|

آینه

کیهان کلاهی‌که در ژنو برداشتند در وین گذاشتند! حسین شریعتمداری: «سند وین» با تصویب قطع‌نامه شورای امنیت، قطعی و الزام‌آور می‌شود و مهلت دو‌هفته‌ای برای بررسی مفاد آن از سوی مجلس شورای اسلامی و یا شورای عالی امنیت ملی کشورمان، کمترین تأثیری در قبول یا رد آن نخواهد داشت، توضیح آن که اگر مجلس شورای اسلامی یا شورای عالی امنیت بعد از بررسی متن توافق وین به این نتیجه برسند که بخش‌هایی از آن با منافع ملی کشورمان در تعارض است و یا در آن، خطوط قرمز اعلام‌شده از سوی ایران رعایت نشده است، نتیجه این بررسی با عرض پوزش فقط برای ثبت در تاریخ ارزش دارد و در تغییر متن و انطباق آن با خواسته‌ها و مواضع ایران اسلامی کمترین تأثیری نخواهد داشت چرا که با تصویب قطع‌نامه شورای امنیت و قبل از انجام این بررسی‌ها، متن توافق وین الزام‌آور شده و مفاد آن از سوی کشورمان پذیرفته‌شده تلقی می‌شود! برخی از مسئولان محترم کشورمان در اظهارنظرهای رسمی خود از قطع‌نامه فصل هفتمی شورای امنیت سازمان ملل که قرار است امروز به تصویب برسد با عنوان «یک دستاورد»! یاد می‌کنند و از جمله اعلام می‌دارند با تصویب این قطع‌نامه اولا؛ تمامی قطع‌نامه‌های قبلی شورای امنیت که علیه فعالیت هسته‌ای ایران صادر شده است، لغو می‌شود و ثانیا؛ این قطع‌نامه انجام تعهدات حریف در توافق وین را تضمین می‌کند و... که در این باره باید گفت؛ الف: برخلاف آنچه دوستان عزیزمان مطرح می‌کنند، قطع‌نامه‌های قبلی لغو نمی‌شوند، بلکه مفاد آنها در قطع‌نامه اخیر شورای امنیت جای‌گرفته و تجمیع می‌شود. ب: جمهوری اسلامی ایران هیچ یک از قطع‌نامه‌های قبلی شورای امنیت سازمان ملل را نپذیرفته و آنها را غیرقانونی اعلام کرده بود و برای اثبات نظر خود نیز دلایل و شواهد محکم و مستندی داشت، اما قطع‌نامه اخیر را پذیرفته است، بنابراین، برخلاف تصور یا تلقی دوستانمان، قطع‌نامه‌های قبلی نه فقط لغو نمی‌شوند، بلکه با تجمیع در قطع‌نامه اخیر به قوت خود باقی خواهند ماند، با این تفاوت که تاکنون قطع‌نامه‌‌های یادشده را غیرقانونی می‌دانستیم ولی در حالت جدید بر قانونی! و لازم‌الاجرا بودن آنها مهر تأیید زده‌ایم!

اعتماد رفراندوم، بهترين شيوه رد و تصويب توافق وين است عباس عبدی: اصل ٥٩ قانون اساسي مقرر مي‌دارد كه: در مسائل‏ بسيار مهم‏ اقتصادي‏، سياسي‏، اجتماعي‏ و فرهنگي‏ ممكن‏ است‏ اعمال‏ قوه‏ مقننه‏ از راه‏ همه‏‌پرسي‏ و مراجعه‏ مستقيم‏ به‏ آراي مردم‏ صورت‏ گيرد. درخواست‏ مراجعه‏ به‏ آراي عمومي‏ بايد به‏ تصويب‏ دوسوم‏ مجموع‏ نمايندگان‏ مجلس‏ برسد. پرسشي كه پيش مي‌آيد اين است كه آيا در اين سي‌وشش سال گذشته هيچگاه نيازي به استفاده از اين اصل نبوده؟ آيا اين اصل از ابتدا بيهوده تصويب شده است؟ به نظر مي‌رسد كه نه‌تنها اين اصل بيهوده تصويب نشده، بلكه چه‌بسا در اين چند دهه نيز زمينه‌هايي براي مراجعه به آراي عمومي وجود داشته كه متأسفانه انجام نشده است، مثل اتخاذ برخي سياست‌هاي اقتصادي يا بحث هدفمندي و... كه اگر با مراجعه به آراي عمومي انجام مي‌شد... اعتبار و قدرت اجرايي بهتري پيدا مي‌كرد. در هر حال گذشته، گذشته است؛ ولي اكنون مي‌توان يكي از مهم‌ترين تصميمات چند دهه گذشته در ايران را به معرض داوري و تصميم افكار عمومي قرار داد.

جوان چيزي بداديد و باز هم چيزي بداديد! غلامرضا صادقیان: خوشحالي زايد‌الوصف برخي جناح‌هاي سياسي از آنچه كه حتي رئيس‌جمهور نام توافق بر آن نمي‌گذارد و آن را «يك بيانيه به اميد توافق در دو ماه آينده» مي‌داند، چند روز پس از 23 تير از طرف غربي با مطالبات و اظهارات تحقير‌آميز همراه بوده است. كامرون، نخست‌وزير انگليس، هاماند، وزير خارجه‌اش و برخي سخنگو‌هاي امريكايي از جمله اين تحقيركنندگان بوده‌اند. البته «تحقير غير» شيوه كبرآميز اروپا و امريكا از گذشته تاكنون است و لذا مي‌توان با برخورد غرور‌آميز داخلي از آثار رواني آن بر جامعه كم كرد، اما اگر برخي گروه‌هاي سياسي داخلي حامي دولت زير بار مقابله غرور‌آميز با تهديد‌هاي اروپايي و امريكايي در لفظ و عمل نروند، بازي دوسر باخت را دنبال كرده‌اند، يعني هم در ايجاد زمينه تحريم‌هاي گسترده عليه ايران خوب بازي كرده‌اند و هم در فضاي سكوت و سكون مقابل تهديد‌ها و تحقير‌، بازي خود را كامل كرده‌اند. به همين خاطر از گروه‌هاي سياسي حامي دولت انتظار مي‌رود در معامله با غرب لااقل بده‌بستان كنند، يعني چيزي بدهند و چيزي بستانند و نه چيزي بدهند و باز هم چيزي بدهند. «پيشنهاد تحريم گسترده ايران به غرب» پيشنهادي از داخل ايران بود و نگارنده شاهد زنده يكي از اين پيشنهادات بوده است. اگرچه اكنون و پس از سخت‌‌شدن كار اداره مملكت با تحريم‌ها، تلاش بسياري براي مخفي‌كردن مقصران اصلي مي‌شود اما پيش از روي كارآمدن دولت يازدهم، حرف‌ اصلي گروه‌هاي سياسي دورمانده از قدرت با كشور‌هاي غربي كه به زبان‌هاي مختلف بيان مي‌شد، تحريم‌ گسترده ايران براي تسليم و به زانو درآوردن دولت وقت و در واقع نظام بود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.