این جماعت در اقلیت زیاد است اما خلاصه و مفید آنکه عادت این گروه اندکشمار همین است.. درست مثل سالهای نهچندان دور گذشته!
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.